Θεόφιλος έγραψε:
ακόμη και η εκκλησία… άρχισε να ψελίζει δειλά δειλά κάτι για εξέλιξη.παρακάτω παραθέτω δύο αποσπάσματα από ομιλίες μητροπολιτών.
http://www.impaphou.org/news_article/18.aspx
Η Εκκλησία βέβαια διατηρεί πάντα μιαν απόσταση από τις επιστημονικές θεωρίες, ακόμα κι αν αυτές φαίνονται να την βολεύουν. Η παρατήρηση του Mascall είναι πολύ διδακτική: ΄΄Η Θεολογία που παντρεύεται την Επιστήμη του σήμερα, οπωσδήποτε θα καταστεί χήρα αύριο΄΄(28). Κι αυτό όχι γιατί η Επιστήμη θεωρεί ότι πάντα είναι ορθή, αλλ’ ακριβώς επειδή πάντα επιφυλάσσει στον εαυτό της το δικαίωμα να έχει κάμει λάθος, και να μπορεί να αντικαταστήσει αργότερα μια θεωρία της με μιαν άλλη που να ανταποκρίνεται καλύτερα σε νέα δεδομένα.
Η Εκκλησία αγαπητέ Θεόφιλε είναι σοβαρός οργανισμός και δεν πρόκειται ούτε δειλά να ψελλίσει, ούτε να δεχθεί τη θεωρία της εξέλιξης.
Και πως θα μπορούσε να δεχθεί μια θεωρία που βασίζεται στην τύχη;
Αυτήν τη θεωρία, όπως αντιλαμβάνεσαι, μπορούν άνετα να τη δεχθούν οι καφετζούδες και οι χαρτορίχτρες, που σε θέματα τύχης έχουν σημειώσει ιλιγγιώδη πρόοδο.
Όντως η παρατήρηση του Mascall είναι πολύ διδακτική.
Και πως θα μπορούσε η Εκκλησία να δεχθεί μια θεωρία, όταν, η ορισμένη επιστημονική κοινότητα που από οξυμένη και αχαλίνωτη φαντασία την επινόησε, παραδέχεται, ότι μπορεί να έχει κάνει λάθος και αργότερα ενδέχεται να αλλάξει τη θεωρία αυτή;
Η τοποθέτηση του πρώτου αναφερομένου μητροπολίτου είναι τελείως ξεκάθαρη και δεν εμπεριέχει κανένα δειλό ψέλλισμα, ιδού:
«Πάνω απ’ όλα, μιλώντας για τη θεωρία της εξέλιξης, πρέπει νάχουμε υπόψη μας πως πρόκειται για μια επιστημονική θεωρία
και όχι για ένα αποδεδειγμένο γεγονός.».
Τα λέει όλα αυτή η τοποθέτηση.
Θεόφιλος έγραψε:
http://www.egolpion.net/iero8eos-exelixi.el.aspx
Στην Εκκλησία ομιλούμε για εξέλιξη του ανθρώπου όχι από τον πίθηκο στον άνθρωπο, αλλά από τον άνθρωπο στον Θεό.
Και αυτή η εκκλησιαστική θεωρία της εξελίξεως δίνει νόημα ζωής και ικανοποιεί όλα τα εσωτερικά προβλήματα και τις υπαρξιακές ανησυχίες του ανθρώπου».
παραπάνω βλέπουμε βέβαια να παίρνει η επίσημη εκκλησία τις αποστάσεις της από την εξέλιξη αλλά να αφήνει υπονοούμενα πώς ίσως να υπήρξε και να υπάρχει.απλώς δεν ασχολούνται.
Οι δύο τοποθετήσεις και του δεύτερου μητροπολίτου είναι ξεκάθαρες: "Στην Εκκλησία ομιλούμε για εξέλιξη του ανθρώπου
όχι από τον πίθηκο στον άνθρωπο,
αλλά από τον άνθρωπο στον Θεό."
"Και αυτή η εκκλησιαστική θεωρία της εξελίξεως δίνει νόημα ζωής και ικανοποιεί όλα τα εσωτερικά προβλήματα και τις υπαρξιακές ανησυχίες του ανθρώπου".
Από τα παραπάνω διαπιστώνεται ότι η επίσημη Εκκλησία, μόνο, αποστάσεις παίρνει από τη θεωρία της εξέλιξης και δεν αφήνει κανένα υπονοούμενο, σχετικά με την υποτιθέμενη ύπαρξή της.
Θεόφιλος έγραψε:
το δόγμα δεν έχει σχέση με το θάρρος να υποστηρίζεις την αλήθεια για την προέλευση του ανθρώπου. και ούτε πως είναι κανείς αντιδογματικός να δέχεται την εξέλιξη. ξ΄ρω πώς θα υπάρξουν πολλοί πιστοί που θα αντιδράσουν αλλά τι να κάνουμε, και στην εποχή του ο ιησούς, αυτός και άλλοι δώδεκα άλλοι, άλλαξαν μια για πάντα τα πάντα γύρω από την θρησκεία.
Ο θεάνθρωπος Ιησούς, τον οποίο επικαλείσαι, Είναι η Μοναδική Αυθεντία που Εμφανίστηκε στη γη. Και επειδή Είναι Η, Αλήθεια, μας ενημερώσει ΑΛΗΘΙΝΑ σχετικά με την προέλευση του ανθρώπου: «ὁ δὲ ἀποκριθεὶς εἶπεν αὐτοῖς· οὐκ ἀνέγνωτε ὅτι ὁ ποιήσας ἀπ᾿ ἀρχῆς ἄρσεν καὶ θῆλυ…»( Ματθαίου 19, 4).
Εδώ ο Θεάνθρωπος Χριστός, με το
«ἀπ᾿ ἀρχῆς», έχει δώσει από τότε, ΤΕΛΕΣΙΔΙΚΟ κτύπημα στη εξελικτική φαντασία της ορισμένης επιστημονικής κοινότητας.