forum.atheia.gr

[youtube]dnKLlREdfsY[/youtube]

Πολύ καλός παραλληλισμός...!

Διαφωνώ πλήρως με τον συγκεκριμμένο παραλληλισμο, αγιο πνεύμα & Ελληνικές κρατικές υπηρεσίες και ειδικά με την εστίαση στο άγιο πνεύμα.

Διαχωρισμός εκκλησίας-κράτους σημαίνει ακριβώς το αντίθετο.

Το κράτος φταίει 100%, σε καμμία περίπτωση δεν μπορείς να περιμένεις απο την εκκλησία να κινηθεί υπερ του διαχωρισμού αφού αυτό θα ήταν εναντίον των συμφερόντων της.

Άρα το σωστό, κατά την προσωπική μου άποψη, είναι "Γ... το κράτος που έχουμε".

έχω την εξής απορία βλέποντας πόσο θαρραλέος ήταν ο βλάσφημος τύπος με το μούσι, αποδεικνύοντας με τον δικό του τρόπο πώς δεν σέβεται ούτε φοβάται τίποτε,
δέν έχω ακούσει ποτέ από γυναίκες άθεες να βρίζουν τα θεία, αυτό ίσως είναι σωφροσύνη ίσως όμως να είναι και θρησκευτικά υπολείμματα που δεν μπορεί να αποβάλλει το γυναικείο ένστικτο που ξέρει να σέβεται τις θρησκευτικές παραδόσεις ακόμη και όταν τις έχει αρνηθεί στο μεγαλύτερο μέρος.
μπορεί να είναι το θρησκευτικό συναίσθημα που είναι πιο έντονο στην γυναικεία φύση., έτσι είναι αδύνατο να εξαλειφθεί πλήρως συγκρατώντας μαζί με αυτό και τον σεβασμό πρός την θρησκεία, και την αδυναμία της να έχει το θράσος ενός βλάσφημου όπως ό τύπος με το μούσι καλή ώρα.

κάνεις παρέα με λάθος γυναίκες, γιαυτό.

Δεν υπάρχει "θρησκευτικό συναίσθημα", επιτέλους πια με αυτή την αυθαιρεσία! Υπάρχουν διάφορα συνηθισμένα συναισθήματα που άλλοι τα νοιώθουν με θρησκευτικά ερεθίσματα και άλλοι με φυσιολογικά ερεθίσματα.

Γιατρος Του Ικα έγραψε:Δεν υπάρχει "θρησκευτικό συναίσθημα", επιτέλους πια με αυτή την αυθαιρεσία! Υπάρχουν διάφορα συνηθισμένα συναισθήματα που άλλοι τα νοιώθουν με θρησκευτικά ερεθίσματα και άλλοι με φυσιολογικά ερεθίσματα.

Όχι το θρησκευτικό συναίσθημα είναι μοναδικό και δεν έχει καμία σχέση με τα άλλα συναισθήματα.
όταν το νιώθεις είσαι γυμνός μπροστά στην αληθινή επικοινωνία με τα τρίσβαθα του εαυτού σου,πέρα από κάθε λογής υποκρισία και ανειλικρίνεια.
Άρα με ότι πιο αγνό και ειλικρινές μπορείς να νιώσεις και να σκεφθείς.
Αυτό λοιπόν το συναίσθημα, είναι η επικοινωνία με το Θεό , πάντα κατά την δική μου άποψη βέβαια.

δέν έχω ακούσει ποτέ από γυναίκες άθεες να βρίζουν τα θεία, αυτό ίσως είναι σωφροσύνη ίσως όμως να είναι και θρησκευτικά υπολείμματα που δεν μπορεί να αποβάλλει το γυναικείο ένστικτο που ξέρει να σέβεται τις θρησκευτικές παραδόσεις ακόμη και όταν τις έχει αρνηθεί στο μεγαλύτερο μέρος.

δεν με έχεις ακούσει εμένα γι'αυτό μιλάς

MariaEvri έγραψε:

δέν έχω ακούσει ποτέ από γυναίκες άθεες να βρίζουν τα θεία, αυτό ίσως είναι σωφροσύνη ίσως όμως να είναι και θρησκευτικά υπολείμματα που δεν μπορεί να αποβάλλει το γυναικείο ένστικτο που ξέρει να σέβεται τις θρησκευτικές παραδόσεις ακόμη και όταν τις έχει αρνηθεί στο μεγαλύτερο μέρος.

δεν με έχεις ακούσει εμένα γι'αυτό μιλάς

Μάλλον θα αποτελείς εξαίρεση. επίσης θα ήθελα πολύ να μάθω τι νιώθεις όταν κάνεις αυτό που λές, θέλεις να δείξεις με αυτό κάτι; η απλώς είναι μια κακή συνήθεια η οποία μειώνει την εικόνα σου πρός τους άλλους ΠΟΥ ΣΕ ΑΚΟΎΝΕ!!!

τι νιώθω? ανακούφηση όπως με οποιαδήποτε βρισιά (έρευνε ςέδειξαν ότι αν είσαι με πόνο-όπως ας πούμε χτυπήσεις-και βρίσεις τότε ο πόνος είναι περιορισμένος)
δεν σκέφτομαι την ώρα που βρίζω τι βρισίδι θα ρίξω

Να παρέμβω για τη συνηθισμένη μου διευκρίνιση, απολύτως απαραίτητη για ελληνόφωνους, οι οποίοι συγχέουν την

βλασφημία = άρνηση των θείων, άρνηση δόγματος (ρήμα: βλασφημώ)

με τη

βλαστήμια = βρισιά, προσβολή, χυδαιότητα (ρήμα: βλαστημάω)

Παραδείγματα:

Δεν υπάρχει άγιο πνεύμα = βλασφημία
Ο χριστός δεν μας αγαπά = βλασφημία

Άντε πηδήξου μωρή κατσίκα = βλαστήμια
Χέσε μας ρε καραγκιόζη = βλαστήμια

Γαμώ το χριστό σου ρε ξεφτίλα = βλαστήμια και βλασφημία

Προφανώς, η λέξη βλαστήμια προήλθε από τη λέξη βλασφημία, επειδή πολλές βρισιές (βλαστήμιες) τυχαίνει να περιέχουν και προσβολή στα θεία (βλασφημία). Το γεγονός αυτό μας παρασύρει και νομίζουμε ότι κάθε βλασφημία περιλαμβάνει και χυδαιότητα, ή ότι κάθε βρισιά περιλαμβάνει και χυδαία προσβολή των θείων, πράγμα που δεν ισχύει: κάποιες βλαστήμιες είναι και βλασφημίες - όχι όμως όλες - κάποιες βλασφημίες είναι και βλαστήμιες - όχι όμως όλες.

MariaEvri έγραψε:τι νιώθω? ανακούφηση όπως με οποιαδήποτε βρισιά (έρευνε ςέδειξαν ότι αν είσαι με πόνο-όπως ας πούμε χτυπήσεις-και βρίσεις τότε ο πόνος είναι περιορισμένος)
δεν σκέφτομαι την ώρα που βρίζω τι βρισίδι θα ρίξω

Την ανακούφιση μπορώ να την δικαιολογήσω, γιατί την συνδέω με την αποφόρτιση ενός έντονα εκνευρισμένου ανθρώπου η οποία γίνεται ακούσια και με λάθος τρόπο.
αρκεί να καταλαβαίνει κανείς αυτό το λάθος, γιατί αν δεν το καταλαβαίνει ίσως θεωρήσω την ανακούφιση ως ικανοποίηση χωρίς το παραμικρό ίχνος τύψεων για την προσβολή ιδεατών προσώπων που συμβολίζουν το ιερό πολλών ανθρώπων. που στην ουσία είναι ασέβεια πρός το θρησκευτικό πιστεύω των άλλων που κάποτε ήταν και δικό του πιστεύω η των γονιών του.
και εγώ βρίζω όταν εξοργίζομαι σε μεγάλο βαθμό και χάνω την συναίσθηση των όσων λέω, όμως αυτοστιγμή παραδέχομαι πως έσφαλα και όχι να δικαιολογούμαι πως με ωφελεί.
και στην προκειμένη περίπτωση ΄τύπος που έβριζε το άγιο πνεύμα μου προκαλεί αηδία γιατί έβριζε μόνο και μόνο για να εντυπωσιάσει, η άνοδος της ασημαντότητας σε όλο της το μεγαλείο,

προσωπικά δεν με ενδιαφέρει αν οι άλλοι θίγονται. Δεν ξέρω πως με χαρακτηρίζει αυτό αλλά επειδή κάπιος θίγεται εμένα δεν με απασχολεί.
Όπως λέει και ο stephen fry "so f- what"
http://mildlyrelevant.com/wp-content/up ... 9067_n.jpg
και εγώ θίγομαι από πολλά που ακούω, αλλά δεν λέω τίποτα

ps sorry για ορθογραφικά...

Το ερώτημα είναι τα λόγια , οι λέξεις ,μπορούν ποτέ να αντικαταστήσουν ενα πρόσωπο , ένα αντικείμενο , να του προσθέσουν ή να του αφαιρέσουν κάτι απο τα στοιχεία που το αποτελούν;
Και μέχρι ποιό βαθμό υπάρχει αυτή η επιρροή , ποιά είναι τα όρια , πόσο μάλλον, σε κάτι που που κανείς μας δεν μπορεί να επεξεργαστεί, μέσω των αισθήσεών του ή της νοημοσύνης του...;
Προσωπικά θεωρώ πιό ακίνδυνο να βρίζει κανείς απο το να πιστεύει χωρίς λογική, χωρίς αποδείξείς, στις διάφορες θρησκευτικές ιδεολογικές πλάνες και αν είναι επιρρεπής στο φανατισμό να ενεργεί φανατισμένα εξ αιτίας της διαφορετικότητας των άλλων ως πρός το χρώμα , το φύλλο , τη θρησκευτική πίστη κλπ...
Η αγάπη είναι άρνηση της βίας και οι θρησκείες μέσω της γνώσης βρίσκονται πολύ μακρυά απο αυτή...δυστηχώς πολλοί στενόμυαλοί άνθρωποι μέσα στις θρησκείες που βρίσκουν διάφορες διαφυγές απο ένα βίαιο άνθρωπο που δεν είναι άλλος παρά οι ίδιοι ...

@ Θεόφιλε για ποιόν ακριβώς λόγο θα έπρεπε να "σέβομαι το θρησκευτικό πιστεύω' οποιουδήποτε; Ιδιαιτέρα μάλλον όταν το πιστεύω αυτό το θεωρώ παντελώς λανθασμένο, αβάσιμο, αστήριχτο σε δεδομένα και υπαίτιο για πολλά δεινά ιστορικά; Δεν οφείλω να σέβομαι κανενός το πιστεύω είτε θρησκευτικό, είτε πολιτικό, είτε κοινωνικό, είτε οπάδικο κλπ! Εννοείται βεβαίως και ότι δεν έχω την απαίτηση από τον οποιονδήποτε να σέβεται τα δικά μου "πιστεύω", μπορεί κάλλιστα να τα χλευάσει και να τα υποτιμήσει όσο θέλει προτιμητέα με την συνοδεία επαρκούς επιχειρηματολογίας!

όταν το νιώθεις είσαι γυμνός μπροστά στην αληθινή επικοινωνία με τα τρίσβαθα του εαυτού σου,πέρα από κάθε λογής υποκρισία και ανειλικρίνεια.

Επιμένω, φυσιολογικά αλλά όχι και τόσο συχνά-καθημερινά συναισθήματα. Αν ήταν εδώ ο Radi (Leo21) θα σου εξηγούσε πως αυτό το συναίσθημα, το λεγόμενο "υπερβατικό" μπορεί να προκληθεί τόσο από λήψη συγκεκριμένων ψυχοτρόπων ουσιών όσο και από καταστάσεις αυθυποβολής.

According to the neurotheologist Andrew B. Newberg, neurological processes which are driven by the repetitive, rhythmic stimulation which is typical of human ritual, and which contribute to the delivery of transcendental feelings of connection to a universal unity.They posit, however, that physical stimulation alone is not sufficient to generate transcendental unitive experiences. For this to occur they say there must be a blending of the rhythmic stimulation with ideas. Once this occurs "...ritual turns a meaningful idea into a visceral experience." Moreover they say that humans are compelled to act out myths by the biological operations of the brain due to what they call the "inbuilt tendency of the brain to turn thoughts into actions".

Καλά τα λέει ο γιατρός.

Η βλασφημία ενοχλεί τους πιστούς γιατί τους χαλάει το τριπ.

MariaEvri έγραψε:προσωπικά δεν με ενδιαφέρει αν οι άλλοι θίγονται. Δεν ξέρω πως με χαρακτηρίζει αυτό αλλά επειδή κάπιος θίγεται εμένα δεν με απασχολεί.
Όπως λέει και ο stephen fry "so f- what"
http://mildlyrelevant.com/wp-content/up ... 9067_n.jpg
και εγώ θίγομαι από πολλά που ακούω, αλλά δεν λέω τίποτα

ps sorry για ορθογραφικά...

το θέμα δεν είναι αν θίγονται οι άλλοι, αλλά αν εσύ αισθάνεσαι πως τους θίγεις εκούσια βρίζοντας τα θεία.
λές πως θίγεσαι και εσύ από άλλους που λένε διάφορα.
ξέρεις πως με παρόμοιο τρόπο έρχεσαι και εσύ στην θέση τους όταν βρίζεις και θίγονται οι άλλοι!!
εξάλλου η δική μας συμπεριφορά διορθώνεται πιο εύκολα από το να προσπαθήσουμε να αλλάξουμε των άλλων.
κάνω μια απλή σκέψη πως μπορεί να κόψει κανείς μια κακιά συνήθεια.

Μπα

μα δεν το βλέπω σαν κακή συνήθεια