Μπα, δεν ειπα οτι φταίς εσύ που δεν καταλαβιστήκαμεNemertes έγραψε:Καλά έχει ποτίσει η ρίζα, λολ.
Με τα υπόλοιπα συμφωνώ. Άλλωστε όταν έλεγα να λέμε οτι είμαστε άθεοι δεν εννούσα να "κάνεις κανένα εκατομμύριο αγώνες να βγεις στους δρόμους με ντουντούκες και πανώ" αλλα τον άλλο τρόπο που είπες. Ο πρώτος ομως ομολογώ οτι ειναι πολύ πιο αποτελεσματικός ώς προς το πλήθος που σε ακούει οπότε το ιδανικό θα είναι ενα μίγμα διπλωματίας και σπαθιών
διπλωματικά σπαθιά ένα πράγμα ή σπάθινη διπλωματία. Κάπως έτσι λειτουργώ και μαλλον γιαυτό οι φίλοι και οι γνωστοί μου μιλάνε ακόμα (αν και δεν έχω ιδιαίτερα κολλημένους)Το πρόβλημα ειναι οτι χρειαζόμαστε (οτι υπάρχει) τον Φουστάνο. Μπορούμε απλά να απορρίψουμε την εμφάνιση (ή εστω να την έχουμε σαν ταμπέλα) όπως απορρίψαμε την θρησκεία. Αυτό εννοώ. Δεν θα χρειάζεται φουστάνος τότε.Nemertes έγραψε:Και επειδή δεν μπορούμε όλοι να πάμε στον φουστάνο, νομίζω καταλαβαίνουμε τι εννοούμε με τον όρο προσεγμένος εμφανισιακά.
Μάλλον γιατί έτυχε να έχεις την αποδεκτή "καλή" εμφάνιση για την σημερινή κοινωνία, δεν ισχύει το ίδιο για αυτους/ες που αποκάλεσες μπάζα. Σωστα;Nemertes έγραψε:Εκ πείρας σου λέω ότι παρά τις όποιες εκπλήξεις, ιδίως από ανθρώπους που βλέπουν πρώτα το έξω, χαμένη δεν έχω βγει.
Ένα απόσμασμα σχετικά με τις ταμπέλες απο μια ομιλία που υπάρχει στο Zeitgeist (χάλια μετάφραση ακούστε σε αγγλικά εδωστο 5:00)
Απο το ίδιο κύταρο ήρθαμε όλοι στην τελική..Στην κουλτούρα μας έχουμε εκπαιδευτεί να ξεχωρίζουμε από τις προσωπικές διαφορές.
Η πρώτη αντίδραση όταν κοιτάμε κάποιον: Είναι πιο έξυπνος πιο χαζός, πιο γέρος πιο νέος, πιο πλούσιος πιο φτωχός. Και χωρίζουμε όλες αυτές τις σταδιακές διαφορές σε κατηγορίες, και τους συμπεριφερόμαστε ανάλογα. Και το κάνουμε αυτό γιατί αντιμετωπίζουμε τους άλλους ως ξεχωριστούς, με τον τρόπο που μας έχουν διδάξει το διαφορετικό. Και ένα συνταρακτικό χαρακτηριστικό που βιώνουμε είναι να είσαι μ’ έναν άλλο άνθρωπο και ξαφνικά να συνειδητοποιείς πως ο τρόπος που είναι ο άλλος δεν είναι διαφορετικός από τον δικό σου.
Και να βιώνεις το γεγονός πως αυτό που είναι ουσιαστικό σε σένα και αυτό που είναι ουσιαστικό σε μένα, είναι το ίδιο.
Η συνειδητοποίηση πως δεν υπάρχει το “άλλο”. Είναι όλα ένα.
Και δεν γεννήθηκα ως Richard Albert. Γεννήθηκα άνθρωπος.
Και μετά έμαθα όλα αυτά, του ποιός είμαι, αν είμαι καλός ή κακός επιτυχημένος ή όχι. Όλα τα έμαθα στο δρόμο.
Εκτός αν δεν κατάλαβα καλά και εννοείς (τώρα το σκέφτηκα) να εκμεταλευτείς διπλωματικά την εμφάνιση ωστε να περάσεις μια άποψη πιο εύκολα..
Ανόητος δεν είναι ο άνθρωπος με διαφορετικό τρόπο σκέψης από μας, αλλά αυτός που κατέληξε σε συμπέρασμα χωρίς συνεπή νοητική διαδικασία. Αν το συμπέρασμα που εξήγαγε κάποιος είναι διαφορετικό από το δικό μας, και εμείς δεν αυθαιρετήσαμε, δεν είναι αληθής η άποψή μου για το ότι είναι ανόητος? Γιατί να σας δεχτεί κάποιος τέτοιος? Είναι ηδονικά υπέροχη κολακεία να διαφωνεί μαζί σου ένας βλάκας. Μην το στερείτε στον εαυτό σας.
