forum.atheia.gr

Egore έγραψε:
Είναι η περίεργη εκείνη στιγμή, όταν συνειδητοποιούν πως η πρόοδος που αρνούνται, είναι ήδη ξεπερασμένη.

Δεν αρνούμαστε την ουσιαστική επιστημονική πρόοδο.
Προσωπικά με διευκολύνει η πρόοδος της επιστήμης, ώστε να την αξιολογήσω σωστά.
Έχω γράψει σχετικά, ένα άρθρο “Η ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΗ ΑΞΙΑ ΤΗΣ ΕΠΙΣΤΗΜΗΣ” εδώ… viewtopic.php?f=50&t=4881
Σε αυτό, παραβάλλω την πρόοδο της επιστήμης (=η κατάκτησης της σελήνης), με την πρόοδο της ηλικίας του ανθρώπου.
Αποτέλεσμα; Αποδεικνύεται με μαθηματική ακρίβεια, ότι η επιστήμη βρίσκεται σε κατάσταση επιπέδου νεογνού.

Έχετε κολλήσει στην παρωχημένη αντίληψη, σχετικά με την αξιολόγηση της επιστήμης, στην μονόπλευρη συγκριτική
μέθοδο ( = συγκριτικός υπολογισμός της προόδου της, σε σχέση με την απόσταση που έχει από το παρελθόν), η οποία
όπως αντιλαμβάνεσαι μας δημιουργεί μεγεθυντικούς φακούς με συνέπεια να βλέπουμε το νεογνό, σαν γίγαντα.
Αυτή η μέθοδος, ΠΑΠΑΛΑ (για να μιλήσουμε και λίγο στη γλώσσα της επιστήμης νεογνού) πλέον, είναι οπισθοδρομική.

Η νέα μέθοδος αξιολόγησης της επιστήμης, αχρηστεύει τους μεγεθυντικούς φακούς.
Αυτή είναι η ΣΦΑΙΡΙΚΗ συγκριτική μέθοδος ( = συγκριτικός υπολογισμός της προόδου της επιστήμης και σε σχέση με την
απόσταση που έχει από το παρελθόν, αλλά και σε σχέση με την ιλιγγιώδη και αμείωτη απόσταση που έχει από την αχανή
«κορυφή» του σύμπαντος και γενικά της τελειότητας ). Δηλαδή η σφαιρική συγκριτική μέθοδος επειδή ΒΑΣΙΖΕΤΑΙ σε συγκρίσεις
δύο (2) ειδών, είναι πέρα για πέρα ΑΝΤΙΚΕΙΜΕΝΙΚΗ.

Στο σημείο αυτό ας αναφέρουμε ένα - από τα πολλά - παραδείγματα που διδάσκει ΤΟ ΑΝΩΤΑΤΟ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟ ΤΗΣ ΕΜΠΕΙΡΙΚΗΣ ΖΩΗΣ,
που έχει σχέση με τη σφαιρική συγκριτική μέθοδο: Έναν 17χρονο άνθρωπο τον λέμε «νεαρό». Πριν από τον χαρακτηρισμό μας, αυτόματα
χρησιμοποιήσαμε τη σφαιρική συγκριτική μέθοδο. (=Υπολογίσαμε την απόσταση της ηλικίας του και από την αρχή της γέννησής του και
από το τέλος της κορυφής του μέσου όρου της επίγειας ζωής του ). Και επειδή η απόσταση της συγκεκριμένης ηλικίας του,
είναι πιο μακριά από το μέσο όρο της επίγειας ζωής του και πιο κοντά στη γέννησή του, τον χαρακτηρίσαμε «νεαρό».

Όπως λοιπόν στην περίπτωση του παραδείγματος, χρησιμοποιήσαμε τη σφαιρική συγκριτική μέθοδο, έτσι, για να χαρακτηρίσουμε την
κατάσταση της επιστήμης ΑΝΤΙΚΕΙΜΕΝΙΚΑ, είμαστε ΥΠΟΧΡΕΩΜΕΝΟΙ να χρησιμοποιήσουμε τη σφαιρική συγκριτική μέθοδο,
που ΒΑΣΙΖΕΤΑΙ ΣΤΗ ΜΑΘΗΜΑΤΙΚΗ ΑΚΡΙΒΕΙΑ, με αποτέλεσμα να είμαστε υποχρεωμένοι να μην μπορούμε να κάνουμε λάθος.
Επί τέλους! Δε χρειάζονται οι μεγεθυντικοί φακοί, τελείως άχρηστοι. Γιατί θα έχουμε μια διαυγή, τέλεια και αποδεδειγμένη εικόνα,
η οποία δημιουργείται από την αδυναμία της επιστήμης – με την όποια πρόοδό της – να μειώσει την ιλιγγιώδη απόσταση που τη χωρίζει,
από την αμείωτη «κορυφή» του αχανούς σύμπαντος και γενικά της τελειότητας.
Με μοιραίο επακόλουθο, η εμφανιζόμενη και ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΗ εικόνα, απαλλαγμένη πλέον από τους μεγεθυντικούς φακούς,
να την χαρακτηρίζει στην ΠΑΝΤΟΤΙΝΗ κατάστασή της σε επίπεδο νεογνού.

Συζητούσα με κάποιον που είχε αντίθετες απόψεις στα όσα του έλεγα, αλλά προς τιμή του,
μου είπε κάτι το σοφό: - Θα το αποδώσω κάπως ελεύθερα ενθυμούμενος το νόημά του.
«Ο άνθρωπος σε σύγκριση με το τίποτα έχει κάνει πολλά, σε σύγκριση όμως με το απόλυτο, το τέλειο,
δεν έχει κάνει τίποτα». Ποιός νοήμων μπορεί να διαφωνήσει με το σοφό αυτό απόφθεγμα; Το οποίο απηχεί τα όσα γράφτηκαν εδώ.

Vassilis_1 έγραψε:Η νέα μέθοδος αξιολόγησης της επιστήμης, αχρηστεύει τους μεγεθυντικούς φακούς.
Αυτή είναι η ΣΦΑΙΡΙΚΗ συγκριτική μέθοδος ( = συγκριτικός υπολογισμός της προόδου της επιστήμης και σε σχέση με την
απόσταση που έχει από το παρελθόν, αλλά και σε σχέση με την ιλιγγιώδη και αμείωτη απόσταση που έχει από την αχανή
«κορυφή» του σύμπαντος και γενικά της τελειότητας ). Δηλαδή η σφαιρική συγκριτική μέθοδος επειδή ΒΑΣΙΖΕΤΑΙ σε συγκρίσεις δύο (2) ειδών, είναι πέρα για πέρα ΑΝΤΙΚΕΙΜΕΝΙΚΗ.

Ορίζεις ΕΝΤΕΛΩΣ ΥΠΟΚΕΙΜΕΝΙΚΑ μια δεύτερη παράμετρο "τελειότητας" εκτός από το χρόνο, και νομίζεις πως με κάποιο τρόπο αυτό το νοητικό σύννεφο εννοιών γίνεται σφαιρικό - άρα προφανώς τέλειο
Δεν έχεις ιδέα τι είναι επιστήμη, ούτε καν λογική.
Ξεκίνα από εδώ.

Γεια σου ρε egore

Egore έγραψε:
Δεν έχεις ιδέα τι είναι επιστήμη…

Επειδή θεωρώ ότι έχω ιδέα τι εστί επιστήμη, ας επιστρατεύσουμε όμως τα μαθηματικά, που δεν χαρίζονται σε καμία κατάσταση, ούτε φυσικά και σε αυτήν της επιστήμης, ώστε αυτά, να μας δώσουν ένα ακριβές αποτέλεσμα.

ΤΙ ΕΙΝΑΙ ΕΠΙΣΤΗΜΗ;

ΑΝΑΛΥΣΗ

ΠΡΟΛΟΓΟΣ

Είναι γεγονός ότι πολλές καταστάσεις στη ζωή μας έχουν υπερτιμηθεί.
Μία τέτοια κατάσταση είναι και αυτή της επιστήμης.
Επειδή έχει διαπιστωθεί ότι η υπερτίμηση της επιστήμης είναι άκρως επιβλαβής
για τους ανθρώπους, επιχειρούμε την προσπάθεια αυτή, ώστε να καταδειχθεί
η πραγματική κατάστασή της.

Για να γνωρίζουμε και αντιμετωπίζουμε καταστάσεις με βάση
την πραγματική τους αξία και όχι με μεγεθυντικούς φακούς.

ΠΟΙΑ ΕΙΝΑΙ Η ΔΥΝΑΜΗ ΤΗΣ ΕΠΙΣΤΗΜΗΣ

Επειδή όλοι πρέπει να γνωρίζουμε τις πραγματικές μας δυνάμεις,
σύμφωνα και με ένα γνωμικό: «Γνώθι σαυτόν», έτσι και η επιστήμη.

ΠΡΟΣ ΤΗΝ ΚΑΤΕΥΘΥΝΣΗ ΑΥΤΗΝ ΘΑ ΒΟΗΘΗΣΟΥΜΕ

Η επιστήμη μέχρι σήμερα έχει κάνει πολλές και σημαντικές ανακαλύψεις. Αναμφισβήτητα όμως η πιο αντιπροσωπευτική και φανταστική γενικά επιτυχία της, είναι η κατάκτηση της σελήνης.

Αυτήν την πρόοδο της επιστήμης θα παραβάλλουμε με την πρόοδο της ηλικίας του ανθρώπου.

Το αποτέλεσμα θα είναι άκρως παραστατικό και θα αποδεικνύει με μαθηματική ακρίβεια την πραγματική δυναμικότητά της.

ΧΡΕΙΑΖΟΝΤΑΙ ΤΡΙΑ ΣΥΝΟΛΑ

1) Σύνολο κατακτηθέντων αστρικών σωμάτων από την επιστήμη = ένα (1), αυτό της σελήνης.
2) Σύνολο υπαρχόντων αστρικών σωμάτων που βρίσκονται στο σύμπαν. Βάζουμε
3.155.760.000. Απ’ ότι ακούμε είναι περισσότερα. Τα μαθηματικά όμως δεν «κολλάνε» σ’ αυτές τις λεπτομέρειες (= στο ότι η επιστήμη δε γνωρίζει τον ακριβή αριθμό, του συνόλου των αστρικών σωμάτων).
Το αποτέλεσμα θα είναι αναλογικό και αν έστω ο παραπάνω αριθμός αυξομειώνεται, με μαθηματική ακρίβεια θα αυξομειώνεται και η ηλικία της επιστήμης βάσει της προόδου της.
3) Σύνολο ζωής του ανθρώπου. Βάζουμε εκατό (100) έτη.

ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑ

Η επιστήμη, με βάση την πρόοδό της, κατατάσσεται από πλευράς δυναμικότητας, στην ενός (1) δευτερολέπτου, ηλικία του ανθρώπου, δηλαδή στην κατάσταση νεογνού.

Και για να νιώσουμε καλύτερα το ουσιαστικό αποτέλεσμα, θα κάνουμε έναν παραλληλισμό: Τι λέμε στο νεογνό; Μη εκεί, τζίζ. Τι λέμε στην επιστήμη νεογνό; Μη επιχειρείς να κατακτήσεις τον ήλιο, τζίζ. Λοιπόν και τα δύο νεογνά, υπακούουν, το ίδιο. Πλήρης ταύτιση!

ΧΑΡΑΚΤΗΡΙΣΜΟΙ ΤΗΣ ΑΝΘΡΩΠΙΝΗΣ ΗΛΙΚΙΑΣ

Χρησιμοποιούμε για τον προσδιορισμό της ηλικιακής κατάστασης του ανθρώπου, διάφορους χαρακτηρισμούς, όπως: νεογνό, νεαρός, μεσήλικας, γέρος κλπ. και τους καλούμε ανάλογα με το σύνολο των ετών που ζει ο άνθρωπος.
Λοιπόν, ο χαρακτηρισμός «νεογνό», για την επιστήμη δεν είναι υποτιμητικός διότι είναι πραγματικός.
Σύμφωνα με την πρόοδό της, (=κατάκτηση ενός (1) αστρικού σώματος), σε αναλογική σχέση με το σύνολο των ακατάκτητων αστρικών σωμάτων που βρίσκονται στο σύμπαν.
Και βέβαια, δεν μπορούμε να αρνηθούμε τη μαθηματική ακρίβεια.

ΠΡΟΧΩΡΑΜΕ

Για να πάει η επιστήμη νεογνό νηπιαγωγείο, πρέπει να κατακτήσει 189.345.000 αστρικά σώματα και με ρυθμούς κατάκτησης, ανά 40 χρόνια, κάθε αστρικού σώματος, πρέπει να περάσουν 7.573.824.000 χρόνια. Μάλιστα, για να πάει νηπιαγωγείο, μη ξεχνάμε.

Πάντως κάναμε δώρα στην επιστήμη νεογνό, έτσι επιπλέον για να τη βγάλουμε μεγαλύτερη.
Το σύνολο των αστρικών σωμάτων που υπολογίσαμε είναι μικρό και αυτό της ζωής του ανθρώπου μεγάλο. Τι να κάνεις… τα νεογέννητα αγαπιούνται!

Η μαθηματική ακτινογραφία αγαπητέ Egore έβγαλε το πόρισμά της!

Egore έγραψε:
Ξεκίνα από εδώ.

Εκεί που με παρέπεμψες είδα τα εξής: «Είναι δύσκολο να αναγνωριστούν οι πλάνες στην καθημερινή επιχειρηματολογία, διότι τα επιχειρήματα συνήθως απαντούν ενσωματωμένα σε ρητορικές που συσκοτίζουν τις λογικές συνδέσεις μεταξύ των προτάσεών τους.»

Σίγουρα, δεν υπάρχει κάποιο είδος συσκότισης στη ανάλυση, ή στο προκύψαν μαθηματικό αποτέλεσμα!!!

Vassilis_1 έγραψε:Η επιστήμη μέχρι σήμερα έχει κάνει πολλές και σημαντικές ανακαλύψεις. Αναμφισβήτητα όμως η πιο αντιπροσωπευτική και φανταστική γενικά επιτυχία της, είναι η κατάκτηση της σελήνης.

Πριν από όλα τα άλλα λογικά σφάλματα που αραδιάζεις ως επιχειρήματα, στέκομαι σε αυτό.
Γιατί είναι η πιο σημαντική επιτυχία της επιστήμης η κατάκτηση της σελήνης;
Υπάρχει κάποιος κανόνας που λέει πως η επιστήμη έχει υπέρτατο σκοπό να στείλει ανθρώπους σε όλο και περισσότερους, όλο και πιο μακρινούς πλανήτες και δορυφόρους;
Το επιχείρημα σου είναι άκυρο εξαρχής, γιατί θέτεις ως προϋπόθεση μια προσωπική σου αστήριχτη άποψη.
Ξεκίνα με μικρές προτάσεις. Έμαθες να μιλάς, τώρα μάθε να μιλάς λογικά.

Τώρα, έχει νόημα να προσπαθήσουμε να του πούμε ότι η εξέλιξη της επιστήμης δεν γίνεται αλγεβρικά, αλλά γεωμετρικά, και συνεπώς δεν ισχύει η αναλογική μέθοδος που επικαλείται; Αφού, δηλαδή, η ανθρωπότητα ξεπέρασε, αν και δυστυχώς όχι εντελώς, τα ανυπέρβλητα εμπόδια που της έχτισε ο μονοθεϊστικός μεσαίωνας, τώρα πλέον η επιστήμη της καλπάζει με ιλιγγιώδεις ταχύτητες προς τα μπρος. Απλά σε κάποιους δεν αξίζει αυτή, τ' αποτελέσματα και οι εφαρμογές της. Ας πάνε στ' Αγιόρος να μονάσουν και να μας αφήσουν επιτέλους στις πλάνες μας.

egore έγραψε:

Off Topic

Δεν υπάρχει καλύτερο φάρμακο για τον πουριτανισμό από την ενημέρωση για τη σύγχρονη επιστήμη και τεχνολογία. Είναι η περίεργη εκείνη στιγμή, όταν συνειδητοποιούν πως η πρόοδος που αρνούνται, είναι ήδη ξεπερασμένη.

Αυτή η φράση είναι καταπληκτική, γελάω πολύ όποτε τη διαβάζω.

Egore έγραψε:
Γιατί είναι η πιο σημαντική επιτυχία της επιστήμης η κατάκτηση της σελήνης;

Κατ’ εμέ αγαπητέ Egore, είναι η πιο σημαντική επιτυχία της.
Ως φαίνεται διαφωνούμε…

Πάντως θυμάμαι, σε μια ταινία, είχα ακούσει από μια ηθοποιό
τα εξής: “πήγαμε στο φεγγάρι”.
Δηλαδή ο σεναριογράφος που έβαλε τις λέξεις αυτές στο στόμα
της ηθοποιού, θεώρησε την επιτυχία αυτή ως την πιο σημαντική.
Θέλοντας έτσι, δια της επιτυχίας αυτής να επιδείξει
την πρόοδο - γενικά - της επιστήμης.

Egore έγραψε:
Υπάρχει κάποιος κανόνας που λέει πως η επιστήμη έχει υπέρτατο σκοπό
να στείλει ανθρώπους σε όλο και περισσότερους, όλο και πιο μακρινούς
πλανήτες και δορυφόρους;

Υποθέτω, η επιστήμη κατέκτησε τη σελήνη για επίδειξη δύναμης και εξερεύνησης.
Μάλιστα, μετά το επίτευγμα αυτό, ένας εκπρόσωπός της είπε ότι
«κάναμε το πρώτο βήμα».
Ευνόητο είναι, εννοούσε ότι θα ακολουθήσουν και άλλα βήματα.
Και είναι λογικό αυτό, διότι στον άνθρωπο, πάντα, αρέσει να προχωράει
και να μη μένει ποτέ στάσιμος.

Μπας και απογοητευθήκατε από την επιτυχία αυτή;

Διότι – φυσικό είναι – δημιουργεί αυτή η επιτυχία (καθώς και ορισμένες άλλες επιτυχίες) συγκριτικούς υπολογισμούς (= κατάκτηση ενός αστρικού σώματος, σε σύγκριση με δισεκατομμύρια ακατάκτητα αστρικά σώματα).
Υπολογισμούς στους οποίους κατέφυγα με το γνωστό μαθηματικό αποτέλεσμα.

Λοιπόν εμείς θέλουμε η επιστήμη, γενικά, να προοδεύει για το καλό της ανθρωπότητας.

Θέλουμε επίσης να προοδεύει και για λόγους διευκόλυνσης, σχετικά με την αξιολόγησή της.

Καλή χρονιά!!!

Παρακαλώ τον διαχειριστή να αφήσει την μια δημοσίευση και να σβήσει τις άλλες δύο όμοιες.

Ευχαριστώ και καλή χρονιά!!!

Vassilis_1,

είμαι στα 37 και πιθανολογώ από τον τρόπο γραφής σου να είσαι μεγαλύτερος μου.
Βρίσκω φαιδρό να συγκρίνουμε την θρησκεία με την επιστήμη, ενώ χωρίς επιστήμη θα ήμασταν ήδη, και οι δύο, κάτω από κάνα πέτρινο σταυρό να κοιτάμε τα ραδίκια ανάποδα, πόσο μάλλον να συζητάμε στο ίντερνετ.

Καλή χρονιά!

Egore έγραψε:
…Βρίσκω φαιδρό να συγκρίνουμε την θρησκεία με την επιστήμη…

Με αναγκάζεις να επαναλάβω:
Εμείς θέλουμε η επιστήμη, γενικά, να προοδεύει για το καλό της ανθρωπότητας.

Θέλουμε επίσης να προοδεύει και για λόγους διευκόλυνσης, σχετικά με την αξιολόγησή της.

Αγαπητέ Egore, από τα γραφόμενά μου, δεν εξάγεται
το συμπέρασμα, ότι συγκρίνω τη Θρησκεία με την επιστήμη.

@Βασίλη ξέρεις αγγλικά; Αν ναι ρίξε μια ματιά σε αυτό: http://wiki.answers.com/Q/What_facts_support_evolution

Αγαπητέ Andrameleh ρίξε μια ματιά σε αυτά:

Eldredge, Niles (παλαιοντολόγος, έφορος στο Τμήμα των Ασπόνδυλων στο Αμερικανικό Μουσείο Φυσικής Ιστορίας, καθηγητής στο City University of New York, συνεργάτης του Stephen Jay Gould και γνωστός εξελικτικός. Δεν αποδέχεται τις θεωρίες της εξελικτικής βιολογίας -που βασίζονται στα γονίδια- ως έγκυρο τρόπο εξήγησης της ανθρώπινης συμπεριφοράς): Παρήχαμε συλλογικά μια σιωπηρή αποδοχή στην αντίληψη της βαθμιαίας αλλαγής και προσαρμογής, μιαν αντίληψη που δυνάμωσε και παγιώθηκε καθώς η σύνθεση λάμβανε χώρα. Εμείς οι παλαιοντολόγοι είπαμε ότι η ιστορία της ζωής υποστηρίζει αυτή την ερμηνεία, ενώ πράγματι γνωρίζαμε ότι δεν το κάνει.

Harry Rubin (καθηγητής μοριακής βιολογίας και ερευνητής βακτηριολόγος στο Βακτηριολογικό Εργαστήριο στο Πανεπιστήμιο Μπέρκλεϊ και κάτοχος πολλών βραβείων): «Η ζωή, ακόμα και στα βακτήρια, παραείναι πολύπλοκη για να έχει συμβεί από σύμπτωση.»

Albert Fleishmann (ζωολόγος στο Erlangen University): Η θεωρία της εξέλιξης πάσχει από συντριπτικά ελαττώματα, τα οποία γίνονται όλο και πιο προφανή καθώς ο χρόνος περνάει. Δεν είναι πια συμβατή με τα στοιχεία που κατέχουμε.»

William Dawson (διάσημος Καναδός γεωλόγος):Τα [παλαιολιθικά] αρχεία είναι φανερά εναντίον των εξελικτικών.

R. Clyde McCone (καθηγητής ανθρωπολογίας στο Πανεπιστήμιο της Καλιφόρνιας, Long Beach): Ως ανθρωπολόγος, δεν συμφωνώ με τη θεωρία της εξέλιξης, με βάση τα ανθρωπολογικά στοιχεία που παρουσίασα. Δεν υπάρχουν στοιχεία που να υποστηρίζουν την εξέλιξη.

Stanley, S.M. Ph.D., παλαιοντολόγος και εξελικτικός βιολόγος, καθηγητής στα Johns Hopkins University και University of Hawaii at Manoa. Κάτοχος διαφόρων βραβείων και μεταλλείων που του απονεμήθηκαν από την Εταιρεία Παλαιοντολογίας και από την Εθνική Ακαδημία Επιστημών): Είδη τα οποία κάποτε πιστεύαμε ότι εξελίχθηκαν σε άλλα, βρέθηκαν μετά να είναι σύγχρονα των υποτιθέμενων προγόνων τους. Στην πραγματικότητα, το αρχείο απολιθωμάτων δεν τεκμηριώνει πειστικά ούτε μία μετάβαση από ένα είδος σε ένα άλλο.

Arno Penzias (βραβείο νόμπελ στη φυσική): Η αστρονομία μάς οδηγεί στη θέαση ενός σύμπαντος που δημιουργήθηκε από το τίποτα και διαμορφώθηκε μέσα από μια πολύ λεπτή ισορροπία που επέτρεπε να υπάρχουν ακριβώς εκείνες οι συνθήκες που χρειάζονταν για τη δημιουργία της ζωής, ακολουθώντας ένα υποκείμενο –θα μπορούσαμε επίσης να πούμε «υπερφυσικό»- σχέδιο.

Fred Hoyle (γνωστός Άγγλος αστρονόμος και μαθηματικός, διευθυντής του Ινστιτούτου Αστρονομίας του Πανεπιστημίου Κέμπριτζ): Μια λογική ερμηνεία των δεδομένων υποδηλώνει ότι ένας Υπερνούς έχει επιδράσει στη φυσική, καθώς και στη χημεία και τη βιολογία, και ότι δεν υπάρχουν «τυφλές δυνάμεις» άξιες λόγου στη φύση. Τα ποσοτικά στοιχεία που έχουμε ως προς αυτό είναι τόσο ισχυρά, ώστε να θέτουν αυτό το συμπέρασμα σχεδόν πέραν αμφιβολίας.

Antony Flew (καθηγητής φιλοσοφίας στην Οξφόρδη και αλλού, πρώην αθεϊστής, συγγραφέας και debater, συγγραφέας του βιβλίου: «There is a God: How the World's Most Notorious Atheist Changed His Mind» – «Υπάρχει Θεός: Πώς ο μεγαλύτερος αθεϊστής του κόσμου άλλαξε γνώμη»): Μου φαίνεται τώρα ότι τα ευρήματα περισσότερων από 50 ετών έρευνας στο DNA έχουν παράσχει υλικό για ένα νέο και τρομερά ισχυρό επιχείρημα ότι η βιολογική ζωή είναι σχεδιασμένη.

Michael Behe (καθηγητής βιοχημείας στο Lehigh University, συγγραφέας του βιβλίου: "Το μαύρο κουτί του Δαρβίνου: η βιοχημική πρόκληση για τη δαρβινική θεωρία" (Free Press, 1996), ένα βιβλίο που επιλέχθηκε από τα περιοδικά National Review και World ως ένα από τα 100 σημαντικόττερα του εικοστού αιώνα): Για κάποιον που δεν αισθάνεται υποχρεωμένος να περιορίσει την έρευνά του μόνο σε μη νοήμονες αιτιακούς παράγοντες, το αναπόφευκτο συμπέρασμα είναι ότι πολλά βιοχημικά συστήματα είναι προϊόν σχεδιασμού.

Rupert Sheldrake (βιολόγος, διευθυντής σπουδών στη βιοχημεία και κυτταρική βιολογία στο Clare College στο Πανεπιστήμιο του Cambridge, Research Fellow της Βασιλικής Εταιρίας): Τα γονίδια δίνουν στους οργανισμούς τη δυνατότητα να φτιάξουν πρωτεΐνες, αλλά δεν περιέχουν προγράμματα ή προσχέδια και δεν εξηγούν τη δημιουργία των εμβρύων.

Αναφορές τυπικές για απολογητή. Κάνε τον κόπο να ψάξεις τις απαντήσεις μόνος σου - βλ. π.χ. τον "Τυφλό Ωρολογοποιό" του Dawkins. Άλλωστε, η προσφυγή στην αυθεντία οδηγεί εύκολα σε λογική πλάνη. Τεκμηριωμένα επιχειρήματα με αναφορές θέλουμε, όχι απόψεις που έχουν απαντηθεί προ πολλού. Συνεχίζεις το copy-paste από απολογητικά χριστιανικά blogs...

Βασίλη οι αναφορές που παραθέτεις αποτελούν ΑΠΟΨΕΙΣ ορισμένων επιστημόνων διαφορετικών περιόδων οι οποίες μάλιστα έχουν απαντηθεί εξαντλητικά (όπως ας πούμε αυτές του Behe).

Αυτά που σου παρέθεσα εγώ στο λινκ παραπάνω αποτελούν ΔΕΔΟΜΕΝΑ και όχι απόψεις. Τα δεδομένα αυτά ΔΕΝ ΔΎΝΑΝΤΑΙ ΝΑ ΑΜΦΙΣΒΗΤΗΘΟΥΝ ως προς την ύπαρξη τους!

ΥΓ Για κάθε έναν από τους "αντιφρονούντες" επιστήμονες τους οποίους αναφέρεις και τις απόψεις τους υπάρχουν χ100 συνάδελφοι τους της αντίθετης άποψης, αυτό όχι γιατί αναγκαστικά ο αριθμός σημαίνει και αλήθεια μια άποψης αλλά γιατί αναιρεί την δική σου επίκληση στην αυθεντία.

Andrameleh έγραψε:Βασίλη οι αναφορές που παραθέτεις αποτελούν ΑΠΟΨΕΙΣ ορισμένων επιστημόνων διαφορετικών περιόδων οι οποίες μάλιστα έχουν απαντηθεί εξαντλητικά (όπως ας πούμε αυτές του Behe).

Σοβαρά;
Περιμένω τότε να απαντηθεί και το παρακάτω σκεπτικό;

Αν υποθέσουμε ότι είχε ισχύ η θεωρία της εξέλιξης, επόμενο ήταν: Ενώ σε τεράστια χρονικά διαστήματα ευνόησε την ολοκλήρωση χιλιάδων ειδών ζώων, οδηγώντας τα στο ΚΟΙΝΟ γνώρισμα της μη λογικής και της αλαλίας, να ευνοήσει και ορισμένα είδη ζώων (διαφορετικής μορφής), οδηγώντας τα (με την ανάλογη διαφορετική μορφή τους), στο ΚΟΙΝΟ γνώρισμα της λογικής, της ομιλίας και του πολιτισμού.

Η πραγματικότητα, όπως αντιλαμβάνεσαι έχει γκρεμίσει σαν χάρτινο πύργο τη θεωρία της εξέλιξης!

"Ορισμένα είδη ζώων"; Σε ποιά αναφέρεσαι; Στους ανθρωπίδες; Η εξέλιξη της γλώσσας και της λογικής σκέψης έχει εξηγηθεί σε ικανοποιητικό βαθμό στον άνθρωπο τον σοφό και τους άμεσους προγόνους του, όσο για το γιατί κανένα άλλο ζωικό είδος δεν είχε την ίδια εξέλιξη δεν καταλαβαίνω γιατί πρέπει αναγκαστικά να υποθέσουμε την παρέμβαση ενός υπερφυσικού όντος (πράγμα που με την σειρά του ΔΕΝ απλοποιεί, ούτε εξηγεί εντέλει τα πράγματα μιας και εισάγει έναν απείρως περιπλοκότερο παράγοντα (τον θεό) για να εξηγήσει κάτι απλούστερο, ο οποίος παράγοντας αμέσως μετά ΑΠΑΙΤΕΙ ΤΗΝ ΔΙΚΗ ΤΟΥ ΕΞΗΓΗΣΗ (αν με πιάνεις))! Απλούστατα κανένα άλλο είδος (ή καλύτερα εξελικτική γραμμή είδών), δεν έφτασε στον απαραίτητο βαθμό πολυπλοκότητας για να εκδηλώσει τα ίδια χαρακτηριστικά, αυτό το γεγονός επ' ουδενί δεν σημαίνει και ότι κάτι τέτοιο δεν θα μπορούσε να συμβεί στο απώτερο μέλλον!