Σε μια συζήτηση που είχα χθες το βράδυ με την Αόρατη Μελάνη καταλήξαμε σε μερικές συνειδητοποιήσεις. (Αν τυχόν κάποια από τις παρακάτω συνειδητοποιήσεις είναι μόνο δική μου, και δεν τη συμμερίζεται η Μελάνη, την παρακαλώ να με διορθώσει.)
1. Στην πιο γενική και αόριστη μορφή που μπορεί να διατυπωθεί, σκοπός του όποιου φορέα καταλήξουμε να δημιουργήσουμε θα είναι η
κοινωνική παρέμβαση πάνω σε κάποια ζητήματα που είναι λίγο-πολύ γνωστά, αλλά απομένει να καθοριστούν κατά έναν όσο το δυνατόν πιο συγκεκριμένο τρόπο, και γενικά περιστρέφονται γύρω από την έννοια του κοσμικού κράτους. (Όποιος δεν γουστάρει αυτό τον όρο, ας τον αντικαταστήσει με το συνώνυμο της αρεσκείας του. Παρεμπιπτόντως όμως, ας ρίξει και μια ματιά στην
αναζήτηση στο google για «κοσμικό κράτος τουρκία» και το ξανασυζητάμε.) Ο διαχωρισμός εκκλησίας και κράτους είναι μια από τις δυνατές εκφάνσεις αυτής της κοινωνικής παρέμβασης, ίσως η πιο σημαντική, ίσως εκείνη που καίει περισσότερο αυτό τον καιρό στο Ελλαδιστάν. Αν όμως βρούμε έναν τίτλο που να είναι γενικός και να μην μας περιορίζει, τότε θα μπορούμε να δραστηριοποιηθούμε και σε άλλες μορφές παρέμβασης, όπως η γενικότερη υπεράσπιση της ανεξιθρησκίας, η απομυθοποίηση της δεισιδαιμονίας, η προβολή του ανθρωπισμού, (που δυστυχώς σε επίπεδο ορολογίας συγχέεται με την φιλανθρωπία,) δηλαδή της ανθρώπινης ηθικής και των ανθρώπινων ιδανικών σε αντιδιαστολή με τα θεόσταλτα, κλπ. Ας μην ξεχνάμε επίσης ότι ο αγώνας για το κοσμικό κράτος δεν σταματάει τη στιγμή που επιτυγχάνεται ο πολυπόθητος διαχωρισμός με τη διαγραφή των αναφορών σε θρησκευτικές παπαρολογίες από το Σύνταγμα της Ελλάδας, παρά συνεχίζεται για πάντα, και απαιτείται διαρκής εγρήγορση για να αποφευχθούν «πατάτες» όπως αυτές που συνέβησαν στις ΗΠΑ με το "In God We Trust" και το "One Nation, Under God".
2. Αν έχουμε έστω και έναν μόνο λόγο να μεταβούμε από το παρόν σχήμα σε έναν (άτυπο έστω) φορέα, αυτός απ' ότι φαίνεται είναι η ανάγκη ύπαρξης ενός τίτλου υπό τον οποίο θα μπορούμε να συντάσσουμε δελτία τύπου, έτσι ώστε τα ΜΜΕ να μπορούν να κάνουν γνωστές στον κόσμο τις απόψεις μας. Βλέπετε, τα ΜΜΕ δεν μπορούν μέσα στα πλαίσια μίας είδησης να πουν ότι «την αντίθεσή τους στα νέα μέτρα εξέφρασαν με δελτίο τύπου τους οι θαμώνες του φόρουμ αθεΐα τελεία τζι αρ». Αυτό που μπορούν όμως να πουν είναι «την αντίθεσή της στα νέα μέτρα εξέφρασε με δελτίο τύπου της η [π.χ. Συνομοσπονδία των Απανταχού Ενώσεων Ελλήνων Άθεων]», (λέμε τώρα, :roll:) ακόμα κι αν ο εν λόγω φορέας δεν είναι τίποτε άλλο παρά ένας τίτλος που διάλεξαν για τον εαυτό τους οι θαμώνες του φόρουμ αθεΐα τελεία τζι αρ. Όχι πως τα ΜΜΕ θα κυριευθούν από τη σφοδρή επιθυμία να κάνουν γνωστές στον κόσμο τις απόψεις μας, αλλά τέλος πάντων καλύτερα να τους δίνουμε τη δυνατότητα, κι εκείνα να μην την ασκούν, παρά να μην τους δίνουμε καν τη δυνατότητα. Άλλωστε, κάθε τόσο και λιγάκι εμφανίζονται ευκαιρίες οι οποίες πάνε χαμένες έτσι όπως έχουν αυτή τη στιγμή τα πράγματα. Για παράδειγμα, όταν πέρυσι κάποια τσογλάνια έβαλαν φωτιές σε εκκλησίες, ένα δελτίο τύπου από μέρους μας που θα καταδίκαζε αυτές τις ενέργειες θα είχε πολλές ελπίδες να λάβει δημοσιότητα και να μας κάνει έτσι γνωστούς.
3. Αν καταλήξουμε σε κάποιον τίτλο ο οποίος δεν θα περιέχει ρητά τον όρο «άθεοι», «αθεϊσμός» ή «αθεΐα», τότε θα πρέπει όλοι να ετοιμαζόμαστε για κάποιες σημαντικές αλλαγές σε κάποια πράγματα που έχουμε μέχρι στιγμής συνηθίσει. Κατ' αρχήν, θα πρέπει να δημιουργηθεί ένας νέος ιστότοπος για το νέο οργανισμό. Πέρα από μερικές μη-διαδραστικές σελίδες που θα παρέχουν μερικές πληροφορίες που δεν θα αλλάζουν σχεδόν ποτέ, ο ιστότοπος αυτός θα πρέπει κάτι να κάνει με τους επισκέπτες, κάπου να τους διοχετεύει. Ενόσω οι ενδιαφερόμενοι επισκέπτες είναι λιγοστοί και αραιοί μεταξύ τους, ίσως να υπάρχει κάποιος από εμάς που θα είναι διατεθειμένος να αφιερώσει τμήμα της ζωής του (και της διανοητικής του υγείας) να απαντά ένα τηλέφωνο. Αν όμως οι ενδιαφερόμενοι είναι πολλοί, (ή αν δεν βρεθεί κάποιος που να δεχθεί να απαντά το τηλέφωνο, ή αν αυτός ο κάποιος «μας σωθεί» μετά από μερικά εγκεφαλοπαθογενή τηλεφωνήματα,) τότε θα πρέπει αναπόφευκτα οι ενδιαφερόμενοι να διοχετεύονται σε κάποιο χώρο διαδικτυακών συζητήσεων όπου θα μπορούν να καλυφθούν οι όποιες απορίες τους και να τους δίνεται η δυνατότητα να συμμετάσχουν. Ένας τέτοιος χώρος είναι η παρούσα αγορά, η οποία όμως θα πρέπει αναγκαστικά να αλλάξει όνομα, γιατί δεν μπορούμε να έχουμε μια βιτρίνα που θα λέει με μεγάλα γράμματα π.χ. «
Ουμανιστές πάσης Ελλάδος» και αμέσως παρακάτω θα λέει «η είσοδος είναι εδώ:
Άθεοι πάσης Ελλάδος». Το ιστολόγιο «Αθεΐα» θα μπορούσε να κρατήσει το όνομά του, αλλά και εκεί προβλέπω ότι αργά ή γρήγορα θα αρχίσουμε να πάσχουμε από προβλήματα πολλαπλών προσωπικοτήτων, όπου ιδέες του ενός χώρου ακουσίως ή εκουσίως παρεισφρέουν στον άλλο, και με τον καιρό θα διαφαίνεται όλο και πιο άσκοπη η διατήρηση του ονόματος «αθεΐα» για το ιστολόγιο τη στιγμή που η συνολική μας κατεύθυνση θα έχει αλλάξει. Όποιος λοιπόν αρέσκεται στο να συμβάλλει αυτή τη στιγμή σε μια αγορά που έχει τον τίτλο «Αθεΐα» αλλά υποστηρίζει ότι ενώπιον της κοινωνίας θα πρέπει να βγούμε με τον τίτλο «Ουμανιστές» θα πρέπει να είναι διατεθειμένος να αρχίσει μεθαύριο να συμβάλλει σε μια αγορά που θα έχει τον δεύτερο, και όχι τον πρώτο τίτλο, και θα πρέπει να είναι σίγουρος ότι κάτι τέτοιο δεν θα συνιστά διπροσωπία ή ασυνέπεια απέναντι στον εαυτό του, αν μη τι άλλο. Δεν λέω ότι αυτές οι αλλαγές θα είναι κατ' ανάγκην κακές, απλά σας περιγράφω το που θα οδηγήσουν οι επιλογές που θα κάνουμε στις επόμενες ημέρες ώστε να προετοιμάζεστε καταλλήλως.
Για να συνοψίσω:
- Ό,τι και να κάνουμε, αυτό θα είναι κοινωνική παρέμβαση.
- Η σκοπιμότητα της ίδρυσης φορέα είναι η απόκτηση της δυνατότητας έκδοσης δελτίων τύπου.
- Αν αλλάξουμε τον τίτλο από «αθεΐα» σε κάτι άλλο, θα υπάρξουν κάποιες αλλαγές στα μέσα επικοινωνίας που έχουμε ήδη στήσει.