Ψέμα: «Αντιμετωπίζουν τον μεγάλο κίνδυνο των μάγων, που στις σκοτεινές νύχτες ψάχνουν να βρουν ορφανά παιδιά, για να τα θυσιάσουν στις μαγικές τελετουργίες τους».
- Αλήθεια: Οι παπάδες σπέρνουν την παραπληροφόρηση και τον φόβο, κατηγορώντας τους λαούς της Αφρικής για ανθρωποθυσίες, με σκοπό να συγκεντρώσουν ποίμνιον. Το αντίτιμο, για να λάβουν τα παιδιά της Αφρικής τη βοήθεια είναι να βαπτιστούν και να γίνουν χριστιανοί. Όσοι δεν βαπτίζονται δεν μετέχουν σ΄ αυτήν. Αν η Ορθόδοξη Εκκλησία ήθελε να βοηθήσει πραγματικά φτωχούς ανά τον κόσμο ανθρώπους, θα έδινε την βοήθεια σε όλα τα παιδιά των αφρικανών, ακόμα και στους μή χριστιανούς, σ΄ αυτούς δηλαδή, που υβριστικά αποκαλεί «ειδωλολάτρες» και χωρίς κανένα αντίτιμο.
- Ψέμα: «Ζουν κάτω από την σκληρή πραγματικότητα της ειδωλολατρικής θρησκείας τους, που τα κάνει να ζουν κάτω απ΄ τις πιο απίθανες συνθήκες διαβίωσης».
- Αλήθεια: Για τους ιερείς του χριστιανισμού κάθε άλλη θρησκεία είναι ειδωλολατρική και δημιούργημα του Σατανά. Μόνο η δική τους (η πλέον ειδωλολατρική) είναι η αληθινή. Μάλιστα για τους δικούς μας ορθοδόξους και οι άλλες εκατοντάδες αιρέσεις του χριστιανισμού είναι επίσης σατανικές.
- Ψέμα: «Να δημιουργήσουμε μία παγκόσμια αδελφότητα αγάπης και ευσπλαχνίας, που σκοπό έχει να χαρίσει σε όσο το δυνατόν περισσότερα ορφανά και φτωχά παιδιά την χαρά και την ελπίδα για ένα καλύτερο αύριο».
- Αλήθεια: Ο σκοπός των ιεραποστολών είναι να δημιουργήσουν όσες πιο πολλές και πολυπληθείς χριστιανικές κοινότητες στην Αφρική γίνεται, για να προωθούν τα οικονομικά συμφέροντά τους και να παίρνουν συνεχώς νέους πομπώδεις τίτλους, αλλά και να προωθούν τα συμφέροντα των πολυεθνικών, διαιωνίζοντας έτσι την φτώχεια και την εξαθλίωση των αφρικανών.
- Ψέμα: «Ούτε δυο χρόνια δεν πέρασαν από τότε, που με την βοήθεια του Θεού και την δική σας φιλεύσπλαχνη συνδρομή…»
- Αλήθεια:
Το φιλανθρωπικό έργο της Εκκλησίας ουσιαστικά δεν υφίσταται, αφού όλα τα λεφτά, που δίνει στους φτωχούς δεν είναι λεφτά απ΄ την αμύθητη περιουσία της, αλλά λεφτά από τις επιχορηγήσεις του κράτους (δηλαδή πάλι δικά μας) και του κόσμου, που η Εκκλησία απλά τα μαζεύει και τα διαχειρίζεται. Μάλιστα, αν κρίνουμε από τα τόσα σκάνδαλα, όπως το πρόσφατο με την κατάχρηση εκατομμυρίων ευρώ (ακόμα ψάχνουν πόσα) της Μ.Κ.Ο. «Αλληλεγγύη», αμφιβάλουμε άν δίνει στους φτωχούς έστω κι ένα μικρό κομμάτι, απ΄ όσα παίρνει απ΄ τις δωρεές και μαζεύει στο θησαυροφυλάκιό της.
Τα φτωχά και πεινασμένα αφρικανάκια στέκονται στην ουρά για να βαπτισθούν ως χριστιανοί με αντάλλαγμα ένα φιλανθρωπικό ξεροκόματο. Ως αντίβαρο της φιλανθρωπίας ακολουθεί το πειραματικό εμβόλιο ή/και φάρμακο, αλλά και η προώθηση της «επιχείρησης ασθένειας».
«Καταθέστε την αγάπη σας στους λογαριασμούς:
ΕΜΠΟΡΙΚΗ ΤΡΑΠΕΖΑ : 8076...
ΑΓΡΟΤΙΚΗ ΤΡΑΠΕΖΑ : 215-04-004...
ΕΘΝΙΚΗ ΤΡΑΠΕΖΑ : 256/4800...
EUROBANK : 206/01011...».
Άφθονη χριστιανική αγάπη μέσω καταθέσεων χρημάτων στους τραπεζικούς λογαριασμούς της Εκκλησίας. Με κάποια απ΄ τα χρήματα και τις δωρεές του αφελούς κοσμάκη κάνουν τις φιλανθρωπίες τους οι παπάδες… Τα υπόλοιπα πού πάνε άραγε; Αντί να βγαίνουν στις εκπομπές και να τιμώνται οι πραγματικοί δωρητές δηλαδή ο κόσμος και τα λεφτά τους να πηγαίνουν κατ΄ ευθείαν στους παθούντες, βγαίνουν οι μεσάζοντες παπάδες - νονοί για να τα διαχειριστούν. Εκτός απ΄ την εξαπάτηση του κοινού, οι παπάδες προσπαθούν να βελτιώσουν την εικόνα τους για τα ατελείωτα σκάνδαλα, που τους βαρύνουν και να καθαρίσουν το τόσο λερωμένο και άτιμο προσωπείο τους.
* * *
Και να συμπληρώσουμε:
« H διαφορά ανθρωπισμού - φιλανθρωπίας:
» Σύμφωνα με την έννοια του ανθρωπισμού -που μπορεί να γεννηθεί μόνον σε έλλογες, μακρυά από θρησκευτικές επιρροές κοινωνίες- κάθε άτομο απολαμβάνει συνθήκες ελευθερίας, ευνομίας, αξιοκρατίας, με παιδεία, αθλητισμό, κοινωνική πρόνοια κ.τ.λ..
» Η φιλανθρωπία αναπτύσσεται κυρίως σε θεοκρατούμενες κοινωνίες, όπου κυριαρχεί η διαφθορά και η υπανάπτυξη (βλ. Χωρίς θεό). Αφού τα άτομα τέτοιων κοινωνιών αφεθούν να εξαθλιωθούν τελείως, τότε τους παρέχεται η φιλανθρωπία, ένα «ξεροκόμματο» δηλαδή, για το οποίο θα πρέπει να είναι ευχαριστημένοι και να εκλιπαρούν και για το επόμενο. Αυτό δημιουργεί αισθήματα ικανοποίησης στον φιλάνθρωπο, ο οποίος νοιώθει ευτυχής, που δεν είναι κι αυτός τόσο εξαθλιωμένος κι ευχαριστεί το θεό του.
» Με τη φιλανθρωπία ενισχύεται η σχέση εξάρτησης εξαθλιωμένου ποιμνίου - πολιτικού ή/και θρησκευτικού εξουσιαστή. Αποτελεί ένα από τα χειρότερα συναισθήματα, που μπορεί να νοιώσει ο άνθρωπος, το οποίο βέβαια καλλιεργούν κι έχουν εκμεταλλευτεί δεόντως όλες οι θρησκείες». (Απόσπασμα απ΄ το άρθρο της «Ελεύθερης Έρευνας»: Διεθνείς οργανώσεις-καρτέλ με πρόσχημα τη φιλανθρωπία).
Κωνσταντίνος Παραβάτης
Freeinquiry.gr-Ελεύθερη Έρευνα (25 February 2010)
http://www.freeinquiry.gr/pro.php?id=1142
http://snipurl.com/uif4d
)
]
