Δανάη_ έγραψε:
tiresias09 έγραψε:Κι αυτός ο ίδιος θέλει να γκρεμίσει το οικοδόμημα...
Ο Σατανάς, κατά τη γνώμη μου, είναι για να δικαιολογεί το «κακό» που υπάρχει στον κόσμο. Έτσι οι πιστοί έχουν κάποιον, για να του φορτώνουν όλα τα άσχημα. Χώρια που η «απειλή» από τον Σατανά για το γκρέμισμα του οικοδομήματος συσπειρώνει τους πιστούς απέναντι στον κοινό εχθρό. Τελικά νομίζω ότι μάλλον καλό κάνει στην θρησκεία ...
Τα άσχημα που υποτίθεται κάνει ο διάβολος τους ναι. Τα άσχημα που κάνουν οι ίδιοι τα φορτώνουν στον θεό, ξεφορτώνοντας τον εαυτό τους στην εξομολόγηση. Για όσο ο θεός τους θα είναι ανεκτικός, δηλαδή ανήθικος, θα τον δέχονται, μόλις όμως αρχίσει να αποκτά κάποια ηθική θα τον απορρίψουν (βλέπε ανθρώπους που πάνε από την μια θρησκεία στην άλλη, και τις δικαιολογίες που λένε γι αυτό).
Δανάη_ έγραψε:
tiresias09 έγραψε:Ενώ μ’ «εμάς» ...

... είναι διαφορετικά! …

Λες??
Αλήθεια, ποιους εννοείς «εμάς»? Τους άθεους?
Αναφέρομαι στον λόγο – γλώσσα και στο λογικό μήνυμα που αυτός μεταφέρει, αστειευόμενος εν μέρει.
Παράδειγμα 1
Πρόταση, που λέει ο Χ άνθρωπος.: Ο Τειρεσίας είναι βλάκας πάει και τελείωσε!
Αντί-πρόταση.: Ενώ εσύ (ο Χ άνθρωπος) , δεν είσαι!
Παράδειγμα 2
Πρόταση.: Είμαι τόσο ψηλός, που φτάνω ν’ αλλάξω την λάμπα στην κουζίνα.
Αντί-πρόταση.: «Εννοείς ότι κάποιος άλλος εδώ γύρω δεν είναι ψηλός;» Είτε «Τι θες να πεις ρε χαμένε, ότι είμαι κοντός;» Είτε «Είσαι ρατσιστής! Μόνο και μόνο επειδή δηλώνεις ότι είσαι ψηλός!»
Παράδειγμα 3
Πρόταση.: «Εγώ δεν είμαι ρατσιστής»
Αντί-πρόταση.: «Εννοείς ότι είναι κάποιος άλλος;»
Δηλαδή, αφ’ ής στιγμής δηλώνουμε κάτι για εμάς, αυτόματα και άθελα μας, δηλώνουμε κάτι επίσης για τους άλλους.
Όταν για παράδειγμα οι αντί-ρατσιστές, στρέφονται ενάντια στους ρατσιστές, το κάνουν μ’ έναν δικό τους ρατσισμό!!
Δανάη_ έγραψε:
Μόνο που εγώ σε κάθε περίπτωση μόνο για τον εαυτό μου μπορώ να μιλήσω. Δεν εκπροσωπώ κανέναν άλλον.
Καλά κάνεις!
Δανάη_ έγραψε:
Εγώ, λοιπόν, πιστεύω πως ως άτομο είμαι αρκετά διαλλακτική και γενικά μου αρέσει η συζήτηση. Αλλά, όταν ο άλλος (και μιλάω για κάποιες ακραίες περιπτώσεις που έχω συναντήσει) αποδίδει το κάθε λάθος του ή το κάθε τι που του πάει στραβά στην ζωή του στον Διάβολο, και δεν δέχεται δεύτερη κουβέντα, ε τότε, πες μου εσύ τι διάλογο να κάνεις με ένα τέτοιο άτομο...
… Δεν νομίζω πως μπορώ να κάνω και κάτι περισσότερο
Άρα,
Υπάρχουν άτομα που δεν είναι διαλεκτικά, και γενικά δεν τους αρέσει η συζήτηση.
Όταν κάποιος αποδίδει το λάθος του στον διάβολο το κάνει γιατί ο διάβολος είναι μέρος των ορισμών του.
Μπορώ να γίνω μέρος αυτών των ορισμών;
Αν το κάνω, θ’ αρχίσει ο άλλος να σκέφτεται;
Αν παραιτηθώ από την προσπάθεια τι όφελος θα έχω;