Ορθόδοξος έγραψε:Πώς είναι δυνατόν ένας άνθρωπος να είναι 100% βέβαιος ότι δεν υπάρχει Θεός, χωρίς την παραμικρή απόδειξη για αυτό και φυσικά με όλα αυτά τα θεϊκά σημεία που παρατηρούνται;
ΥΓ
Παρακαλώ πολύ εάν θέλετε να κρατήσουμε ένα στοιχειώδη επίπεδο στη συζήτηση, αποφεύγετε απαντήσεις του τύπου … “αποδείξεις πρέπει να δίνει μόνο η Ορθοδοξία”.
Ορθόδοξε αφουγκράσου για λίγο τον Επικουρίδη
Σχετικά με τη Στωική Φιλοσοφία
Η Στωική Φιλοσοφία υπήρξε μια από τις σημαντικότερες κινήσεις στην Ελληνική Φιλοσοφία, η οποία επέδρασε εντυπωσιακά, για 4 αιώνες και πλέον σε μεγάλο αριθμό διανοουμένων της κλασικής αρχαιότητας και της Ρωμαϊκής αυτοκρατορίας.
Ο γνήσιος στωικός άνθρωπος αντέχει καρτερικά και αξιοπρεπώς, σ’ οποιαδήποτε αντιξοότητα της ζωής, γιατί πίστευε, ότι, όποιος δεν ακολουθεί τη μοίρα του τον ακολουθεί εκείνη. Που σημαίνει δεν μπορείς να ξεφύγεις από τη μοίρα σου. Βέβαια και σήμερα ακόμη στην ηλεκτρονική εποχή, υπάρχουν λαοί και άνθρωποι που πιστεύουν στη θεά τύχη, ή στην εύνοια του θεού-θεών, μέσω των αντιπροσώπων(γκουρού, αγίων, παναγίας κλπ)
Η εναντίωση του συγγραφέα
Η άποψή μας είναι ότι η τύχη βρίσκεται στα χέρια μας. Εμείς τη δημιουργούμε. Δεν επεμβαίνει κανένα ασώματο όν-πνεύμα στη ζωή μας. Εμείς οι ίδιοι προκαλούμε τις συμφορές και τις προκοπές στους συνανθρώπους μας (οικονομικοί, κοινωνικοί, θρησκευτικοί, πολιτικοί ανταγωνισμοί και πόλεμοι). Εμείς οι ίδιοι με τη συμπεριφορά, τις επιλογές, τις δράσεις και τι παραλήψεις μας, προκαλούμε τις θετικές ή απωθητικές αποδοχές των συνανθρώπων, τις επιτυχίες ή τις αποτυχίες. Έλεγαν ακόμη οι στωικοί φιλόσοφοι, ότι η Βασιλεία του Θεού βρίσκεται στη Γη και τη ζούμε τώρα, απλά μόνο ο στωικός σοφός έχει τη δυνατότητα να την αντιληφθεί, σε αντίθεση προς τους χριστιανούς των οποίων οι ηγεσίες διδάσκουν ότι θα έλθει η βασιλεία αυτή στη Γή και για να την απολαύσει, πρέπει να εξαγνισθεί ο χριστιανός, με τη διαδικασία της πίστης, νηστείας και προσευχής. Εύγε στους ιερούς πατέρες-ποιμένες που κοπιάζουν τόσο πολύ, για τη σωτηρία της αθάνατης ψυχής του αμαρτωλού ποιμνίου! Θεοί, διάβολοι και μοίρες παραμένουν αδιάφοροι, έστω και αν υπάρχουν, για το τι θα συναντήσουμε στη ζωή. Αποτελούν υπερβατές δοξασίες. Για τον απλούστατο λόγο, ότι αυτές οι δοξασίες επιβλήθηκαν, όχι με τη πειθώ αλλά με τη προπαγάνδα, το στανιό και τις επίμονες, καλά θεμελιωμένα, σκόπιμες επιρροές αυτών που ακριβοπωλούν τις ελπίδες σωτηρίας. Και οι δοξασίες δεν έχουν ουδεμία σχέση με την χειροπιαστή πραγματικότητα. Η βαθειά θρησκευτική πίστη, πολλές φορές οδηγεί σε φανατισμούς και σε ακραίες αποφάσεις και ενέργειες. Η αφοσίωση του εκκλησιαστή και απολογητή του χριστιανισμού Ωριγένη, τον οδήγησε σε αυτό ευνουχισμό, προκειμένου να αποφύγει τον σεξουαλικό πειρασμό, γιατί προσηλύτιζε θηλυκά σε γυναικείο τμήμα.
Ενοχή και σωτηρία
Έχουν ενοχοποιήσει τον άνθρωπο, πείθοντάς τον, ότι είναι φορτωμένος με όγκους αμαρτιών και το ότι του είναι αδύνατο να τον δεχθεί ο τριαδικός θεός στην παραδεισένια ουράνια βασιλεία Του, αν δεν εξαγνισθεί προηγουμένως. Ακόμη του λένε ότι αυτές οι αμαρτίες αποτελούν μια κατάρα του ίδιου του δημιουργού που έπλασε το πρόγονό μας Αδάμ, ο οποίος απειθάρχησε στο Θεό. Τι μεγάλο αμάρτημα η απειθαρχία στο θεό! Ο Θεός θύμωσε για την αχαριστία αυτή και μ’ αυτόν μαζί καταράστηκε-τιμώρησε και όλους τους απογόνους του απείθαρχου Αδάμ. Αλλά επειδή ο θεός είναι πονόψυχος και μεγαλόθυμος, σκέφτηκε να βρει ένα τρόπο να απαλλάξει από τη κατάρα-τιμωρία το ανθρώπινο γένος και έπραξε τούτη τη μεγαλειώδη θυσία –ευεργεσία, για χάρη της σωτηρίας των αμαρτωλών ανθρώπων που σέρνονταν στην απελπισία και την οιμωγή! Θυσία, γιατί έπρεπε να θυσιάσει τον Υιόν Θεό και ευεργεσία για να αγκαλιάσει πάλι τον άνθρωπο στις μεγάλες πατρικές αγκάλες Του, δίδοντας την ευκαιρία στο κάθε ένα από εμάς να απαλλαγούμε από το ασήκωτο βάρος-χρέος. Το αποφάσισε και το έκανε. Έστειλε κρίνο με τον άυλο πνευματικό του αγγελιοφόρο(ο Λιακόπουλος τον ονομάζει Ελοχείμ) στη Μύριαμ, παρθένο, αρραβωνιαστικιά του Ναζωραίο Ιωσήφ, στην οποία με το κρίνο, της μεταβίβασε την επιθυμία και εντολή του Υψίστου Κυρίου, αυτή αποδέχθηκε την μεγάλη τιμή που της έγινε, μύρισε το άνθος, συνέλαβε και έτσι γεννήθηκε ο Ιησούς, ο οποίος μεγάλωσε, κήρυξε το σκοπό για τον οποίο θεοεστάλει, από το Πατέρα, επέλεξε τους Αποστόλους Του και κάποιο πλήθος πιστών, όπως τον Ιωσήφ τον Αρυμαθίας, το Ζακχαίο το τελώνη το φοροεισπράκτορα των Ρωμαίων και άλλους, έκανε και τα θαύματά Του, διακήρυξε τη ισότητα, τη δίκαιη απονομή δικαιοσύνης και την κατάργηση δουλείας-εκμετάλλευσης ανάμεσα στους ανθρώπους, συνθήματα και προθέσεις που ενόχλησαν το κατεστημένο και σύμφωνα με το σχέδιο του Θεού Πατέρα, τον συνέλαβαν, δικάστηκε και καταδικάστηκε σε σταυρικό θάνατο! Και πάντα κατά το πρόγραμμα του Αγίου Πατέρα Θεού, αναστήθηκε «την τρίτη ημέρα κατά τας γραφάς», όπως προμάντεψαν - αποκάλυψαν οι προφήτες και τη Πεντηκοστή εορτή της ανάληψης Του, ανέβηκε στους ουρανούς(σε ποιο σημείου του σύμπαντος δεν μάθαμε ακόμη) και θρονιάστηκε εκ δεξιών του Πατρός! Βεβαίως πριν την ανάληψή Του, με την επιφοίτηση του Αγίου Πνεύματος Θεού στήριξε τους Αποστόλους με απέραντες δυνατότητες γνώσεων, φώτισης, καρτερικότητας, αοκνίας, επιμονής, αφοσίωσης, σοφίας, πίστης και αγάπης. Μ’ αυτά τα εφόδια και άλλα πολλά κήρυξαν το μέγα χαρμόσυνο γεγονός της λύτρωσης του ανθρώπου, έδωσαν τις συνταγές σωτηρίας των ψυχών και τα μηνύματα ισότητας, δικαιοσύνης, συναδέλφωσης και αγάπης και πέτυχαν το ακατόρθωτο. Έστρωσαν τον ουράνιο δρόμο σωστής επικοινωνίας με το Θεό, ευαρεστήθηκε ο Θεός και με χαμόγελα και χαρά υποδέχεται στον προθάλαμο της Ουράνιας Βασιλείας Του, κάθε μέρα τις σωσμένες και εξαγνισμένες ψυχές. Αυτές τις αυτόβουλα ταπεινωμένες ψυχές κάποια ημέρα που θα επιλέξει ο Παντοδύναμος Πατέρας, θα τις περιβάλει με τα ίδια σώματα και μορφές που είχαν πριν πεθάνουν και θα ζουν ευτυχισμένοι αιωνίως δίπλα στον Μεγαλόθυμο, Πανάγαθο και Οικτίρμονα Πατέρα, όπως οι εξαγνισμένοι οπαδοί του Κρίσνα που ύστερα από πολλούς κύκλους μετενσαρκώσεων σε ζωώδεις και ανθρώπινες μορφές καταφέρνουν να κερδίσουν μια θέση στο Γαλάζιο Πλανήτη!
Τι πρέπει να γίνει:
Δεν θα ήταν προτιμότερο, πρακτικότερο και εντιμότερο, οι ποιμένες όλων των βαθμίδων, να μετατρέψουν τους χώρους λατρείας σε αίθουσες διδασκαλίας που θα δώσουν τις σωστές οδηγίες, γύρω από τα καθημερινά γήινα άλυτα προβλήματα που δημιουργούν κοινωνικές διαταραχές, πολέμους και συμφορές και να διδάξουν μεθόδους κατάκτησης γνώσεων, γιατί , όπως συμπέρανε ο μέγας κοινωνιολόγος και ινδός πολιτικός Παντίτ Νεχρού «Η ειρήνη θα έρθει μόνο τότε, όταν οι αιτίες που προκαλούν τον πόλεμο κατανικηθούν και ότι μόνο μέσα από τη γνώση και όχι από τη πίστη οδηγούμαστε στον αληθινό Δημιουργό, ο οποίος δεν μπορεί να είναι ούτε θυμωσιάρης, ούτε εκδικητικός, ούτε μπακαλοδευτεράς, για να καταγράφει τις αμαρτίες μας. Δεν έχει ανάγκη ούτε από δοξολογίες, υμνολογίες προσκυνήματα και λατρευτικές ιεροτελεστίες. Αυτές τις δεισιδαιμονίες, όποιοι και αν τις διαδίδουν, υποβιβάζουν την έννοια του Θεού, υποτιμούν την νοημοσύνη των σκεπτόμενων συμπολιτών και ψεύδονται ασυστόλως από υστεροβουλία που αποβλέπει στην άγρια παραπλάνηση, κακοποίηση και εκμετάλλευση. Αν ασχοληθούν, εκτός από το πρόβλημα της σωτηρίας ψυχής, και με την μόρφωση, για τη κατάκτηση της γνώσης και την ανακούφιση του συνανθρώπου, τότε θα τους χαλαλίσουμε το κόστος στη πολιτεία του ιερατικού τους έργου. Αλλιώς πάνε στο βρόντο οι θυσίες των φορολογουμένων που καλύπτουν τους μισθούς και τις δωρεές υπέρ του ιερατείου. Η μόνη ηθική θρησκεία είναι εκείνη που φροντίζει να ανακουφίσει τον άνθρωπο, είναι ο πρακτικός τρόπος προστασίας του ανθρώπου από τη άγρια κακοποίησή του. Θεάρεστη πράξη να εκπαιδέψει ο κλήρος τους αγρότες να πωλούν το σιτάρι σε μορφή αρτοσκευασμάτων. Οι μεσάζοντες να δουλέψουν στο μετασχηματισμό της πρωτογενούς παραγωγής του αγρότη και από την ανακατανομή της υπεραξίας που θα προκύψει να παίρνει μια ικανοποιητική αμοιβή και όχι τη μερίδα του λέοντος, όπως γίνεται σήμερα, λόγω της εγκατάλειψης του αγρότη στη γνωστή μοίρα της άγριας εκμετάλλευσης. Η κοινωνική γαλήνη, η άλληλο αποδοχή, η συμβίωση και η συναδέλφωση μπορούν να φέρουν μονίμως το χαμόγελο στα πικραμένα χείλη τ’ ανθρώπου, με δυο τρόπους. Πολιτική και θρησκευτική ηγεσία να το επιλέξουν, αυτοβούλως, από αγάπη προς τον συνάνθρωπο. Η άλλη λύση είναι η σύγκρουση και η ανατροπή. Θα προτιμούσαμε τον πρώτο της ισορροπίας, της κοινωνικής γαλήνης, της ειρηνικής συμβίωσης και της άλληλο αποδοχής που βασίζονται στη σοφία, την αδερφή της βαρύτιμης αγάπης. Γιατί η δεύτερη λύση είναι γνωστή. Το αποτέλεσμα είναι πόλεμος ασύμφορη λύση. Θα είναι μια μακροχρόνια εμφύλια αιματηρή και βασανιστική σύγκρουση. Και από αυτή τη σύγκρουση δεν πρόκειται να μείνουν αζήμιοι και στο απυρόβλητο οι αμετανόητοι μακελάρηδες. Γιατί θα αποφασισθεί από τη νέα γενιά που δεν θα ανεχθεί το φθοροποιό κοινωνικό, πολιτικό και οικονομικό άδικο σύστημα της ταπείνωσης και της φτώχιας. Βρίσκονται στα πρόθυρα της αγανάκτησης για τη διαφθορά, την αρπακτικότητα, τα μονοπώλια, την αλαζονεία της καταστολής και τη σκόπιμη εξαθλίωση. Δεν αντέχει ο κόσμος τα σκάνδαλα, την αισχροκέρδεια και άλλες προκλήσεις που υποβιβάζουν τη ποιότητα ζωής, σπουδών, τη ποιότητα του περιβάλλοντος, της υγείας, της αλλοίωσης της διατροφικής υποδομής.
Αφήστε τον ανύπαρκτο δημιουργό του Σύμπαντος Θεό έξω, από κάθε πανούργα χρήση και εκμετάλλευση. Ο Θεός δεν ασχολείται με τις ποταπότητες και μικρότητες των κακόβουλων επιδιώξεων και τις οργανωμένες ομαδικές δολοφονίες, όπως οι βομβαρδισμοί αμάχων και η επικίνδυνη, για τη συνέχιση της ζωής στο πλανήτη, υποβάθμιση του περιβάλλοντος. Γιατί αν ανακατευόταν, δε θα τολμούσαν να τους διαπράξουν οι ανυποχώρητοι ανεγκέφαλοι φωστήρες-σωτήρες. Η Φύση-θεός μας έδωσε τη δυνατότητα να ζήσουμε με αγάπη, ομόνοια και ειρηνικά. Να δημιουργούμε μαζί και να απολαμβάνουμε μαζί. Ζούμε σ’ ένα όμορφο πλανήτη που προσφέρει όλες τις ευνοϊκές προϋποθέσεις να εργαζόμαστε και να ζούμε. Εδώ είναι ο παράδεισος και η ουράνια Βασιλεία του. Ενδεχομένως έπλασε και άλλους παρόμοιους πλανήτες που έχουν προϋποθέσεις ζωής. Το Θεό που αναζητούμε θα τον γνωρίσουμε, μόνο μέσα από τη γνώση της δημιουργίας Του. Και αυτή είναι ολόκληρο το σύμπαν με τους αμέτρητους ήλιους - αστέρες και τους δορυφόρους τους, τους ατέλειωτους γαλαξίες, τις πολύμορφες γνωστές και άγνωστες δυνάμεις της φύσης, τους γνωστούς και άγνωστους φυσικούς νόμους και τα ποικίλα ερμηνευμένα και ανεξερεύνητα φαινόμενα.
Άγιοι ιεροί και ισόβιοι πατέρες της ορθοδοξίας, σπεύσατε το ταχύτερο και προλάβετε τα γεγονότα. Διότι οι καιροί δεν περιμένουν. Τρέχουν με ηλεκτρονική ταχύτητα. Η νέα γενιά δεν ανέχεται την υποκρισία να τους υποσχόμαστε ουράνιες βασιλείες και να τους αφήνουμε άνεργους και χωρίς όνειρα για τα επίγεια προβλήματα και για ένα καλλίτερο μέλλον, δεν μπορούν να υποφέρουν την εγκατάλειψη και την αδιαφορία τη δική σας και της πολιτείας, δεν κατανοούν τις προκλήσεις της άνισης μεταχείρισης, της χλιδής, της σπατάλης και των σκανδάλων της όποιας ηγετικής διαχειριστικής βαθμίδας. Είστε άριστοι διδάσκαλοι και καθοδηγητές σε δύσκολα και απρόσιτα μεταφυσικά προβλήματα. Μπορείτε και έχετε ιερό καθήκον να διευρύνετε τη κοινωνική δράση υπέρ του ποιμνίου και ιδιαίτερα, να ασχοληθείτε με την επίλυση των ζωτικών και καυτών στόχων της νεολαίας μας που είναι παιδιά των πιστών της διπλανής πόρτας, σάρκα από τη σάρκα σας και αίμα από το αίμα σας. Η νέα γενιά καλείται να ανταγωνισθεί άλλες ομάδες νέων, άλλων εθνοτήτων και πρέπει να τους εξοπλίσουμε με τις αναγκαίες οργανωτικές γνώσεις και τεχνογνωσίες, για να επιτύχουν. Ας ανασκουμπωθούμε λοιπόν, θρησκευτικοί, πολιτικοί ηγέτες, ποίμνιο και πολίτες. Να κάνουμε έναν απολογισμό λαθών, παραλείψεων και ατοπημάτων(πολιτικές, οικονομικές και κοινωνικές αντιπαραθέσεις και αιματηρές εμφύλιες συγκρούσεις). Να αναγνωρίσουμε και να καταδικάσουμε τις λάθος πολιτικές της όποιας ηγεσίας και να μην επιτρέψουμε τις επαναλήψεις τους. Οι πάπες ζήτησαν συγνώμη, για τον Galileo Galilee(1564-1642) το 1982, με καθυστέρηση 350 ετών, για τη καταδίκη (1632) και τον εξαναγκασμό του να ανακαλέσει την Κοπερνίκειο επιβεβαίωση της ηλιοκεντρικότητας(ότι η Γη και οι άλλοι πλανήτες γυρίζουν γύρω από τον ήλιο). Να γίνουμε μια πυγμή και ενωμένοι να επαναπροσδιορίσουμε αρμοδιότητες και ευθύνες(τι πράττει και πως ο καθείς) και να ξεχυθούμε, στην όποια εργασία, με πάθος, στη παραγωγική δημιουργία, όλοι μαζί από τον τελευταίο ανειδίκευτο μέχρι τον κορυφαίο εξειδικευμένο επιστήμονα. Με διαχειριστές έντιμους και διαφανείς.
