Προσηλυτισμός & βάπτιση

Ανακοινώσεις και προτάσεις για δράσεις διαφόρων φορέων και ιδιωτών υπέρ της θρησκευτικής ελευθερίας και συναφών θεμάτων. Οι δράσεις της Ένωσης Άθεων συζητούνται στον χώρο "Γενικές Συζητήσεις Ένωσης Άθεων" και ανακοινώνονται στις "Ανακοινώσεις Ένωσης Άθεων"
vesid
Δημοσιεύσεις: 2797
Εγγραφή: 06 Σεπ 2010 13:50
Όνομα Ιστότοπου: -

Yianis είδες πουθενά να λέω ότι τα παιδιά δεν έχουν δικαιώματα γενικά;
Yianis έγραψε: Έτσι είναι και το Σύνταγμα.
Είναι για όλους είτε είσαι 1 λεπτού νεογέννητο είτε 99 ετών μαθουσάλας. Δεν υπάρχει ξεχωριστό Σύνταγμα για μικρά παιδιά.
Η εργασία αποτελεί δικαίωμα και προστατεύεται από το Κράτος, που μεριμνά για τη δημιουργία συνθηκών απασχόλησης όλων των πολιτών και για την ηθική και υλική εξύψωση του εργαζόμενου αγροτικού και αστικού πληθυσμού. Όλοι οι εργαζόμενοι, ανεξάρτητα από φύλο ή άλλη διάκριση, έχουν δικαίωμα ίσης αμοιβής για παρεχόμενη εργασία ίσης αξίας.
https://el.wikisource.org/wiki/%CE%A3%C ... E%B1%CF%82

Αν ίσχυαν όλα τα άρθρα του Συντάγματος για όλους ανεξαρτήτως ηλικίας όπως λες, τότε η παιδική εργασία θα ήταν νόμιμη και η απαγόρευσή της αντισυνταγματική. Προφανέστατα αυτό δεν ισχύει, οπότε το Σύνταγμα στους "πολίτες" δεν συμπεριλαμβάνει τα παιδιά.

Στην ίδια κατηγορία (δεν απευθύνεται σε παιδιά) ανήκει και το 13.1 και αυτός είναι ο λόγος που ο συνήγορος του πολίτη πιστεύει ότι ο ανήλικος δεν έχει δικαίωμα να πάρει απαλλαγή χωρίς τη σύμφωνη γνώμη των γονιών του. Όπως λες και εσύ για το δικαίωμα ψήφου, δεν κρίνεται το άτομο αρκετά ώριμο για να έχει αυτό το δικαίωμα.
Άβαταρ μέλους
kapages
Δημοσιεύσεις: 2911
Εγγραφή: 23 Δεκ 2010 05:10
Όνομα Ιστότοπου: -

Δεν ειναι μαυρο-ασπρο τα πραγματα.
Διαβαζοντας τις μελετες που ανεφερα παραπανω, συνειδητοποιω οτι προσπαθουμε χωρις νομικες γνωσεις να ερμηνευσουμε ορολογιες για τις οποιες εχουν γινει ολοκληρες διατριβες επι συγκεκριμενων μονο παραγραφων και λεξεων....

Εγω καταληγω στο εξης συμπερασμα προσπαθωντας να συνοψισω καποια βασικα.
α) γονεας, β) κρατος, γ) παιδι ειναι ολοι φορεις ανταγωνιστικων ή συμπληρωματικων μεταξυ τους δικαιωματων με απωτερο στοχο την δημιουργια ενος ελευθερου ενηλικα.

α) Οσο το παιδι ειναι πολυ ανωριμο, ο γονιος, σαν ο κατα τεκμηριο καλυτερος υπερασπιστης του, εχει δικαιωμα να του προσδωσει τα πρωτα χαρακτηριστικα θρησκευτικης συνειδησης. Η βαπτιση ειναι προφανως οκ στα πλαισια αυτα.
στο Αρθρο 2 του Πρώτου Πρόσθετου Πρωτοκόλλου της ΕΣΔΑ
Spoiler: Εμφάνιση
ρίζεται οτι
«Ουδείς δύναται να στερηθή του δικαιώματος όπως εκπαιδευθή. Παν Κράτος εν τη ασκήσει των αναλαμβανομένων υπ' αυτού καθηκόντων επί του πεδίου της μορφώσεως και της εκπαιδεύσεως θα σέβεται το δικαίωμα των γονέων όπως εξασφαλίζωσι την μόρφωσιν και εκπαίδευσιν ταύτην συμφώνως προς τας ιδίας αυτών θρησκευτικάς και φιλοσοφικάς πεποιθήσεις».Παρατηρείται επομένως μια τάση υπέρ της διαμόρφωση της θρησκευτικής κρατικής εκπαίδευσης σύμφωνη με τις αντιλήψεις των γονέων, γεγονός που επικυρώνεται απο την επιλογή του ρηματος «σέβεται» αντι για «λαμβάνει υπ’οψιν», όπως συζητηθηκε αυτο να αντικατασταθει απο το πρώτο κατα η διάρκεια των προπαρασκευαστικών εργασιών. Ετσι προσδίδεται κύρος και έμφαση στην επιλογή και την αντίληψη των γονέων και στην επιρροή τους στην διαμόρφωση της κρατικής θρησκευτικής εκπαίδευσης.
στην Οικουμενική διακύρηξη των Ηνωμένων Εθνών για τα Ανθρώπινα Δικαιώματα στο άρθρο 26.3.
Spoiler: Εμφάνιση
ότι «Οι γονείς έχουν, κατά προτεραιότητα, το δικαίωμα να επιλέγουν το είδος της παιδείας που θα δοθεί στα παιδιά τους»
στο άρθρο 14 της Διεθνούς Σύμβασης για τα Δικαιώματα του Παιδιου
Spoiler: Εμφάνιση
καθως στην παρ.2. «Τα Συμβαλλόμενα Κράτη σέβονται το δικαίωμα και το καθήκον των γονέων ή, κατά περίπτωση, των νομίμων εκπροσώπων του παιδιού, να το καθοδηγούν στην άσκηση του παραπάνω δικαιώματος κατά τρόπο που να ανταποκρίνεται στην ανάπτυξη των ικανοτήτων του».
Ο λογος που αναγνωριζεται στους γονεις τετοιος ρολος;
Spoiler: Εμφάνιση
Απόρροια των παραπάνων δικαιωμάτων οι γονείς έχουν γενικά τις αξιώσεις να:
1. Αποκρούσουν κάθε κίνηση χειραγωγικού επηρεασμού των τεκνων τους, στα πλαίσια της θρησκευτικής εκπαίδευσης των κρατικών εκπαιδευτηρίων, και να καταγγείλουν την εκάστοτε κίνηση των διδασκόντων για κατηχητισμό που αποτελεί κίνδυνο για την ελευθερία αναπτυξης της προσωπικότητας και της θρησκευτικής συνείδησης του ανηλίκου
2. Καταγγείλουν κάθε προσπάθεια προσβολής των προσωπικών τους πεποιθήσεων που προέρχεται απο τον κρατικό μηχανισμό, ο οποίος «χλευάζει» οποιαδήποτε θρησκεία της οποίας οι γονείς και ο ανήλικος είναι μυημένοι.
3. Χρησιμοποιήσουν ως έσχατο μέσο την απαλλαγή για την διαφύλαξη των δικαιωμάτων των ανηλίκων απο ενα κατηχητικό πρότυπο διαπαιδαγώγησης που απειλεί το συνταγματικα κατοχυρωμένο δικαίωμα τους στην ελευθερία της θρησκευτικής τους συνείδησης. Επίσης μπορουν να καταγγείλουν οποιαδηποτε προσπάθεια προσυλητισμού ασκηθεί στο τέκνο.
β) Το κρατος, μεσω της παιδειας μετεπειτα διεκδικει και αυτο δικαιωμα συνδιαμορφωσης της ηδη εκκολαπτομενης θρησκευτικης συνειδησης του παιδιου που εχει μεγαλωσει μερικα χρονια. Βασει 16.2 και αλλων διαταξεων. Ωστε να διασφαλισει οτι ο γονεας δεν καταχραται το δοσμενο με καλη πιστη και προληπτικα / αμυντικα απεναντι σε τριτους κινδυνους δικαιωμα του.

γ) " Το ανήλικο άτομο στο ελληνικό Σύνταγμα και γενικά στην ελληνική νομολογία αναγνωρίζεται ως αυτοτελής φορέας των βασικών δικαιωμάτων που διαπλέκονται στην ελευθερία της θρησκευτικής εκπαίδευσης και όχι μόνο"
Οι γονεις ασκουν τα δικαιωματα για λογαριασμο του παιδιου, για το συμφερον του, δεν τα αποκτουν οι ιδιοι. Συνεπως ειναι μαχητο το αν κανουν καλα τη δουλεια τους.
Επισης, συμφωνα με το άρθρο 1 της Σύμβασης για τα Δικαιώματα του Παιδιού , αναγνωρίζεται οτι το παιδί συνιστά αυτοτελές ον, φορέα βασικών δικαιωμάτων.
Spoiler: Εμφάνιση
Αναλυτικά το παιδί χαίρει του δικαιώματος της έκφρασης (άρθρο 13) της σκεψης, της συνείδησης και της θρησκείας, της εκδηλωσης της θρησκείας και των πεποιθήσεων του (Αρθρα 14.1 «Τα Συμβαλλόμενα Κράτη σέβονται το δικαίωμα του παιδιού για ελευθερία σκέψης, συνείδησης και θρησκείας» και άρθρο 14.3 «Η ελευθερία της δήλωσης της θρησκείας του ή των πεποιθήσεών του μπορεί να υπόκειται μόνο στους περιορισμούς που ορίζονται από το νόμο και που είναι αναγκαίοι για τη διαφύλαξη της δημόσιας ασφάλειας, της δημόσιας τάξης, της δημόσιας υγείας και των δημόσιων ηθών, ή των ελευθεριών των θεμελιωδών δικαιωμάτων των άλλων»). Το παιδί εκτός των άλλων έχει και το δικαίωμα στην εκπαίδευση όπως ορίζουν τα άρθρα 28,29 .
Η ρύθμιση της Σύμβασης προάγει με βαση το άρθρο 29.1, εδ. Α’ και Δ’,(« α) Στην ανάπτυξη της προσωπικότητας του παιδιού και στην πληρέστερη δυνατή ανάπτυξη των χαρισμάτων του και των σωματικών και πνευματικών ικανοτήτων του» και «δ) Στην προετοιμασία του παιδιού για μια υπεύθυνη ζωή σε μια ελεύθερη κοινωνία μέσα σε πνεύμα κατανόησης, ειρήνης, ανοχής, ισότητας των φύλων και φιλίας ανάμεσα σε όλους τους λαούς και τις εθνικιστικές, εθνικές και θρησκευτικές ομάδες και στα πρόσωπα αυτόχθονης καταγωγής» ) την ανεκτικότητα απέναντι σε άλλες δοξασίες και ιδεολογίες απο το παιδί, προκειμένου να προσαρμοστεί και να συμβιώσει ειρηνικά στα πλαίσια μιας πολυθρησκευτικής (και όχι μόνο) κοινωνίας. Παράλληλα με την καλλιέργεια της ανεκτικότητας του παιδιού όμως, προτάσσεται και η διαμόρφωση των δικών του προσωπικών πεποιθήσεων και ιδεολογίων, πράγμα που θα συντελέσει στην τελική δημιουργία ενος νέου ατόμου, αυτοτελούς και ανεξάρτητου.
Εξαίρετης σημασίας τυγχανει ο όρος του «συμφέροντος του παιδιού» που υπογραμμίζεται τόσο στο άρθρο 3 της Σύμβασης
Spoiler: Εμφάνιση
«παρ.1. Σε όλες τις αποφάσεις που αφορούν στα παιδιά, είτε αυτές λαμβάνονται από δημοσίους ή ιδιωτικούς οργανισμούς κοινωνικής προστασίας είτε από τα δικαστήρια, τις διοικητικές αρχές ή από τα νομοθετικά όργανα, πρέπει να λαμβάνεται πρωτίστως υπόψη το συμφέρον του παιδιού»
όσο και στο άρθρο 18 «παρ.1.
Spoiler: Εμφάνιση
Τα Συμβαλλόμενα Κράτη καταβάλλουν κάθε δυνατή προσπάθεια για την εξασφάλιση της αναγνώρισης της αρχής, σύμφωνα με την οποία και οι δύο γονείς είναι από κοινού υπεύθυνοι για την ανατροφή του παιδιού και την ανάπτυξή του. Η ευθύνη για την ανατροφή του παιδιού και για την ανάπτυξή του ανήκει κατά κύριο λόγο στους γονείς, ή κατά περίπτωση, στους νόμιμους εκπροσώπους του. Το συμφέρον του παιδιού πρέπει να αποτελεί τη βασική τους μέριμνα»
.
Το συμφέρον του παιδιού συνιστα τόσο μια ασπίδα για τον ανήλικο που τον προστατευει εναντια στις κρατικές αρχές, αλλα και το θεμέλιο για την σωστή ασκηση της γονικής μεριμνας απέναντι στο παιδί (άρθρο 18,1).

Με βάση τα παραπάνω είναι λογικό, και εφόσον αποτελεί δικαίωμα του παιδιού, ο μαθητής μπορεί να ασκει τα δικαιώματα του αυτοπροσώπως και χωρίς την βοήθεια αντιπροσώπου, ως έχοντες την γενική ικανότητα δικαίου (34 ΑΚ) και με δικαιώματα στην θρησκευτική ελευθερία.

Συγκεκριμμένα τα παιδια έχουν την δυνατότητα να διεκδικούν χωρίς την συμφωνη γνώμη των γονέων τους:
Spoiler: Εμφάνιση
1. ‘Εχουν την δυνατότητα να αντικρούσουν και να καταδικάσουν τους κατηχητικούς περιορισμούς του Κράτους, που περιθωριοποιούν και θέτουν σε κίνδυνο την ασφαλή και υγιη ανάπτυξη της θρησκευτικής συνείδησης τους, στα πλαίσια του αυτοκαθορισμού τους.

2. Μπορούν να απαιτήσουν την αντικειμενική και πολυφωνική μετάδοση πληροφοριών, και την ενσωμάτωση ενός πολυπρισματικού διαλόγου στο μάθημα των θρησκευτικών, με αντικειμενισμο και κριτική, με χώρο για την έκφραση αμφιβολιών και ερωτημάτων.

3. Να ζητήσουν απαλλαγη ως έσχατη λύση απο την υποχρεωτικότητα ενός μαθήματος, που καταστρατηγεί το δικαίωμα τους σε ελευθερη ανάπτυξη της θρησκευτικής τους συνείδησης και μάλιστα χωρίς να εκφράσουν αν ανήκουν σε άλλο θρησκευμα απο αυτο που ισχύει για την πλειοψηφία.
Προκειμένου ο ανήλικος να βρισκεται σε θέση να εξασκεί τα προσωπικά του δικαιώματα περι θρησκευτικής ελευθερίας (και όχι μόνο αυτά), σημαντικός όρος τιθεταί το τεκμήριο της ωριμότητάς του.ωστε να μην αμφισβητείται η νοητική του πληρότητα για τις αποφάσεις που λαμβάνει ο ίδιος.
Spoiler: Εμφάνιση
Το τεκμήριο της ωριμότητας όμως, προκειται για ενα πραγματικό τεκμήριο που δεν οριοθετείται απο καμια νομική διάταξη. Επομένως το τεκμήριο της ωριμότητας ενός μαθητή μπορει να αξιολογηθεί απο τον Συλλογο των Διδασκόντων του σχολείου όποθ υπάγεται, καθως επίσης και απο τις Δικαστικές Αρχές,
σε περιπτωση οπου μια υπόθεση προσλάβει την μορφή δικαστικής διαμάχης.
Το ζήτημα του τεκμηρίου της ωριμότητας απασχολεί το στάδιο του Γυμνασίου, ενώ στο στάδιο του Δημοτικού, το παιδί κατα βάση θεωρείται οτι δεν πληρεί τα όρια της απαραίτητης ωριμότητας για την διεκδικηση των δικαιωμάτων του. Απο την άλλη μεριά , στο Λύκειο, το τεκμήριο της ωριμότητας ειναι κατα βάση αμάχητο. Γιατι, πως γίνεται, ένας μαθητής λυκείου αφενός να μπορει να ασκει όλα τα δικαιωματά του ως συζηγος και γονέας ( με βάση τις 1510 ΑΚ και 598 ΚπολΔ) αλλα να υπάγεται στην επιμέλεια του δικού του γονέα για την διεκδικηση των δικαιωμάτων του ιδιου;
Επομένως το ζήτημα της ωριμότητας προσλαμβάνει σημαντικές διαστάσεις, και κρινεται αναγκαίας αξιολόγησης στο μεταβατικό στάδιο του γυμνασίου.
Προτεινόμενη λύση για την αξιολόγηση του τεκμηριου ωριμότητας, θα ηταν να ακολουθήσουμε το παράδειγμα άλλων ευρωπαικών ρυθμίσεων που ορίζουν αλλοτε το 14ο και άλλοτε το 16ο έτος, ως έτος που ο ανήλικος πληρεί τα κριτηρια του τεκμηρίου ωριμότητας, και μπορεί να υπερασπισθεί τα δικαιώματά του χωρις αντιπρόσωπο
Παραδεισος ειναι η ικανοποιηση καθε ατομικης επιθυμιας. Κολαση, ειναι η συγκεντρωση αυτων των ατομικων παραδεισων...
Άβαταρ μέλους
kapages
Δημοσιεύσεις: 2911
Εγγραφή: 23 Δεκ 2010 05:10
Όνομα Ιστότοπου: -

στα πλαισια του παραπανω συνονθυλευματος, σαν Ενωση και σαν αθεοι εχουμε συγκεκριμενες εχθρικες διαταξεις του Συνταγματος για τις οποιες πρεπει να αναπτυξουμε αντιεπιχειρηματα, στηριζομενοι σε φιλικες διαταξεις του Συνταγματος:

-Κατα μια γραμματικη προσεγγιση του 16.2., το μάθημα δεν πρέπει να εχει πνευμα αντιθρησκευτικό/αθρησκευτικό η αθειστικό.
Spoiler: Εμφάνιση
Ο επίμαχος όρος που θα διερευνηθεί ειναι η «αναπτυξη της θρησκευτικής συνείδησης» και το βάρος πέφτει στην ερμηνεία της λεξης «συνείδηση» η οποία φαίνεται να προκαλεί την μεγαλύτερη σύγχυση. Σύμφωνα με έγκυρα λεξικά , η λέξη «συνείδηση» σημαίνει «βαθιά γνωση ενός πράγματος, επίγνωση, ενσυνείδητη διάκριση». «Θρησκευτικός» ειναι ο αναφερόμενος, ο συσχετιζόμενος με την θρησκεία. Υπο την γραμματική λοιπόν ερμηνεία της, η λέξη συνείδηση δεν μπορεί να ταυτιστεί με θρησκειολογικό περιεχόμενο. Και αυτό γιατί δεν υφίσταται «βαθιά γνωση» για την θρησκευτική αναζήτηση και έρευνα. Επίγνωση, και άρα συνείδηση, μπορεί να λεχθεί μόνο για την ενασχόληση με μια συγκεκριμμένη θρησκεία, αρα και απορριπτεται υπο αυτό το πρίσμα, ο θρησκειολογικός-φιλοσοφικός χαρακτήρας της διδασκαλίας των θρησκευτικών.
-διάταξη 3.Σ. περι επικρατούσας θρησκείας οδηγει στην υποχρεωτικη διδασκαλια της στα σχολεια
Spoiler: Εμφάνιση
"Σκοπίμως λοιπόν η διαμόρφωση της θρησκευτικής συνείδησης των μαθητών στρέφεται προς το Ορθοδοξο Χριστιανικό Δογμα καθώς αυτο ειναι και συνταγματικώς κατοχυρωμένο ,ως το δόγμα της πλειοψηφίας των Ελλήνων. Εξαλλου βασιμα μπορει να υποστηριχθει οτι η διάταξη περι αναπτυξης θρησκευτικής συνειδήσεως στους σκοπούς της παιδείας περιλήφθηκε λόγω της συνταγματικής θεσπίσεως της επικρατούσας θρησκείας καθως σε ενα ουδετερόθρησκο κράτος μια τετοια ρυθμιση περι συνειδήσεως θα ήταν αδιανόητη."
+5.1.Σ. «περι ελευθερίας ανάπτυξης της προσωπικότητας» καθώς επίσης και στην
+13.1.Σ. «περι του απαραβίαστου της θρησκευτικής ελευθερίας και συνείδησης»
Spoiler: Εμφάνιση
Αν τεθούν ως αφορμή ερμηνείας οι διατάξεις αυτές, τότε απορρίπτεται ο κατηχητικός-μονοφωνικός χαρακτήρας του μαθήματος των θρησκευτικών καθώς και το ζήτημα της υποχρεωτικότητας παρακολούθησης σε αυτο απο αλλόδοξους. Η ανάπτυξη της θρησκευτικής συνείδησης παύει να ορίζεται στα όρια της επικρατούσας θρησκείας και αποκτά μια ευρύτερη έννοια περι αναζήτησης του πραγματικού απο τους ίδιους τους μαθητες. Η πραγμάτωση αυτου του σκοπού θα διασφαλισθεί επομένως με την μετατροπή του μαθήματος των θρησκευτικών σε ενα θρησκειολογικού περιεχομένου μάθημα, όπου θα διεξάγεται μια ανοιχτή συζήτηση μεταξυ διδάσκοντος και μαθητών γύρω απο το θέμα της θρησκείας γενικά , επίτρεποντας στο παιδί και δινοντάς του το περιθώριο να σκεφτεί απο μόνο του και να διαπλάσει την δική του γνωμη και άποψη χωρις επηρεασμούς και χώρις την απόλυτοτητα των απόψεων που εκφέρει ο δάσκαλος, γεγονός που υπηρετεί και το γενικο πλαίσιο του Συντάγματος περι αυτοκαθορισμού του ατόμο και ελευθερίας αναπτυξης της προσωπικότητας και των πιστεύω του.


και κατι τελευταιο.

Μας κουρασε ο Γιαννης, και τον κουρασαμε, αλλα θεωρω οτι βγηκα σοφοτερος απο αυτη την ιστορια.
Παραδεισος ειναι η ικανοποιηση καθε ατομικης επιθυμιας. Κολαση, ειναι η συγκεντρωση αυτων των ατομικων παραδεισων...
Άβαταρ μέλους
Yianis
Δημοσιεύσεις: 962
Εγγραφή: 09 Φεβ 2015 18:21
Όνομα Ιστότοπου: -

vesid αυτό που παρέθεσες ήταν το άρθρο 22.1 και είναι σωστότατο.
από κάτω ακριβώς είναι το άρθρο 22.2 το οποίο λέει ότι «Με νόμο καθορίζονται οι γενικοί όροι εργασίας…»
Και το Σύνταγμα είναι που επιτρέπει την παιδική εργασία σε αντίθεση με αυτό που ανέφερες ότι και καλά η παιδική εργασία δεν είναι νόμιμη. Και θα ήταν σίγουρα αντισυνταγματική η απαγόρευσή της.

Δεν χρειάζεται να πας σε νομικό να σου τα επιβεβαιώσει όλα αυτά.
Απλά άνοιξε την τηλεόραση…
Σε σχεδόν κάθε σειρά ή έργο θα δεις εργαζομένους ανήλικους.
Στο διάλειμμα σε σχεδόν κάθε διαφήμιση θα δεις εργαζόμενα ανήλικα…
Εργαζόμενα μωρά μερικών ημερών ή άντε εβδομάδων σε διαφημίσεις για πάνες και όποια άλλη ηλικία θες σε όποια άλλη διαφήμιση.
Εάν δεν έχεις τηλεόραση πήγαινε και άνοιξε όποιο περιοδικό θέλεις...
Ή πήγαινε στα jumbo να δεις τις αφίσες με τα εργαζόμενα μωρά στους τοίχους.

Και εν πάση περιπτώσει βρες το Φ.Ε.Κ. 85/Α/23-3-1989 που μιλά για τις συνθήκες της παιδικής εργασίας, όπως το ορίζει ο νόμος βάση της επιταγής του άρθρου 22.2 του συντάγματος.

Το άρθρο 13.1, το οποίο είναι μη αναθεωρήσιμο, απευθύνεται σε όλους τους πολίτες και δεν έχει κάποια παράγραφο που να λέει ότι για τα παιδιά ισχύουν ειδικές διατάξεις, όπως ο νόμος ορίζει.

Αυτά…
vesid
Δημοσιεύσεις: 2797
Εγγραφή: 06 Σεπ 2010 13:50
Όνομα Ιστότοπου: -

Με νόμο καθορίζονται οι γενικοί όροι εργασίας, που συμπληρώνονται από τις συλλογικές συμβάσεις εργασίας συναπτόμενες με ελεύθερες διαπραγματεύσεις και, αν αυτές αποτύχουν, με τους κανόνες που θέτει η διαιτησία.
Στις συλλογικές συμβάσεις εργασίας δεν υπάρχει καμία αναφορά στην ηλικία.
http://kepea.gr/uplds1/File/egsee2.pdf

Αντίθετα η ηλικία ως προυπόθεση απασχόλησης καθορίζεται στον νόμο 1837/1989:
Άρθρο 2
Όροι και προϋποθέσεις απασχόλησης
1. Με την επιφύλαξη του άρθρου 3 ανήλικοι που δεν έχουν συµπληρώσει το 15ο έτος της ηλικίας τους
απαγορεύεται να απασχοληθούν σε οποιαδήποτε εργασία.
Άρθρο 3
Καλλιτεχνικές και παρεµφερείς απασχολήσεις
1. Με άδεια της Επιθεώρησης Εργασίας επιτρέπεται η απασχόληση ανηλίκων, που δεν έχουν συµπληρώσει
το 15ο έτος της ηλικίας τους σε θεατρικές παραστάσεις, µουσικές εκτελέσεις ή άλλες καλλιτεχνικές
εκδηλώσεις, διαφηµιστικά προγράµµατα, επιδείξεις µόδας, ραδιοφωνικές ή τηλεοπτικές εγγραφές ή
εκποµπές, εγγραφές σε βίντεο, κινηµατογραφικές λήψεις, καθώς και η χρησιµοποίησή τους ως µοντέλων,
εφ' όσον δεν βλάπτεται η σωµατική και η ψυχική τους υγεία και η ηθική τους.
http://www.ypakp.gr/uploads/files/2524.pdf

Άρα αν το 22.1 αφορούσε όλες τις ηλικίες τότε ο νόμος αυτός θα ήταν αντισυνταγματικός.

Αυτά που παρέθεσε ο kapages δεν σε προβλημάτισαν καθόλου; Ειδικότερα το παρακάτω επιβεβαιώνει την άποψή μου ότι το 13.1 δεν ισχύει (τουλάχιστον με τον ίδιο τρόπο) για όλες τις ηλικίες:
Το τεκμήριο της ωριμότητας όμως, προκειται για ενα πραγματικό τεκμήριο που δεν οριοθετείται απο καμια νομική διάταξη. Επομένως το τεκμήριο της ωριμότητας ενός μαθητή μπορει να αξιολογηθεί απο τον Συλλογο των Διδασκόντων του σχολείου όποθ υπάγεται, καθως επίσης και απο τις Δικαστικές Αρχές,
σε περιπτωση οπου μια υπόθεση προσλάβει την μορφή δικαστικής διαμάχης.
Το ζήτημα του τεκμηρίου της ωριμότητας απασχολεί το στάδιο του Γυμνασίου, ενώ στο στάδιο του Δημοτικού, το παιδί κατα βάση θεωρείται οτι δεν πληρεί τα όρια της απαραίτητης ωριμότητας για την διεκδικηση των δικαιωμάτων του. Απο την άλλη μεριά , στο Λύκειο, το τεκμήριο της ωριμότητας ειναι κατα βάση αμάχητο. Γιατι, πως γίνεται, ένας μαθητής λυκείου αφενός να μπορει να ασκει όλα τα δικαιωματά του ως συζηγος και γονέας ( με βάση τις 1510 ΑΚ και 598 ΚπολΔ) αλλα να υπάγεται στην επιμέλεια του δικού του γονέα για την διεκδικηση των δικαιωμάτων του ιδιου;
Επομένως το ζήτημα της ωριμότητας προσλαμβάνει σημαντικές διαστάσεις, και κρινεται αναγκαίας αξιολόγησης στο μεταβατικό στάδιο του γυμνασίου.

Προτεινόμενη λύση για την αξιολόγηση του τεκμηριου ωριμότητας, θα ηταν να ακολουθήσουμε το παράδειγμα άλλων ευρωπαικών ρυθμίσεων που ορίζουν αλλοτε το 14ο και άλλοτε το 16ο έτος, ως έτος που ο ανήλικος πληρεί τα κριτηρια του τεκμηρίου ωριμότητας, και μπορεί να υπερασπισθεί τα δικαιώματά του χωρις αντιπρόσωπο
Άβαταρ μέλους
Yianis
Δημοσιεύσεις: 962
Εγγραφή: 09 Φεβ 2015 18:21
Όνομα Ιστότοπου: -

Κατάλαβες vesid γιατί αποφεύγω τον διάλογο μαζί σου...
Γράφεις:
Αν ίσχυαν όλα τα άρθρα του Συντάγματος για όλους ανεξαρτήτως ηλικίας όπως λες, τότε η παιδική εργασία θα ήταν νόμιμη και η απαγόρευσή της αντισυνταγματική.
Τελικά διαπιστώνεις ότι η παιδική εργασία είναι όντως νόμιμη και όντως θα ήταν αντισυνταγματική εάν απαγορευόταν τελείως.
Εργάζονται Έλληνες μερικών ημερών σε διαφημίσεις για τις πάνες έως όσο πάει και αντέχει ο κάθε μαθουσάλας.

Παρ' όλα αυτά συνεχίζεις να υποστηρίζεις την θέση σου λέγοντας ότι αυτές είναι εξαιρέσεις.
Χαίρω πολύ….
Αυτό λέει και το Σύνταγμα στο άρθρο 22.2, το οποίο εσύ ο ίδιος παρέθεσες και υπογράμμισες «Με νόμο καθορίζονται οι γενικοί όροι εργασίας, που συμπληρώνονται από τις συλλογικές συμβάσεις εργασίας συναπτόμενες με ελεύθερες διαπραγματεύσεις και, αν αυτές αποτύχουν, με τους κανόνες που θέτει η διαιτησία.»

Εσύ που είσαι ενήλικος δεν μπορείς να πας να δουλέψεις νευροχειρουργός γιατί νόμος ορίζει τις συνθήκες και τις συλλογικές συμβάσεις εργασίας του συγκεκριμένου επαγγέλματος και εξαιρείσαι καθώς δεν πληροίς τις προϋποθέσεις.
Παρόμοιοι νόμοι ορίζουν ότι ένας δεκάχρονος δεν μπορεί να γίνει οδηγός νταλίκας.

Που είναι το πρόβλημα σου;

Εάν το Σύνταγμα έμπαινε σε όλες τις λεπτομέρειες δεν θα ήταν ένα βιβλιαράκι που είναι αλλά η βιβλιοθήκη της Αλεξάνδρειας.
Η φράση «νόμος ορίζει» επαναλαμβάνεται 127 φορές μέσα στο Σύνταγμα και αποδίδεται εκεί που υπάρχουν εξαιρέσεις.
Βάλε και τις φράσεις «όπως ορίζει ο νόμος» ή «όπως ορίζει ο Κανονισμός» και πάμε για διακόσιες.
127 φορές…
Αλλά καμία από αυτές τις 127 φορές ή τις υπόλοιπες δεν αφορά το άρθρο 13.1 που εγγυάται την ελευθερία της θρησκευτικής συνείδησης

Το άρθρο 5.2, το οποίο εγγυάται, ανάμεσα στα άλλα, την απόλυτη προστασία της ζωής, έχει εξαιρέσεις.
Δεν υπάρχει όμως εξαίρεση στο 13.1 του Συντάγματος. Άσε που δεν είναι αναθεωρήσιμο άρθρο.
Το 13.1 του Συντάγματος ισχύει για όλους του Έλληνες ανεξαρτήτου ηλικίας και προστατεύει το απαραβίαστο μάλιστα δικαίωμα στην θρησκευτική ελευθερία.

Αυτός είναι ο λόγος που ξεκίνησα αυτό το νήμα τον Φεβρουάριο και με λύπη συνειδητοποιώ ότι η ανταλλαγή απόψεων δεν έχει να κάνει με την εύρεση λύσεων αλλά με τον εγωισμό του καθενός.

Τελευταίο παράδειγμα το Τεμπελόσκυλο ο οποίος αντί να παραδεχτεί το πεντακάθαρο λάθος του μου λέει υποτιμητικά ότι τζάμπα συζήταγε τόσο καιρό με μένα τον μαλάκα…
Το μαλάκα δεν το είπε αλλά τι σημασία έχει όταν το εννοεί…

Και κανείς άλλος δεν επεμβαίνει στην συζήτηση να υποδείξει το πεντακάθαρο ολίσθημα του Τεμπελόσκυλο καθώς «νόμος ορίζει», για να κάνουμε και λίγο πλάκα, ότι τους δικούς μας τους καλύπτουμε…
Άβαταρ μέλους
kapages
Δημοσιεύσεις: 2911
Εγγραφή: 23 Δεκ 2010 05:10
Όνομα Ιστότοπου: -

Yianis έγραψε:Θα τελειώσω με το απίστευτο σχόλιο του Τεμπελόσκυλο:
Επίσης το να υποχρεώνεις τον πολίτη να αναπτύξει συγκεκριμένα ορθόδοξη θρησκευτική συνείδηση (σ.σ. με την υποχρεωτική μάθηση των θρησκευτικών) έρχεται σε αντίθεση με το 13.1 που λέει ότι η ελευθερία της θρησκευτικής συνείδησης είναι απαραβίαστη
Δηλαδή το κράτος έρχεται σε αντίθεση με το 13.1 του Συντάγματος επειδή θα τηρήσει το άρθρο 16.2 ως όφειλε και θα πάει σε κάποιον, ο οποίος είναι έννομα χριστιανός ορθόδοξος από την ηλικία του ενός έτους, να του αναπτύξει την ήδη έννομα υπάρχουσα χριστιανική ορθόδοξη θρησκευτική συνείδηση!!!!!!!!!!
Ποια θρησκευτική ελευθερία του εμποδίζει ώστε να παραβιάσει το 13.1 του Συντάγματος; Την ορθόδοξη χριστιανική που έχει ήδη;
Και άσε που επί πλέον δίνει και απαλλαγή σε όποιον δεν είναι χριστιανός ορθόδοξος…

Εάν αυτό δεν είναι άτοπο στην νιοστή τότε όντως η σύνοδος της Αφροδίτης με τον Κρόνο μπορεί να φέρνει βροχή….
Αν μη τι αλλο, αυτο το ατοπο που εγραψες (με ευφυια μπορω να πω, εγω δεν το ειχα σκεφτει τοσο καιρο)
αναιρει την αποφαση του αρειου Παγου για τη βαπτιση, με την οποια ασχοληθηκες τοσο καιρο (αν την ερμηνευσεις στενα, οπως κανεις αλλωστε) και βασισες σε αυτη πολλα.
Συγκεκριμενα, εφοσον η βαπτιση δινει απο μονη της θρησκευτικη συνειδηση, βασει της γνωστης αποφασης του αρειου παγου, δεν χρειαζονται τα θρησκευτικα.
Εφοσον βασει αλλης αποφασης του Αρειου Παγου, χρειαζονται τα θρησκευτικα βασει του 15.2 (για να αναπτυχθει θρησκευτικη συνειδηση) και μαλιστα σε επαρκεις ωρες εβδομαδιαιως, δεν εχει αναπτυχθει θρησκευτικη συνειδηση με τη βαπτιση.

Στη πραγματικοτητα, τιποτα απο τα δυο δεν ειναι σωστο.

Η αναπτυξη θρησκευτικης συνειδησης, οπως υποδηλωνει και η λεξη, ειναι σταδιακη, και η θρησκευτικη συνειδηση το τελικο αποτελεσμα, και ειναι επιθυμητη και συνταγματικη, μονο εφοσον τηρειται το 13.2 περι ελευθερης αναπτυξης προσωπικοτητας.

Τοσο ο γονεας, οσο και το κρατος μεσω της παιδειας, συμβαλλουν σε αυτο, με ανταγωνιστικα δικαιωματα που λειτουργουν σαν μηχανισμοι αλληλοελεγχου.
Ο γονεας, εκ μερους του παιδιου, και ως κατα τεκμηριο και νομο αρμοδιος να φροντιζει τα συμφεροντα του παιδιου, ασκει το δικαιωμα μυησης στη θρησκεια του, και εχει δικαιωμα να αποκλεισει αλλοτρια κρατικη ή ιδιωτικη προπαγανδα.
Το κρατος εχει το δικαιωμα να ελεγξει και να διασφαλισει οσο μπορει οτι ο γονεας λειτουργει οντως προς το συμφερον του παιδιου. Για δε τα ΧΟπουλα, λογω σημαντικοτητας, το κρατος απο τα 6 ετη, παρεμβαινει αμεσα μεσω της δημοσιας παιδειας και περιοριζει περαιτερω το γονικο ρολο.
Για τα μη ΧΟπουλα, το κρατος δεν παρεμβαινει μεσω της δημοσιας παιδειας, αλλα διατηρει το δικαιωμα να παρεμβει με αλλες υπηρεσιες, εαν υποπεσει στην αντιληψη του καποια αστοχια.

Σε ολο αυτο το πακετο, κρεμονται συνταγματικα αρθρα, διεθνεις συμβασεις, νομολογιες, αστικος κωδικας κ.λπ.
Δεν ειναι ατρωτο, αλλα δεν ειναι και τρωτο, γιατι ειναι αποτελεσμα ισορροπιας μεταξυ διαταξεων που φαινομενικα ή και πραγματικα αντιφασκουν μεταξυ τους.

Δεν εχει νοημα πλεον η συζητηση οπου διαλεγουμε ενα αρθρο, μια λεξη, και αρχιζουμε την αναλυση. Ή θα ειδωθει ολιστικα σαν πακετο, ή δεν εχει νοημα.
Παραδεισος ειναι η ικανοποιηση καθε ατομικης επιθυμιας. Κολαση, ειναι η συγκεντρωση αυτων των ατομικων παραδεισων...
vesid
Δημοσιεύσεις: 2797
Εγγραφή: 06 Σεπ 2010 13:50
Όνομα Ιστότοπου: -

Ουυυφφφφ

Η εργασία κάτω των 15 απαγορεύεται πλην εξαιρέσεων. Αντίθετα η ενήλικη εργασία δεν απαγορεύεται πλην εξαιρέσεων οι οποίες όμως δεν υπάρχουν για την προστασία του εργαζόμενου όπως στην περίπτωση των παιδιών, αλλά για την προστασία των υπολοίπων.

Όσο για τους γενικούς όρους για τους οποίους παραπέμπει το σύνταγμα στις συλλογικές συμβάσεις επαναλαμβάνω, η ηλικία δεν συμπεριλαμβάνεται σε αυτούς. Αυτοί αφορούν το οράριο τις απολύσεις κλπ. Κάτσε και διάβασε αν δεν πιστεύεις... Ο περιορισμός της ηλικίας όπως και στο 13.1 εννοείται.

Ακριβώς, εάν το Σύνταγμα έμπαινε σε όλες τις λεπτομέρειες δεν θα ήταν ένα βιβλιαράκι αλλά η βιβλιοθήκη της Αλεξάνδρειας. Αυτό δεν σου λέω τόση ώρα και για το 13.1;
με λύπη συνειδητοποιώ ότι η ανταλλαγή απόψεων δεν έχει να κάνει με την εύρεση λύσεων αλλά με τον εγωισμό του καθενός.
αν σβήσεις το "καθ" θα συμφωνήσω απόλυτα.
Άβαταρ μέλους
Yianis
Δημοσιεύσεις: 962
Εγγραφή: 09 Φεβ 2015 18:21
Όνομα Ιστότοπου: -

vesid έγραψε:
με λύπη συνειδητοποιώ ότι η ανταλλαγή απόψεων δεν έχει να κάνει με την εύρεση λύσεων αλλά με τον εγωισμό του καθενός.
αν σβήσεις το "καθ" θα συμφωνήσω απόλυτα.
Δεν είσαι μόνο εσύ vesid.
Για αυτό έβαλα και το «καθ».
Άβαταρ μέλους
Yianis
Δημοσιεύσεις: 962
Εγγραφή: 09 Φεβ 2015 18:21
Όνομα Ιστότοπου: -

vesid θα ήθελα να σε ρωτήσω κάτι τελευταίο…

Το Τεμπελόσκυλο είπε, και με το οποίο εσύ συμφώνησες, ότι …το να υποχρεώνεις τον πολίτη να αναπτύξει συγκεκριμένα ορθόδοξη θρησκευτική συνείδηση έρχεται σε αντίθεση με το 13.1 που λέει ότι η ελευθερία της θρησκευτικής συνείδησης είναι απαραβίαστη
Ο πολίτης στον οποίο αναφέρεται το Τεμπελόσκυλο είναι 6 χρονών όταν πηγαίνει στο σχολείο.

Όταν εγώ αναφέρομαι στο 13.1 του Συντάγματος εσύ λες ότι τα παιδιά δεν είναι πολίτες και επομένως το Σύνταγμα δεν ισχύει για παιδιά.
Όταν το Τεμπελόσκυλο λέει ακριβώς το ίδιο που λέω και εγώ πως γίνεται τα παιδιά να γίνονται πολίτες και το Σύνταγμα ξαφνικά να ισχύει για παιδιά;

Υπάρχει κάποια διάταξη που απενεργοποιεί το Σύνταγμα όταν μιλάω εγώ και το ενεργοποιεί πάλι όταν μιλάει το Τεμπελόσκυλο, εσύ και η υπόλοιπη Ελλάδα;
vesid
Δημοσιεύσεις: 2797
Εγγραφή: 06 Σεπ 2010 13:50
Όνομα Ιστότοπου: -

Στην προηγούμενη σελίδα είχα γράψει: "Όταν υποχρεώνεις το παιδί να αποκτήσει συγκεκριμένη θρησκευτική συνείδηση κόντρα στην βούληση των γονιών του, ουσιαστικά παραβιάζεις την δική τους ελευθερία της θρησκευτικής συνείδησης."

Εναλλακτικά, δες αυτό που παρέθεσε ο kapages σε αυτήν την σελίδα: "Το ανήλικο άτομο στο ελληνικό Σύνταγμα και γενικά στην ελληνική νομολογία αναγνωρίζεται ως αυτοτελής φορέας των βασικών δικαιωμάτων που διαπλέκονται στην ελευθερία της θρησκευτικής εκπαίδευσης και όχι μόνο"
Οι γονεις ασκουν τα δικαιωματα για λογαριασμο του παιδιου, για το συμφερον του, δεν τα αποκτουν οι ιδιοι. Συνεπως ειναι μαχητο το αν κανουν καλα τη δουλεια τους. "

Αν ένα εξάχρονο θέλει να πάρει απαλλαγή από τα θρησκευτικά θα ερωτηθούν οι γονείς του. Αν πουν ναι, θα πάρει, αν πουν όχι, δεν θα πάρει.
Εγώ αυτό το ερμηνεύω ως "το παιδί σε αυτήν την ηλικία δεν έχει δικαίωμα να πάρει απαλλαγή" ενώ η παραπάνω ανάλυση το ερμηνεύει ως "το παιδί σε αυτήν την ηλικία έχει δικαίωμα να πάρει απαλλαγή, αλλά αυτός που έχει το δικαίωμα να ασκεί το συγκεκριμένο δικαίωμα είναι ο γονιός και όχι το ίδιο".
Η ουσία είναι ότι και στις δύο περιπτώσεις, αν οι γονείς θέλουν απαλλαγή για το παιδί αλλά το κράτος δεν την δίνει, τότε σύμφωνα με το Σύνταγμα παραβιάζεται η ελευθερία της θρησκευτικής συνείδησης (η διαφωνία είναι στο ποιανού η ελευθερία της θρησκευτικής συνείδησης παραβιάζεται).
Μάλιστα η παραβίαση υπάρχει και στην περίπτωση που το παιδί δεν θέλει απαλλαγή από τα θρησκευτικά, οι γονείς θέλουν και το κράτος δεν την δίνει. Εκτός και αν δεν είναι σωστή η δική μου ερμηνεία αλλά η δεύτερη και θεωρηθεί ότι οι γονείς δεν ασκούν το δικαίωμα του παιδιού για το συμφέρον του παιδιού.
Άβαταρ μέλους
Yianis
Δημοσιεύσεις: 962
Εγγραφή: 09 Φεβ 2015 18:21
Όνομα Ιστότοπου: -

Ευχαριστώ.
Θα μπορούσες τώρα να απαντήσεις και αυτό που σε ρώτησα;

Πως είναι δυνατόν το Σύνταγμα και συγκεκριμένα το άρθρο 13.1 να ισχύει για παιδιά όταν το επικαλείται το Τεμπελόσκυλο και εσύ, καθώς συμφώνησες, ενώ δεν ισχύει για παιδιά όταν το επικαλούμαι εγώ;
vesid
Δημοσιεύσεις: 2797
Εγγραφή: 06 Σεπ 2010 13:50
Όνομα Ιστότοπου: -

Και στη δική μου ερμηνεία και στην άλλη, αυτό που μετράει είναι η άποψη των γονιών. Στην περίπτωση της βάπτισης οι γονείς θέλουν την βάπτιση, ενώ στην περίπτωση που συζητάμε οι γονείς θέλουν την απαλλαγή και αυτό δεν την δίνει (ή την δυσκολεύει). Δηλ. στην πρώτη περίπτωση οι γονείς δεν έχουν κάποια διαφωνία με το κράτος, ενώ στην δεύτερη έχουν.
Άβαταρ μέλους
Yianis
Δημοσιεύσεις: 962
Εγγραφή: 09 Φεβ 2015 18:21
Όνομα Ιστότοπου: -

Να υποθέσω ότι δεν θέλεις να απαντήσεις σε αυτό που σε ρωτάω;

Θα το ρωτήσω άλλη μια φορά.

Όταν ρώτησα τον Τεμπελόσκυλο να μου πει για ποιο λόγο κατά την γνώμη του ο Λιάπης έχει άδικο όταν λέει ότι η εκπαίδευση των Ελλήνων οφείλει κατά τις επιταγές του Συντάγματος να είναι χριστιανική μου απάντησε (μετά από τέσσερις φορές βέβαια που τον ρώτησα) ότι το 16.2 λέει ότι η υποχρέωση του κράτους είναι να αναπτύξει την θρησκευτική συνείδηση γενικώς και όχι την χριστιανική. Επομένως η υποχρέωση του πολίτη, του 6χρονου μαθητή δηλαδή, στα χριστιανικά θρησκευτικά είναι αντίθετη με το άρθρο 13.1 το οποίο επιτάσσει την ελευθερία της θρησκευτικής συνείδησης.

Εσύ σε αυτό συμφώνησες.

Και ξαναρωτώ για τρίτη φορά:
Πως είναι δυνατόν το Σύνταγμα και συγκεκριμένα το άρθρο 13.1 να ισχύει για παιδιά όταν το επικαλείται το Τεμπελόσκυλο και εσύ ενώ δεν ισχύει για παιδιά όταν το επικαλούμαι εγώ;
vesid
Δημοσιεύσεις: 2797
Εγγραφή: 06 Σεπ 2010 13:50
Όνομα Ιστότοπου: -

Επειδή σε αντίθεση με σένα πιστεύω ότι απάντησα ακριβώς σε αυτό που με ρωτάς, θέλω να δω αν κατάλαβα καλά αυτό που ρωτάς. Επανάλαβε αν θες που ακριβώς θεωρείς ότι υπάρχει παραβίαση της ελευθερίας της θρησκευτικής συνείδησης στην περίπτωση της βάπτισης. Από ποιόν και σε ποιόν.
Άβαταρ μέλους
Yianis
Δημοσιεύσεις: 962
Εγγραφή: 09 Φεβ 2015 18:21
Όνομα Ιστότοπου: -

vesid δεν μιλάω στην ερώτηση μου για βάπτιση ούτε την εννοώ.

Εσύ συμφώνησες με μια δήλωση που λέει ότι το 13.1 του Συντάγματος προστατεύει τα παιδιά από την υποχρεωτική μάθηση των χριστιανικών θρησκευτικών.

Η ερώτηση μου, την οποία θα κάνω για τέταρτη φορά, είναι πως είναι δυνατόν να συμφωνείς με μια τέτοια δήλωση την στιγμή που εσύ ο ίδιος ταυτόχρονα δηλώνεις ότι τα παιδιά δεν είναι πολίτες και δεν καλύπτονται από το Σύνταγμα;

Τι ακριβώς δεν καταλαβαίνεις από αυτήν την ερώτηση;
Δεν ρωτά ούτε υπονοεί βαφτίσια ή δεν ξέρω τι άλλο…
vesid
Δημοσιεύσεις: 2797
Εγγραφή: 06 Σεπ 2010 13:50
Όνομα Ιστότοπου: -

Το 13.1 δίνει την δυνατότητα να μην κάνει θρησκευτικά το παιδί (αν αυτό εννοείς με το "προστατεύει τα παιδιά από την υποχρεωτική μάθηση των χριστιανικών θρησκευτικών"), μόνο όμως αν αυτό επιθυμούν οι γονείς του. Σε αυτούς δίνεται ουσιαστικά αυτή η δυνατότητα. Αυτούς καλύπτει ουσιαστικά το Σύνταγμα με το 13.1 και όχι το παιδί.
Άβαταρ μέλους
Yianis
Δημοσιεύσεις: 962
Εγγραφή: 09 Φεβ 2015 18:21
Όνομα Ιστότοπου: -

Μάλιστα…
Προς την στιγμή πήγα να πιστέψω ότι τελικά τα παιδιά είναι πολίτες με δικαιώματα…

Και όταν η μάνα καταδικάστηκε για παράβαση του 13.2 του Συντάγματος για προσηλυτισμό του τετράχρονου παιδιού της το Σύνταγμα ποιον προστάτεψε από την προσπάθεια της μάνας να προσηλυτίσει το παιδί της;
vesid
Δημοσιεύσεις: 2797
Εγγραφή: 06 Σεπ 2010 13:50
Όνομα Ιστότοπου: -

Ουσιαστικά τον πατέρα. Αν δεν διαφωνούσε ο πατέρας δεν θα υπήρχε κανένα θέμα προσηλυτισμού, όποια σχετική καταγγελία και αν γινόταν.
Άβαταρ μέλους
Yianis
Δημοσιεύσεις: 962
Εγγραφή: 09 Φεβ 2015 18:21
Όνομα Ιστότοπου: -

Και όταν οι παιδοκτόνοι γονείς καταδικάζονται από κοινού για ανθρωποκτονία εκ προθέσεως ποιανού πολίτη την ζωή προφυλάσσει το άρθρο 5.2 του Συντάγματος;
Απάντηση