Δημιουργία νέου θέματος Απαντήστε στο θέμα  [ 39 Δημοσιεύσεις ]  Μετάβαση στην σελίδα Προηγούμενη  1, 2

 

ΔημοσίευσηΔημοσιεύτηκε: 12 Σεπ 2014 11:45
ΔημοσίευσηΔημοσιεύτηκε: 12 Σεπ 2014 11:45 
Χωρίς σύνδεση
Άβαταρ μέλους

Εγγραφή: 27 Φεβ 2009 16:19
Δημοσιεύσεις: 14432
Όνομα Ιστότοπου:
Αόρατη Μελάνη
Κάποιες μικρές επεμβάσεις.

Spoiler: Εμφάνιση
Παράθεση:
Ανοιχτή επιστολή προς το
Υπουργείο Εσωτερικών
γραφειό Υπουργού? αρμόδιες υπηρεσίες?

ή Δελτίο Τύπου;

ή και τα δύο; (αυτό μάλλον)

Από ηλεκτρονικό δημοσίευμα της ιστοσελίδας Υστερόγραφα στις 3-9-14 πληροφορηθήκαμε ότι η Διαρκής Ιερά Σύνοδος αποφάσισε να αποστείλει έγγραφο στην Κυβέρνηση, σχετικά με το θέμα της αποτέφρωσης των νεκρών όπως αυτό αναφέρεται στα άρθρα 48 και 49 του Νόμου 4277/2014, στο οποίο θα επισημαίνεται ότι στα Ενοριακά Κοιμητήρια δεν δέχεται να υπάρχει αποτεφρωτήριο και ότι την απόφαση για την καύση ή την ταφή του σώματος, πρέπει να την λαμβάνει ο εκλιπών, ων εν ζωή, και όχι οι συγγενείς του.

Ωστόσο, σύμφωνα με τον Συνήγορο του Πολίτη, δεν υπάρχουν πλέον ενοριακά κοιμητήρια. Όπως διαβάζουμε στην ετήσια έκθεση 2007 του Συνήγορου του Πολίτη, σημείο 3.1.3 με τίτλο "Ενοριακά κοιμητήρια", η εφαρμογή της διάταξης των ενοριακών κοιμητηρίων που περιλαμβανόταν στο Άρθρο 8 του ΑΝ 987/1946 έχει καταργηθεί με αλλεπάλληλες μεταγενέστερες διατάξεις (Άρθρο 1 παρ.1 του ΑΝ 582/1968, Άρθρο 52 παρ.3 του ΑΝ 1416/1984, Άρθρο 24 παρ.1α του ΠΔ 410/1995) όπως ρητά δέχονται η νομολογία (αποφάσεις ΣτΕ 4849-4850/1997) και το ΝΣΚ (γνωμοδότηση 316/1995: "η διοίκηση και διαχείριση όλων των νεκροταφείων που βρίσκονται σε λειτουργία, συμπεριλαμβανόμενων και των ιδρυθέντων από εκκλησιαστικών νομικών προσώπων, ανήκει στους οικείους δήμους [...] εξαιρούνται της αρμοδιότητας των Δήμων τα μη λειτουργούντα πλέον εκκλησιαστικά κοιμητήρια, καθώς και οι μεμονωμένοι τάφοι σε περιβόλους ενοριακών ναών.") Μάλιστα, η ίδια η Ιερά Σύνοδος της Εκκλησίας της Ελλάδας, απαντώντας σε σχετικό ερώτημα ενδιαφερόμενου πολίτη, είχε αποδεχθεί εγγράφως ότι "η διοίκησις και διαχείρισις των ταφικών χώρων και εν γένει παραρτημάτων ανήκει αποκλειστικώς εις την αρμοδιότητα των Δήμων."

Οι παραπάνω πληροφορίες είναι σίγουρα διαθέσιμες στη ΔΙΣ και είναι απορίας άξιον το ότι επανέρχεται στο θέμα, προβάλλοντας εμμέσως αξιώσεις διαχείρισης και διοίκησης σε χώρους στους οποίους, όπως φαίνεται, δεν έχει πλέον καμία νόμιμη αρμοδιότητα.

Ευελπιστούμε ότι οι αρμόδιοι κρατικοί φορείς θα αποσαφηνίσουν άμεσα το θέμα αυτό, διευκρινίζοντας ότι η διαχείριση των κοιμητηρίων υπάγεται στην αποκλειστική αρμοδιότητα των Δήμων.


Όσον αφορά το αίτημα της ΔΙΣ να έχει ληφθεί υποχρεωτικά ήδη η απόφαση περί αποτέφρωσης από τον εκλιπόντα όσο βρισκόταν εν ζωή και να μην δικαιούνται οι συγγενείς να λάβουν την απόφαση, θεωρούμε ότι είναι άστοχο, διότι προϋποθέτει ότι γνωρίζουμε εκ προοιμίου την βούληση όλων των πολιτών και ότι αυτή περιλαμβάνει την ταφή ενώ δεν περιλαμβάνει την αποτέφρωση. Στην πραγματικότητα όμως δεν έχουμε τρόπο να γνωρίζουμε τη βούληση κανενός πολίτη εφόσον δεν έχει προβεί σε σχετική δήλωση και δεν έχουμε δικαίωμα να υποθέσουμε ότι επιθυμεί τον έναν τρόπο (ταφή) αλλά δεν επιθυμεί τον άλλον (αποτέφρωση). Με την ίδια ακριβώς λογική, θα μπορούσαμε να απαιτούμε δήλωση του άμεσα ενδιαφερόμενου προκειμένου να πραγματοποιηθεί ταφή. Ωστόσο δεν απαιτούμε καμία δήλωση, διότι η ταφή, όπως και η αποτέφρωση, συνιστούν αποδεκτούς υγειονομικά τρόπους αποκομιδής των νεκρών.

Το αίτημα της ΔΙΣ υποκρύπτει δύο άρρητες προϋποθέσεις: ότι οι πολίτες είναι χριστιανοί ορθόδοξοι και ότι αυτό συνεπάγεται αναγκαστικά πως δεν επιθυμούν αποτέφρωση. Αν όμως γίνει δεκτό το αίτημα της ΔΙΣ, αφενός θα αδικηθούν καταφανώς όσοι πολίτες δεν είναι χριστιανοί ορθόδοξοι και δεν δεσμεύονται από τις θρησκευτικές τους πεποιθήσεις ως προς το θέμα της ταφής, αφετέρου θα αδικηθούν ακόμη και οι δηλωθένες τυπικά ως χριστιανοί ορθόδοξοι (μεγάλο ποσοστό των πολιτών της Ελλάδας) διότι αφ' ενός μπορεί παρά αυτή τους την ιδιότητα να επιθυμούν να διαφοροποιηθούν από τη θέση της εκκλησίας στο συγκεκριμένο θέμα (και δεν είναι στην αρμοδιότητα του κράτους να το ελέγξει αυτό), αφ' ετέρου διότι το θρήσκευμά τους κατά συντριπτική πλειοψηφία δηλώθηκε όταν οι ίδιοι ήταν βρέφη ή νήπια, χωρίς βούληση και χωρίς συναίσθηση της σημασίας και των συνεπειών αυτής της επιλογής, και δεν υπάρχει καμία διαδικασία που να διασφαλίζει υποχρεωτικά την επιβεβαίωση της επιλογής αυτής από τον πολίτη κατά την ενήλικη ζωή του.

Για τους λόγους αυτούς θεωρούμε ότι η επιλογή της αποτέφρωσης θα πρέπει να μπορεί να γίνεται και από τους συγγενείς, εφόσον ο εκλιπών δεν έχει προβεί σε καμία δήλωση σχετικά με την επιθυμία του γύρω από το θέμα αυτό.

***

Με αφορμή τα παραπάνω, επισημαίνουμε για άλλη μια φορά ότι θεωρούμε εσφαλμένο από πλευράς του κράτους να δεσμεύει τον πολίτη όσον αφορά την άσκηση των δικαιωμάτων του και το φάσμα των επιλογών του με βάση μια δήλωση που έγινε ερήμην του ενόσω ήταν ανήλικος.

Σύμφωνα με την Γνωμοδότηση 687/1991 του Νομικού Συμβουλίου του Κράτους: "Η εκουσία απομάκρυνση από της Εκκλησίας [...] προϋποθέτει βουλητική ικανότητα του προσώπου, η οποία δεν συμπίπτει κατ' ανάγκην με την ικανότητα προς δικαιοπραξία του Αστικού Κώδικα, διότι η μεταβολή θρησκεύματος δεν αποτελεί δικαιοπραξία. Απαιτείται, δηλαδή, ηλικία οπωσδήποτε ώριμη, αν και άνευ ακριβεστέρου προσδιορισμού, που να μαρτυρεί, λαμβανομένης υπόψη και της εν γένει πνευματικής αναπτύξεως του συγκεκριμένου ατόμου, ότι τούτο έχει επίγνωση της σοβαρότητας της πράξεώς του, και δήλωση βουλήσεως, απαλλαγμένη από οποιαδήποτε βία ή ψυχική νόσο ή άλλη διαταραχή των πνευματικών δυνάμεών του, που να κωλύει την συνείδηση των πραττομένων."

Εφόσον, σύμφωνα με την παραπάνω γνωμοδότηση, για την αποχώρηση από την Εκκλησία απαιτείται ηλικία ώριμη που να εξασφαλίζει πνευματική ανάπτυξη και συναίσθηση της σοβαρότητας της πράξεως καθώς και δήλωση βουλήσεως που να εξασφαλίζει την ελεύθερη και ανεπηρέαστη επιλογή, τα ίδια οφείλουν να απαιτούνται και για την εισδοχή στην Εκκλησία ή σε οποιονδήποτε άλλον θρησκευτικό οργανισμό. Ένα βρέφος ή ένα νήπιο, ακόμη και ένα παιδί ηλικίας δημοτικού, δεν μπορεί να θεωρηθεί ότι έχουν ηλικία ώριμη, ούτε βούληση, ούτε συναίσθηση της σοβαρότητας της πράξης τους όσον αφορά την εισδοχή σε θρήσκευμα. Επειδή, δε,είναι πάρα πολύ δύσκολο να προσδιοριστεί επακριβώς η ωριμότητα, η συνειδητότητα και η ανάπτυξη της βούλησης όσον αφορά το θέμα του θρησκεύματος, δεδομένης μάλιστα της μεγάλης επιρροής που έχουν οι αρχές και οι επιθυμίες της οικογένειας στις επιλογές ενός ανηλίκου, και έως ότου η πολιτεία λάβει κάποια απόφαση περί της ελάχιστης ηλικίας για απόφαση εισδοχής σε θρήσκευμα, προτείνουμε ως όριο την τρέχουσα ηλικία της πολιτικής ενηλικίωσης, δηλαδή τα 18 έτη. Φυσικά οι γονείς διατηρούν το δικαίωμα να συμμετέχουν σε θρησκευτικές τελετές μαζί με τα τέκνα τους ή να οργανώνουν τελετές σχετικά με αυτά, εφόσον φυσικά οι τελετές δεν προκαλούν όχληση ή βλάβη στα τέκνα. Ωστόσο οι τελετές αυτές δεν θα πρέπει να έχουν καμία πολιτική αξία και συνέπεια.

Επομένως, καμία δήλωση περί του θρησκεύματος ανηλίκου δεν θα πρέπει να γίνεται δεκτή από το κράτος, ούτε να καταχωρείται σε αρχεία, ούτε να λαμβάνεται υπ' όψην στις σχέσεις τού ανηλίκου με την πολιτεία καθ' οιονδήποτε τρόπο. Όσες τέτοιες δηλώσεις έχουν ήδη γίνει θα πρέπει να θεωρούνται άκυρες. Μόνον ο ίδιος ο πολίτης, ως συνειδητός ενήλικας, θα πρέπει να μπορεί να δηλώνει το θρήσκευμά του.

Συνεπεία των παραπάνω, όλοι οι πολίτες θα πρέπει να ενημερωθούν ότι για να θεωρούνται από πολιτική άποψη χριστιανοί ορθόδοξοι με όλες τις σχετικές συνέπειες (μεταξύ άλλων και την αδυνατότητα αποτέφρωσης σε περίπτωση που γίνει δεκτό το σχετικο αίτημα της Εκκλησίας, γεγονός που θα πρέπει να αναφερθεί και να τονιστεί) οφείλουν να προσέλθουν στο οικείο ληξιαρχείο και να προβούν σε σχετική δήλωση. Διαφορετικά, από πλευράς κράτους θα θεωρούνται ως μη ενταχθέντες σε θρήσκευμα, και ως εκ τούτου οι συγγενείς τους θα μπορούν να επιλέξουν ελεύθερα τον τρόπο ταφής.

Το μέτρο αυτό είναι δίκαιο και πρακτικό, καθώς εξασφαλίζει σε όλους τους πολίτες την έκφραση της πραγματικής τους βούλησης και δεν δημιουργεί κανένα πρόβλημα σε όσους επιθυμούν να παραμείνουν τυπικά χριστιανοί ορθόδοξοι, διότι θα μπορούν να προβούν πολύ απλά και σύντομα σε δήλωση επιβεβαίωσης του θρησκεύματός τους στο οικείο ληξιαρχείο, εφόσον αυτό χρειαστεί για τυπικούς λόγους (λόγου χάρη για την άσκηση κάποιου δικαιώματος).


κι ένα πρόχειρο για το δεύτερο σκέλος:
Παράθεση:
Τέλος επανερχόμαστε στο πάγιο αίτημά μας για κατάργηση της καταγραφής του θρησκεύματος των πολιτών στο ληξιαρχείο. Ο μόνος λόγος για την τήρηση αρχείων με το θρήσκευμα των πολιτών είναι, θεωρητικά, η παροχή ειδικών δικαιωμάτων βάσει θρησκεύματος. Όμως αυτό συνιστά επίσης διάκριση βάσει θρησκεύματος, κάτι αντίθετο με τα ανθρώπινα δικαιώματα. Εξάλλου η δήλωση που καταχωρείται στο ληξιαρχείο δεν αντικατοπτρίζει αναγκαστικά τις πεποιθήσεις του πολίτη, αλλά πιστοποιεί απλώς την ένταξή του σε κάποιον θρησκευτικό οργανισμό - ένταξη η οποία μπορεί να έχει γίνει ερήμην του εάν είναι ανήλικος ή να έχει γίνει για καθαρά κοινωνικούς, οικογενειακούς ή πρακτικούς λόγους εάν είναι ενήλικος.

Εάν το κράτος επιθυμεί να σεβαστεί τις ποικίλες φιλοσοφικές, ιδεολογικές και συνειδησιακές ιδιαιτερότητες των πολιτών (μέσα στις οποίες συγκαταλέγονται και οι θρησκευτικές πεποιθήσεις) μπορεί να παρέχει στους πολίτες ένα φάσμα επιλογών στο οποίο θα έχουν δικαίωμα όλοι ανεξαιρέτως και ανεξαρτήτως της ένταξής τους σε θρησκευτικό οργανισμό.

_________________
Η θρησκευτική γλώσσα είναι μια μεταφορά. Το πρόβλημα είναι όταν παρασύρεται κανείς από τη μεταφορά κι αρχίζει να τη βλέπει σαν κυριολεξία. Rebbecca Goldstein


Κορυφή
 Προφίλ  
Απάντηση με παράθεση  
ΔημοσίευσηΔημοσιεύτηκε: 12 Σεπ 2014 12:09
ΔημοσίευσηΔημοσιεύτηκε: 12 Σεπ 2014 12:09 
Χωρίς σύνδεση
Άβαταρ μέλους

Εγγραφή: 30 Δεκ 2010 15:59
Δημοσιεύσεις: 8808
Τοποθεσία: Διδυμότειχο Έβρου
Έκανα κάποιες διορθώσεις, απάλειψα τον χρωματισμό όσων ήδη αποδέχτηκες κι ενσωμάτωσα τους συνδέσμους του Χρήστου.

Παράθεση:
Δελτίο Τύπου/Ανοιχτή επιστολή προς το
Υπουργείο Εσωτερικών
με κοινοποίηση σε ΜΜΕ, πρόεδρο της βουλής, πολιτικά κόμματα



Από ηλεκτρονικό δημοσίευμα της ιστοσελίδας Υστερόγραφα στις 3-9-14 πληροφορηθήκαμε ότι η Διαρκής Ιερά Σύνοδος αποφάσισε στην δεύτερη συνεδρία της του Σεπτεμβρίου την Τετάρτη 3 του μήνα, να αποστείλει έγγραφο στην Κυβέρνηση, σχετικά με το θέμα της αποτέφρωσης των νεκρών όπως αυτό αναφέρεται στα άρθρα 48 και 49 του Νόμου 4277/2014, στο οποίο θα επισημαίνεται ότι στα Ενοριακά Κοιμητήρια δεν δέχεται να υπάρχει αποτεφρωτήριο και ότι την απόφαση για την καύση ή την ταφή του σώματος, πρέπει να την λαμβάνει ο εκλιπών, ων εν ζωή, και όχι οι συγγενείς του.

Ωστόσο η ΔΙΣ οφείλει να γνωρίζει, όπως βεβαίως γνωρίζει και η κυβέρνηση, ότι δεν υπάρχουν πλέον ενοριακά κοιμητήρια. Η εφαρμογή της διάταξης των ενοριακών κοιμητηρίων που περιλαμβανόταν στο Άρθρο 8 του ΑΝ 987/1946 έχει καταργηθεί με αλλεπάλληλες μεταγενέστερες διατάξεις (Άρθρο 1 παρ. 1 του ΑΝ 582/1968, Άρθρο 52 παρ. 3 του ΑΝ 1416/1984, Άρθρο 24 παρ. 1α του ΠΔ 410/1995) όπως ρητά δέχονται η νομολογία (αποφάσεις ΣτΕ 4849-4850/1997) και το ΝΣΚ (γνωμοδότηση 316/1995: "η διοίκηση και διαχείριση όλων των νεκροταφείων που βρίσκονται σε λειτουργία, συμπεριλαμβανόμενων και των ιδρυθέντων από εκκλησιαστικών νομικών προσώπων, ανήκει στους οικείους δήμους [...] εξαιρούνται της αρμοδιότητας των Δήμων τα μη λειτουργούντα πλέον εκκλησιαστικά κοιμητήρια, καθώς και οι μεμονωμένοι τάφοι σε περιβόλους ενοριακών ναών.") Μάλιστα, η ίδια η Ιερά Σύνοδος της Εκκλησίας της Ελλάδας, απαντώντας σε σχετικό ερώτημα ενδιαφερόμενου πολίτη, είχε αποδεχθεί εγγράφως ότι "η διοίκησις και διαχείρισις των ταφικών χώρων και εν γένει παραρτημάτων ανήκει αποκλειστικώς εις την αρμοδιότητα των Δήμων." Οι πληροφορίες αυτές προέρχονται από την ετήσια έκθεση 2007 του Συνήγορου του Πολίτη, σημείο 3.1.3, με τίτλο "Ενοριακά κοιμητήρια".

Οι παραπάνω πληροφορίες είναι σίγουρα διαθέσιμες στη ΔΙΣ και είναι απορίας άξιο το ότι επανέρχεται στο θέμα, προβάλλοντας εμμέσως αξιώσεις διαχείρισης και διοίκησης σε χώρους στους οποίους δεν έχει πλέον καμία νόμιμη αρμοδιότητα.

Ευελπιστούμε ότι οι αρμόδιοι κρατικοί φορείς θα αποσαφηνίσουν άμεσα το θέμα αυτό, διευκρινίζοντας ότι η διαχείριση των κοιμητηρίων υπάγεται στην αποκλειστική αρμοδιότητα των Δήμων.


Όσον αφορά το αίτημα της ΔΙΣ να έχει ληφθεί υποχρεωτικά ήδη η απόφαση περί αποτέφρωσης από τον εκλιπόντα όσο βρισκόταν εν ζωή και να μη δικαιούνται οι συγγενείς να λάβουν την απόφαση, θεωρούμε ότι είναι άστοχο, διότι προϋποθέτει ότι γνωρίζουμε εκ προοιμίου τη βούληση όλων των πολιτών και ότι αυτή περιλαμβάνει την ταφή ενώ δεν περιλαμβάνει την αποτέφρωση. Στην πραγματικότητα όμως δεν έχουμε τρόπο να γνωρίζουμε τη βούληση κανενός πολίτη, εφόσον δεν έχει προβεί σε σχετική δήλωση, και δεν έχουμε δικαίωμα να υποθέσουμε ότι επιθυμεί τον έναν τρόπο (ταφή) αλλά δεν επιθυμεί τον άλλον (αποτέφρωση). Με την ίδια ακριβώς λογική, θα μπορούσαμε να απαιτούμε δήλωση του άμεσα ενδιαφερομένου προκειμένου να πραγματοποιηθεί ταφή. Ωστόσο δεν απαιτούμε καμία δήλωση, διότι η ταφή, όπως και η αποτέφρωση, συνιστούν αποδεκτούς υγειονομικά τρόπους αποκομιδής των νεκρών.

Το αίτημα της ΔΙΣ υποκρύπτει δύο άρρητες προϋποθέσεις: ότι οι πολίτες είναι χριστιανοί ορθόδοξοι και ότι αυτό συνεπάγεται αναγκαστικά πως δεν επιθυμούν αποτέφρωση. Αν όμως γίνει δεκτό το αίτημα της ΔΙΣ, αφενός θα αδικηθούν καταφανώς όσοι πολίτες δεν είναι χριστιανοί ορθόδοξοι και δεν δεσμεύονται από τις θρησκευτικές τους πεποιθήσεις ως προς το θέμα της ταφής, αφ' ετέρου θα αδικηθούν ακόμη και οι δηλωθέντες τυπικά ως χριστιανοί ορθόδοξοι (μεγάλο ποσοστό των πολιτών της Ελλάδας) διότι αφ' ενός μπορεί παρά αυτή τους την ιδιότητα να επιθυμούν να διαφοροποιηθούν από τη θέση της εκκλησίας στο συγκεκριμένο θέμα (και δεν είναι στην αρμοδιότητα του κράτους να το ελέγξει αυτό), κι αφ' ετέρου διότι το θρήσκευμά τους κατά συντριπτική πλειοψηφία δηλώθηκε όταν οι ίδιοι ήταν βρέφη ή νήπια, χωρίς βούληση και χωρίς συναίσθηση της σημασίας και των συνεπειών αυτής της επιλογής, καιθώς δεν υπάρχει καμία διαδικασία που να διασφαλίζει υποχρεωτικά την επιβεβαίωση της επιλογής αυτής από τον πολίτη κατά την ενήλικη ζωή του.

Για τους λόγους αυτούς θεωρούμε ότι η επιλογή της αποτέφρωσης θα πρέπει να μπορεί να γίνεται και από τους συγγενείς, εφόσον ο εκλιπών δεν έχει προβεί σε καμία δήλωση σχετικά με την επιθυμία του γύρω από το θέμα αυτό.

***

Με αφορμή τα παραπάνω, επισημαίνουμε για άλλη μια φορά ότι θεωρούμε εσφαλμένο από πλευράς του κράτους να δεσμεύει τον πολίτη όσον αφορά την άσκηση των δικαιωμάτων του και το φάσμα των επιλογών του με βάση μια δήλωση που έγινε ερήμην του ενόσω ήταν ανήλικος.

Σύμφωνα με τη Γνωμοδότηση 687/1991 του Νομικού Συμβουλίου του Κράτους: "Η εκουσία απομάκρυνση από της Εκκλησίας [...] προϋποθέτει βουλητική ικανότητα του προσώπου, η οποία δεν συμπίπτει κατ' ανάγκην με την ικανότητα προς δικαιοπραξία του Αστικού Κώδικα, διότι η μεταβολή θρησκεύματος δεν αποτελεί δικαιοπραξία. Απαιτείται, δηλαδή, ηλικία οπωσδήποτε ώριμη, αν και άνευ ακριβεστέρου προσδιορισμού, που να μαρτυρεί, λαμβανομένης υπόψη και της εν γένει πνευματικής αναπτύξεως του συγκεκριμένου ατόμου, ότι τούτο έχει επίγνωση της σοβαρότητας της πράξεώς του, και δήλωση βουλήσεως, απαλλαγμένη από οποιαδήποτε βία ή ψυχική νόσο ή άλλη διαταραχή των πνευματικών δυνάμεών του, που να κωλύει την συνείδηση των πραττομένων."

Εφόσον, σύμφωνα με την παραπάνω γνωμοδότηση, για την αποχώρηση από την Εκκλησία απαιτείται ηλικία ώριμη που να εξασφαλίζει πνευματική ανάπτυξη και συναίσθηση της σοβαρότητας της πράξεως καθώς και δήλωση βουλήσεως που να εξασφαλίζει την ελεύθερη και ανεπηρέαστη επιλογή, τα ίδια οφείλουν να απαιτούνται και για την εισδοχή στην Εκκλησία ή σε οποιονδήποτε άλλον θρησκευτικό οργανισμό. Ένα βρέφος ή ένα νήπιο, ακόμη και ένα παιδί ηλικίας δημοτικού, δεν μπορεί να θεωρηθεί ότι έχουν ηλικία ώριμη, ούτε βούληση, ούτε συναίσθηση της σοβαρότητας της πράξης τους όσον αφορά την εισδοχή σε θρήσκευμα. Επειδή, δε, είναι πάρα πολύ δύσκολο να προσδιοριστεί επακριβώς η ωριμότητα, η συνειδητότητα και η ανάπτυξη της βούλησης όσον αφορά το θέμα του θρησκεύματος, δεδομένης μάλιστα της μεγάλης επιρροής που έχουν οι αρχές και οι επιθυμίες της οικογένειας στις επιλογές ενός ανηλίκου, και έως ότου η πολιτεία λάβει κάποια απόφαση περί της ελάχιστης ηλικίας για απόφαση εισδοχής σε θρήσκευμα, προτείνουμε ως όριο την τρέχουσα ηλικία της πολιτικής ενηλικίωσης, δηλαδή τα 18 έτη. Φυσικά οι γονείς διατηρούν το δικαίωμα να συμμετέχουν σε θρησκευτικές τελετές μαζί με τα τέκνα τους ή να οργανώνουν τελετές σχετικά με αυτά, εφόσον φυσικά οι τελετές δεν προκαλούν όχληση ή βλάβη στα τέκνα. Ωστόσο οι τελετές αυτές δεν θα πρέπει να έχουν καμία πολιτική αξία και συνέπεια.

Επομένως, καμία δήλωση περί του θρησκεύματος ανηλίκου δεν θα πρέπει να γίνεται δεκτή από το κράτος, ούτε να καταχωρείται σε αρχεία, ούτε να λαμβάνεται υπ' όψηιν στις σχέσεις τού ανηλίκου με την πολιτεία καθ' οιονδήποτε τρόπο. Όσες τέτοιες δηλώσεις έχουν ήδη γίνει θα πρέπει να θεωρούνται άκυρες. Μόνον ο ίδιος ο πολίτης, ως συνειδητός ενήλικαος, θα πρέπει να μπορεί να δηλώνει το θρήσκευμά του.

Συνεπεία των παραπάνω, όλοι οι πολίτες θα πρέπει να ενημερωθούν ότι για να θεωρούνται από πολιτική άποψη χριστιανοί ορθόδοξοι με όλες τις σχετικές συνέπειες (μεταξύ άλλων και την αδυνατότητα αποτέφρωσης σε περίπτωση που γίνει δεκτό το σχετικό αίτημα της Εκκλησίας, γεγονός που θα πρέπει να αναφερθεί και να τονιστεί) οφείλουν να προσέλθουν στο οικείο ληξιαρχείο και να προβούν σε σχετική δήλωση. Διαφορετικά, από πλευράς κράτους θα θεωρούνται ως μη ενταχθέντες σε θρήσκευμα, και ως εκ τούτου οι συγγενείς τους θα μπορούν να επιλέξουν ελεύθερα τον τρόπο ταφής.

Το μέτρο αυτό είναι δίκαιο και πρακτικό, καθώς εξασφαλίζει σε όλους τους πολίτες την έκφραση της πραγματικής τους βούλησης και δεν δημιουργεί κανένα πρόβλημα σε όσους επιθυμούν να παραμείνουν τυπικά χριστιανοί ορθόδοξοι, διότι θα μπορούν να προβούν πολύ απλά και σύντομα σε δήλωση επιβεβαίωσης του θρησκεύματός τους στο οικείο ληξιαρχείο, εφόσον αυτό χρειαστεί για τυπικούς λόγους.

Τέλος, κι επί τη ευκαιρία, επανερχόμαστε στο πάγιο αίτημά μας για κατάργηση της καταγραφής του θρησκεύματος των πολιτών στο ληξιαρχείο. Ο μόνος λόγος για την τήρηση αρχείων με το θρήσκευμα των πολιτών είναι, θεωρητικά, η παροχή ειδικών δικαιωμάτων βάσει θρησκεύματος. Όμως αυτό συνιστά επίσης διάκριση βάσει θρησκεύματος, κάτι αντίθετο με τα ανθρώπινα δικαιώματα. Εξάλλου η δήλωση που καταχωρείται στο ληξιαρχείο δεν αντικατοπτρίζει αναγκαστικά τις πεποιθήσεις του πολίτη, αλλά πιστοποιεί απλώς την ένταξή του σε κάποιον θρησκευτικό οργανισμό ένταξη η οποία μπορεί να έχει γίνει ερήμην του, εάν είναι ανήλικος, ή να έχει γίνει για καθαρά κοινωνικούς, οικογενειακούς ή πρακτικούς λόγους, εάν είναι ενήλικος.

Εάν το κράτος επιθυμεί να σεβαστεί τις ποικίλες φιλοσοφικές, ιδεολογικές και συνειδησιακές ιδιαιτερότητες των πολιτών (μέσα στις οποίες συγκαταλέγονται και οι θρησκευτικές πεποιθήσεις), μπορεί να παρέχει στους πολίτες ένα φάσμα επιλογών στο οποίο θα έχουν δικαίωμα όλοι ανεξαιρέτως και ανεξαρτήτως της ένταξής τους σε θρησκευτικό οργανισμό.


ΕΔΙΤ
Προσωπικά δεν με πειράζει το μέγεθος. Ας είμαστε σαφείς και λεπτομερείς, ακόμα και σε βάρος ενδεχόμενης λακωνικότητας.

_________________
"Του είχαν δείξει την ασημαντότητα και τη φτηνή κενότητα των μικρών θεών της γης, με τα κακομοίρικα ανθρώπινα ενδιαφέροντά τους και τις διασυνδέσεις τους –τα μίση, τους θυμούς, τις αγάπες και τις ματαιοδοξίες τους– τη λαχτάρα τους να τους υμνούν και να θυσιάζουν σ' αυτούς, και την απαίτησή τους να τους πιστεύουν, κάτι άκρως αντίθετο με τη λογική και τη Φύση."
"Through the Gates of the Silver Key" By H. P. Lovecraft (with E. Hoffmann Price)
avatar


Κορυφή
 Προφίλ  
Απάντηση με παράθεση  
ΔημοσίευσηΔημοσιεύτηκε: 13 Σεπ 2014 08:00
ΔημοσίευσηΔημοσιεύτηκε: 13 Σεπ 2014 08:00 
Χωρίς σύνδεση
Άβαταρ μέλους

Εγγραφή: 27 Φεβ 2009 16:19
Δημοσιεύσεις: 14432
Όνομα Ιστότοπου:
Αόρατη Μελάνη
nice, ας το βάλουμε να ψηφιστεί από τη ΜΗΣ λοιπόν. Θα περιμένω λίγο μπας και προκύψει κάτι ακόμη και μετά το βάζω.

Πρόσθεσα τρεις υπότιτλους για διευκόλυνση της ανάγνωσης, καθώς και κάτι ψιλά για διευκρινιστικούς λόγους (κάτι παραδείγματα για να καταλάβουν τι εννοούμε με "συνειδησιακές ιδιαιτερότητες") και ξαναπέρασα την αλλαγή που είχα κάνει στη δεύτερη παράγραφο και που είχε χαθεί στην τελευταία διόρθωση εκ παραδρομής υποθέτω. Εκτός από τους υπότιτλους, τα βάζω με κόκκινο για να ξεχωρίζουν (τα άλλα κόκκινα τα έκανα μαύρα).

Spoiler: Εμφάνιση
Παράθεση:
Δελτίο Τύπου/Ανοιχτή επιστολή προς το
Υπουργείο Εσωτερικών
με κοινοποίηση σε ΜΜΕ, πρόεδρο της βουλής, πολιτικά κόμματα

Θέμα:
1. Δυνατότητα αποτέφρωσης σε όλα τα κοιμητήρια και για όλους τους πολίτες
2. Κατάργηση καταγραφής του θρησκεύματος των πολιτών

Από ηλεκτρονικό δημοσίευμα της ιστοσελίδας Υστερόγραφα στις 3-9-14 πληροφορηθήκαμε ότι η Διαρκής Ιερά Σύνοδος αποφάσισε στην δεύτερη συνεδρία της του Σεπτεμβρίου την Τετάρτη 3 του μήνα, να αποστείλει έγγραφο στην Κυβέρνηση, σχετικά με το θέμα της αποτέφρωσης των νεκρών όπως αυτό αναφέρεται στα άρθρα 48 και 49 του Νόμου 4277/2014, στο οποίο θα επισημαίνεται ότι στα Ενοριακά Κοιμητήρια δεν δέχεται να υπάρχει αποτεφρωτήριο και ότι την απόφαση για την καύση ή την ταφή του σώματος, πρέπει να την λαμβάνει ο εκλιπών, ων εν ζωή, και όχι οι συγγενείς του.

Με αυτή την αφορμή θα θέλαμε να παραθέσουμε τις τοποθετήσεις μας στα παραπάνω θέματα.

Δυνατότητα κατασκευής αποτεφρωτηρίου σε όλα τα κοιμητήρια

Σύμφωνα με τον Συνήγορο του Πολίτη, δεν υπάρχουν πλέον ενοριακά κοιμητήρια. Όπως διαβάζουμε στην ετήσια έκθεση 2007 του Συνήγορου του Πολίτη, σημείο 3.1.3 με τίτλο "Ενοριακά κοιμητήρια", η εφαρμογή της διάταξης των ενοριακών κοιμητηρίων που περιλαμβανόταν στο Άρθρο 8 του ΑΝ 987/1946 έχει καταργηθεί με αλλεπάλληλες μεταγενέστερες διατάξεις (Άρθρο 1 παρ. 1 του ΑΝ 582/1968, Άρθρο 52 παρ. 3 του Ν 1416/1984, Άρθρο 24 παρ. 1α του ΠΔ 410/1995) όπως ρητά δέχονται η νομολογία (αποφάσεις ΣτΕ 4849-4850/1997) και το ΝΣΚ (γνωμοδότηση 316/1995: "η διοίκηση και διαχείριση όλων των νεκροταφείων που βρίσκονται σε λειτουργία, συμπεριλαμβανόμενων και των ιδρυθέντων από εκκλησιαστικών νομικών προσώπων, ανήκει στους οικείους δήμους [...] εξαιρούνται της αρμοδιότητας των Δήμων τα μη λειτουργούντα πλέον εκκλησιαστικά κοιμητήρια, καθώς και οι μεμονωμένοι τάφοι σε περιβόλους ενοριακών ναών.") Μάλιστα, η ίδια η Ιερά Σύνοδος της Εκκλησίας της Ελλάδας, απαντώντας σε σχετικό ερώτημα ενδιαφερόμενου πολίτη, είχε αποδεχθεί εγγράφως ότι "η διοίκησις και διαχείρισις των ταφικών χώρων και εν γένει παραρτημάτων ανήκει αποκλειστικώς εις την αρμοδιότητα των Δήμων." Οι πληροφορίες αυτές προέρχονται από την ετήσια έκθεση 2007 του Συνήγορου του Πολίτη, σημείο 3.1.3, με τίτλο "Ενοριακά κοιμητήρια".

Οι παραπάνω πληροφορίες είναι σίγουρα διαθέσιμες στη ΔΙΣ και είναι απορίας άξιο το ότι επανέρχεται στο θέμα, προβάλλοντας εμμέσως αξιώσεις διαχείρισης και διοίκησης σε χώρους στους οποίους δεν έχει πλέον καμία νόμιμη αρμοδιότητα.

Ευελπιστούμε ότι οι αρμόδιοι κρατικοί φορείς θα αποσαφηνίσουν άμεσα το θέμα αυτό, διευκρινίζοντας ότι η διαχείριση των κοιμητηρίων υπάγεται στην αποκλειστική αρμοδιότητα των Δήμων και ότι συνεπώς μπορεί να κατασκευαστει αποτεφρωτήριο σε οποιοδήποτε κοιμητήριο.

Δυνατότητα αποτέφρωσης για όλους τους πολίτες

Όσον αφορά το αίτημα της ΔΙΣ να έχει ληφθεί υποχρεωτικά ήδη η απόφαση περί αποτέφρωσης από τον εκλιπόντα όσο βρισκόταν εν ζωή και να μη δικαιούνται οι συγγενείς να λάβουν την απόφαση, θεωρούμε ότι είναι άστοχο, διότι προϋποθέτει ότι γνωρίζουμε εκ προοιμίου τη βούληση όλων των πολιτών και ότι αυτή περιλαμβάνει την ταφή ενώ δεν περιλαμβάνει την αποτέφρωση. Στην πραγματικότητα όμως δεν έχουμε τρόπο να γνωρίζουμε τη βούληση κανενός πολίτη, εφόσον δεν έχει προβεί σε σχετική δήλωση, και δεν έχουμε δικαίωμα να υποθέσουμε ότι επιθυμεί τον έναν τρόπο (ταφή) αλλά δεν επιθυμεί τον άλλον (αποτέφρωση). Με την ίδια ακριβώς λογική, θα μπορούσαμε να απαιτούμε δήλωση του άμεσα ενδιαφερομένου προκειμένου να πραγματοποιηθεί ταφή. Ωστόσο δεν απαιτούμε καμία δήλωση, διότι η ταφή, όπως και η αποτέφρωση, συνιστούν αποδεκτούς υγειονομικά τρόπους αποκομιδής των νεκρών.

Το αίτημα της ΔΙΣ υποκρύπτει δύο άρρητες προϋποθέσεις: ότι οι πολίτες είναι χριστιανοί ορθόδοξοι και ότι αυτό συνεπάγεται αναγκαστικά πως δεν επιθυμούν αποτέφρωση. Αν όμως γίνει δεκτό το αίτημα της ΔΙΣ, αφ' ενός θα αδικηθούν καταφανώς όσοι πολίτες δεν είναι χριστιανοί ορθόδοξοι και δεν δεσμεύονται από τις θρησκευτικές τους πεποιθήσεις ως προς το θέμα της ταφής, αφ' ετέρου θα αδικηθούν ακόμη και οι δηλωθέντες τυπικά ως χριστιανοί ορθόδοξοι (μεγάλο ποσοστό των πολιτών της Ελλάδας) διότι αφ' ενός μπορεί παρά αυτή τους την ιδιότητα να επιθυμούν να διαφοροποιηθούν από τη θέση της εκκλησίας στο συγκεκριμένο θέμα (και δεν είναι στην αρμοδιότητα του κράτους να το ελέγξει αυτό), κι αφ' ετέρου το θρήσκευμά τους κατά συντριπτική πλειοψηφία δηλώθηκε όταν οι ίδιοι ήταν βρέφη ή νήπια, χωρίς βούληση και χωρίς συναίσθηση της σημασίας και των συνεπειών αυτής της επιλογής, καθώς δεν υπάρχει καμία διαδικασία που να διασφαλίζει υποχρεωτικά την επιβεβαίωση της επιλογής αυτής από τον πολίτη κατά την ενήλικη ζωή του.

Για τους λόγους αυτούς θεωρούμε ότι η επιλογή της αποτέφρωσης θα πρέπει να μπορεί να γίνεται και από τους συγγενείς, εφόσον ο εκλιπών δεν έχει προβεί σε καμία δήλωση σχετικά με την επιθυμία του γύρω από το θέμα αυτό.


Κατάργηση καταγραφής θρησκεύματος ανηλίκων

Με αφορμή τα παραπάνω, επισημαίνουμε για άλλη μια φορά ότι θεωρούμε εσφαλμένο από πλευράς του κράτους να δεσμεύει τον πολίτη όσον αφορά την άσκηση των δικαιωμάτων του και το φάσμα των επιλογών του με βάση μια δήλωση που έγινε ερήμην του ενόσω ήταν ανήλικος, όπως συμβαίνει κατά κανόνα με τη δήλωση θρησκεύματος.

Σύμφωνα με τη Γνωμοδότηση 687/1991 του Νομικού Συμβουλίου του Κράτους: "Η εκουσία απομάκρυνση από της Εκκλησίας [...] προϋποθέτει βουλητική ικανότητα του προσώπου, η οποία δεν συμπίπτει κατ' ανάγκην με την ικανότητα προς δικαιοπραξία του Αστικού Κώδικα, διότι η μεταβολή θρησκεύματος δεν αποτελεί δικαιοπραξία. Απαιτείται, δηλαδή, ηλικία οπωσδήποτε ώριμη, αν και άνευ ακριβεστέρου προσδιορισμού, που να μαρτυρεί, λαμβανομένης υπόψη και της εν γένει πνευματικής αναπτύξεως του συγκεκριμένου ατόμου, ότι τούτο έχει επίγνωση της σοβαρότητας της πράξεώς του, και δήλωση βουλήσεως, απαλλαγμένη από οποιαδήποτε βία ή ψυχική νόσο ή άλλη διαταραχή των πνευματικών δυνάμεών του, που να κωλύει την συνείδηση των πραττομένων."

Εφόσον, σύμφωνα με την παραπάνω γνωμοδότηση, για την αποχώρηση από την Εκκλησία απαιτείται ηλικία ώριμη που να εξασφαλίζει πνευματική ανάπτυξη και συναίσθηση της σοβαρότητας της πράξεως καθώς και δήλωση βουλήσεως που να εξασφαλίζει την ελεύθερη και ανεπηρέαστη επιλογή, τα ίδια οφείλουν να απαιτούνται και για την εισδοχή στην Εκκλησία ή σε οποιονδήποτε άλλον θρησκευτικό οργανισμό. Ένα βρέφος ή ένα νήπιο, ακόμη και ένα παιδί ηλικίας δημοτικού, δεν μπορεί να θεωρηθεί ότι έχουν ηλικία ώριμη, ούτε βούληση, ούτε συναίσθηση της σοβαρότητας της πράξης τους όσον αφορά την εισδοχή σε θρήσκευμα. Επειδή, δε, είναι πάρα πολύ δύσκολο να προσδιοριστεί επακριβώς η ωριμότητα, η συνειδητότητα και η ανάπτυξη της βούλησης όσον αφορά το θέμα του θρησκεύματος, δεδομένης μάλιστα της μεγάλης επιρροής που έχουν οι αρχές και οι επιθυμίες της οικογένειας στις επιλογές ενός ανηλίκου, και έως ότου η πολιτεία λάβει κάποια απόφαση περί της ελάχιστης ηλικίας για απόφαση εισδοχής σε θρήσκευμα, προτείνουμε ως όριο την τρέχουσα ηλικία της πολιτικής ενηλικίωσης, δηλαδή τα 18 έτη. Φυσικά οι γονείς διατηρούν το δικαίωμα να συμμετέχουν σε θρησκευτικές τελετές μαζί με τα τέκνα τους ή να οργανώνουν τελετές σχετικά με αυτά, εφόσον φυσικά οι τελετές δεν προκαλούν όχληση ή βλάβη στα τέκνα. Ωστόσο οι τελετές αυτές δεν θα πρέπει να έχουν καμία πολιτική αξία και συνέπεια.

Επομένως, καμία δήλωση περί του θρησκεύματος ανηλίκου δεν θα πρέπει να γίνεται δεκτή από το κράτος, ούτε να καταχωρείται σε αρχεία, ούτε να λαμβάνεται υπ' όψιν στις σχέσεις τού ανηλίκου με την πολιτεία καθ' οιονδήποτε τρόπο. Όσες τέτοιες δηλώσεις έχουν ήδη γίνει θα πρέπει να θεωρούνται άκυρες. Μόνον ο ίδιος ο πολίτης, ως συνειδητός ενήλικος, θα πρέπει να μπορεί να δηλώνει το θρήσκευμά του.

Συνεπεία των παραπάνω, όλοι οι πολίτες θα πρέπει να ενημερωθούν ότι για να θεωρούνται από πολιτική άποψη χριστιανοί ορθόδοξοι με όλες τις σχετικές συνέπειες (μεταξύ άλλων και την αδυνατότητα αποτέφρωσης σε περίπτωση που γίνει δεκτό το σχετικό αίτημα της Εκκλησίας, γεγονός που θα πρέπει να αναφερθεί και να τονιστεί) οφείλουν να προσέλθουν στο οικείο ληξιαρχείο και να προβούν σε σχετική δήλωση. Διαφορετικά, από πλευράς κράτους θα θεωρούνται ως μη ενταχθέντες σε θρήσκευμα, και ως εκ τούτου οι συγγενείς τους θα μπορούν να επιλέξουν ελεύθερα τον τρόπο ταφής.

Το μέτρο αυτό είναι δίκαιο και πρακτικό, καθώς εξασφαλίζει σε όλους τους πολίτες την έκφραση της πραγματικής τους βούλησης και δεν δημιουργεί κανένα πρόβλημα σε όσους επιθυμούν να παραμείνουν τυπικά χριστιανοί ορθόδοξοι, διότι θα μπορούν να προβούν πολύ απλά και σύντομα σε δήλωση επιβεβαίωσης του θρησκεύματός τους στο οικείο ληξιαρχείο, εφόσον αυτό χρειαστεί για πρακτικούς ή τυπικούς λόγους.

Κατάργηση καταγραφής θρησκεύματος όλων των πολιτών

Τέλος, κι επί τη ευκαιρία, επανερχόμαστε στο πάγιο αίτημά μας για κατάργηση της καταγραφής του θρησκεύματος των πολιτών στο ληξιαρχείο. Ο μόνος λόγος για την τήρηση αρχείων με το θρήσκευμα των πολιτών είναι, θεωρητικά, η παροχή ειδικών δικαιωμάτων βάσει θρησκεύματος (λόγου χάρη η άρνηση στράτευσης, η ειδική διατροφή στο στρατό κ.τ.ό.). Όμως αυτό συνιστά επίσης διάκριση βάσει θρησκεύματος, κάτι αντίθετο με τα ανθρώπινα δικαιώματα. Εξάλλου η δήλωση που καταχωρείται στο ληξιαρχείο δεν αντικατοπτρίζει αναγκαστικά τις πεποιθήσεις του πολίτη, αλλά πιστοποιεί απλώς την ένταξή του σε κάποιον θρησκευτικό οργανισμό — ένταξη η οποία μπορεί να έχει γίνει ερήμην του, εάν είναι ανήλικος, ή να έχει γίνει για καθαρά κοινωνικούς, οικογενειακούς ή πρακτικούς λόγους, εάν είναι ενήλικος.

Εάν το κράτος επιθυμεί να σεβαστεί τις ποικίλες φιλοσοφικές, ιδεολογικές και συνειδησιακές ιδιαιτερότητες των πολιτών (μέσα στις οποίες συγκαταλέγονται και οι θρησκευτικές πεποιθήσεις αλλά και η χορτοφαγία, η μη-βία κ.ά.), μπορεί να παρέχει στους πολίτες ένα φάσμα επιλογών στο οποίο θα έχουν δικαίωμα όλοι, ανεξαιρέτως και ανεξαρτήτως της ένταξής τους σε θρησκευτικό οργανισμό.

_________________
Η θρησκευτική γλώσσα είναι μια μεταφορά. Το πρόβλημα είναι όταν παρασύρεται κανείς από τη μεταφορά κι αρχίζει να τη βλέπει σαν κυριολεξία. Rebbecca Goldstein


Κορυφή
 Προφίλ  
Απάντηση με παράθεση  
ΔημοσίευσηΔημοσιεύτηκε: 13 Σεπ 2014 08:08
ΔημοσίευσηΔημοσιεύτηκε: 13 Σεπ 2014 08:08 
Χωρίς σύνδεση
Άβαταρ μέλους

Εγγραφή: 30 Δεκ 2010 15:59
Δημοσιεύσεις: 8808
Τοποθεσία: Διδυμότειχο Έβρου
Εντάξει είναι από μένα.

_________________
"Του είχαν δείξει την ασημαντότητα και τη φτηνή κενότητα των μικρών θεών της γης, με τα κακομοίρικα ανθρώπινα ενδιαφέροντά τους και τις διασυνδέσεις τους –τα μίση, τους θυμούς, τις αγάπες και τις ματαιοδοξίες τους– τη λαχτάρα τους να τους υμνούν και να θυσιάζουν σ' αυτούς, και την απαίτησή τους να τους πιστεύουν, κάτι άκρως αντίθετο με τη λογική και τη Φύση."
"Through the Gates of the Silver Key" By H. P. Lovecraft (with E. Hoffmann Price)
avatar


Κορυφή
 Προφίλ  
Απάντηση με παράθεση  
ΔημοσίευσηΔημοσιεύτηκε: 13 Σεπ 2014 09:08
ΔημοσίευσηΔημοσιεύτηκε: 13 Σεπ 2014 09:08 
Χωρίς σύνδεση

Εγγραφή: 23 Σεπ 2012 08:00
Δημοσιεύσεις: 1646
Τοποθεσία: Dhahran (Saudia) και Doha (Qatar)
Προσπαθώντας να μικρύνω λίγο το κείμενο της Μελάνης αλλά και προσπαθώντας να βγάλω λίγο άκρη με το τι ισχύει και τι είναι αυτά τα «ενοριακά κοιμητήρια» διαπίστωσα τα εξής:

- Σε κανένα Νόμο, ΠΔ ή κάτι τέτοιο δεν έχω βρει τον όρο «ενοριακά κοιμητήρια». Αυτό που έχω βρει είναι «ενοριακός ναός εντός κοιμητηρίου».

- Όλοι οι νόμοι, ακόμα και ο παλιότερος σχετικός νόμος που έχω βρει AN 2200/1940 καθιστούν αρμόδια για την κατασκευή, συντήρηση και λειτουργία κοιμητηρίων την Τοπική Αυτοδιοίκηση (Δήμους και Κοινότητες). Πουθενά δεν είναι αρμόδια κάποια Μητρόπολη ή κάτι τέτοιο.

- Ο Ν 987/1946 είναι μάλλον αυτός που προκαλεί το μπέρδεμα: Το επίμαχο άρθρο 8 παρ. 1 αναφέρει ότι εφόσον ο δήμος ή η κοινότητα που έχει αναλάβει τη συντήρηση και λειτουργία ενός κοιμητηρίου δεν εκπληροί τις προβλεπόμενες από τον AN 2200/1940 (στο ΦΕΚ υπάρχει τυπογραφικό και λέει «220» αντί «2200») υποχρεώσεις του, τότε μετά από αίτηση του Μητροπολιτικού Συμβουλίου ή του αρμόδιου δήμου ή κοινότητας (και βεβαιωτική απόφαση του αρμόδιου Πρωτοδικείου) μπορεί το Μητροπολιτικό Συμβούλιο να αναθέσει τη διοίκηση και διαχείριση του νεκροταφείου σε κάποιον ενοριακό ναό. Φαντάζομαι ότι ο όρος «ενοριακό κοιμητήριο» αναφέρεται σε αυτές τις περιπτώσεις, δηλαδή κοιμητήρια των οποίων τη διοίκηση και διαχείριση μεταφέρθηκε (με βάση αυτό το άρθρο) από κάποιο δήμο/κοινότητα σε ενοριακό ναό. Βέβαια το ερώτημα είναι αν ο συγκεκριμένος δήμος θέλει να πάρει πίσω τη διοίκηση και διαχείριση του νεκροταφείου, τότε πώς μπορεί να το κάνει αυτό; Ίσως αυτό το θέμα λύθηκε από τον ΑΝ 582/1968 που δίνει (πίσω) τη διοίκηση και διαχείριση των νεκροταφείων στην τοπική αυτοδιοίκηση (πάντως δεν αναφέρει τίποτα σχετικά με «ενοριακά κοιμητήρια»).

- Άλλη περίπτωση για το τι εννοούν ως «ενοριακό κοιμητήριο» είναι να εννοούν τους μεμονωμένους τάφους που υπάρχουν στον περίβολο κάποιων ενοριακών ναών αλλά είναι μάλλον αμφίβολο αφού δεν υπάρχει περίπτωση να κατασκευαστεί ΚΑΝ εκεί (νομίζω ότι ούτως ή άλλως δε θα πληροί τις προϋποθέσεις του Νόμου για τα ΚΑΝ).

- Ο Νόμος 1416/1984 κάνει μία άσχετη τροποποίηση στον 987/1946 και προτείνω να σβηστεί.

Γενικά φοβάμαι μήπως στη βιασύνη μας αναφέρουμε κάτι που δεν ισχύει και το χρησιμοποιήσουν αυτό μερικοί για να προβάλουν την αξιοπιστία μας. Αν δεν υπάρχει αντίρρηση, δώστε μου δύο ημέρες ακόμη (μέχρι τα ξημερώματα της Δευτέρας) για να ξαναδώ το θέμα (να διαβάσω καλύτερα και τη νομολογία εκτός από τους νόμους) και να προσπαθήσω να μικρύνω και το κείμενο (χωρίς να χάσει σε ακρίβεια, το υπόσχομαι, Τάσο). Συμφωνώ με τη Μελάνη ότι είναι πολύ μεγάλο και δε θέλουμε να διαβαστεί μόνον από τους αρμόδιους αλλά και από τον υπόλοιπο κόσμο.

Έχω την εντύπωση ότι ο όρος «κοιμητήρια» είναι εκκλησιαστικός όρος, άρα ίσως είναι καλύτερα εμείς να χρησιμοποιούμε τον όρο «νεκροταφεία» (εκτός κι από όταν παραθέτουμε παραπομπές φυσικά)

_________________
"Atheism: A non-prophet organization." (George Carlin)


Κορυφή
 Προφίλ  
Απάντηση με παράθεση  
ΔημοσίευσηΔημοσιεύτηκε: 13 Σεπ 2014 09:35
ΔημοσίευσηΔημοσιεύτηκε: 13 Σεπ 2014 09:35 
Χωρίς σύνδεση
Άβαταρ μέλους

Εγγραφή: 30 Δεκ 2010 15:59
Δημοσιεύσεις: 8808
Τοποθεσία: Διδυμότειχο Έβρου
ΟΚ από μένα. Όσο χρόνο θέλεις.

_________________
"Του είχαν δείξει την ασημαντότητα και τη φτηνή κενότητα των μικρών θεών της γης, με τα κακομοίρικα ανθρώπινα ενδιαφέροντά τους και τις διασυνδέσεις τους –τα μίση, τους θυμούς, τις αγάπες και τις ματαιοδοξίες τους– τη λαχτάρα τους να τους υμνούν και να θυσιάζουν σ' αυτούς, και την απαίτησή τους να τους πιστεύουν, κάτι άκρως αντίθετο με τη λογική και τη Φύση."
"Through the Gates of the Silver Key" By H. P. Lovecraft (with E. Hoffmann Price)
avatar


Κορυφή
 Προφίλ  
Απάντηση με παράθεση  
ΔημοσίευσηΔημοσιεύτηκε: 13 Σεπ 2014 10:28
ΔημοσίευσηΔημοσιεύτηκε: 13 Σεπ 2014 10:28 
Χωρίς σύνδεση
Άβαταρ μέλους

Εγγραφή: 27 Φεβ 2009 16:19
Δημοσιεύσεις: 14432
Όνομα Ιστότοπου:
Αόρατη Μελάνη
csar έγραψε:
Γενικά φοβάμαι μήπως στη βιασύνη μας αναφέρουμε κάτι που δεν ισχύει
Ακριβώς για να καλύψω αυτό το ενδεχόμενο, ξεκινώ την παράγραφο με "Σύμφωνα με το Συνήγορο του Πολίτη..." ώστε να πετάω το μπαλάκι της ευθύνης σε αυτόν.

Για να καλυφθούμε ακόμη περισσότερο, μπορούμε να αλλάξουμε και την κατακλείδα του συγκεκριμένου θέματος, λέγοντας "ευελπιστούμε οι αρμόδιες αρχές να ξεκαθαρίσουν το ζήτημα" χωρίς να αναφέρουμε με ποιον τρόπο αναμένουμε να ξεκαθαρίσει.

Στην τελική να σου πω, σκοτιστήκαμε για να ενοριακά κοιμητήρια. Σιγά μη φτιαχτούν τόσα αποτεφρωτήρια στην Ελλάδα που να περισσέψουν και για κάθε μίνι νεκροταφείο του χωριού. Όσο για μοναστήρια και τέτοια, προφανώς δεν θα τα θέλουν, οπότε γιατί να χτιστούν εκεί;

Δε χρειάζεται λοιπόν να το παρατονίσουμε το θέμα, αν θέλετε το πετάμε τελείως έξω ή απλώς χαμηλώνουμε τους τόνους και κόβουμε ή αλλάζουμε κάποια μέρη του κειμένου ώστε να φαίνεται ότι κι εμείς δεν ξέρουμε, ότι απλώς ζητάμε διευκρινίσεις.

Τα άλλα όλα θα ήθελα να μείνουν, κι ας είναι μεγάλα. Ο κόσμος ας εστιάσει στα μαύρα γράμματα που είναι η ουσία.

Και φυσικά πάρε το χρόνο σου, να γίνει σωστή δουλειά.

_________________
Η θρησκευτική γλώσσα είναι μια μεταφορά. Το πρόβλημα είναι όταν παρασύρεται κανείς από τη μεταφορά κι αρχίζει να τη βλέπει σαν κυριολεξία. Rebbecca Goldstein


Κορυφή
 Προφίλ  
Απάντηση με παράθεση  
ΔημοσίευσηΔημοσιεύτηκε: 15 Σεπ 2014 05:40
ΔημοσίευσηΔημοσιεύτηκε: 15 Σεπ 2014 05:40 
Χωρίς σύνδεση

Εγγραφή: 23 Σεπ 2012 08:00
Δημοσιεύσεις: 1646
Τοποθεσία: Dhahran (Saudia) και Doha (Qatar)
Θα το έχω έτοιμο το βράδι (δεν είναι πολύ βιαστικό, έτσι δεν είναι;)

_________________
"Atheism: A non-prophet organization." (George Carlin)


Κορυφή
 Προφίλ  
Απάντηση με παράθεση  
ΔημοσίευσηΔημοσιεύτηκε: 15 Σεπ 2014 06:41
ΔημοσίευσηΔημοσιεύτηκε: 15 Σεπ 2014 06:41 
Χωρίς σύνδεση
Άβαταρ μέλους

Εγγραφή: 03 Ιαν 2010 09:59
Δημοσιεύσεις: 2770
Καθόλου βιαστικό, δες το με την ησυχία σου.

_________________
Don't need no time for prayer, don't save no knee-pads for me up there
If your head's alright, you don't need binoculars to see the light
You don't need no miracle vision, Bet your life you don't need religion
"Lemmy"


Κορυφή
 Προφίλ  
Απάντηση με παράθεση  
ΔημοσίευσηΔημοσιεύτηκε: 15 Σεπ 2014 19:03
ΔημοσίευσηΔημοσιεύτηκε: 15 Σεπ 2014 19:03 
Χωρίς σύνδεση

Εγγραφή: 23 Σεπ 2012 08:00
Δημοσιεύσεις: 1646
Τοποθεσία: Dhahran (Saudia) και Doha (Qatar)
Έκανα διάφορες αλλαγές που νομίζω ότι βελτιώνουν την επιστολή αλλά επαναφέρετε ελεύθερα ό,τι νομίζετε ότι δε βελτιώνει το κείμενο.

Κυρίως άλλαξα το κείμενο του πρώτου θέματος (για τη δημιουργία ΚΑΝ στα νεκροταφεία). Σχετικά με τα νεκροταφεία ισχύει αυτό που ανέφερα σε προηγούμενη ανάρτηση, δηλαδή ότι σε κανέναν Νόμο ή Διάταγμα δεν αναφέρεται ο όρος «ενοριακά» ή «εκκλησιαστικά» κοιμητήρια. Είναι πιθανότατα ένας όρος που χρησιμοποιήθηκε για να περιγράψει με συντομία τα «νεκροταφεία των οποίων η διοίκηση και διαχείριση πέρασε στο Μητροπολιτικό Συμβούλιο εξαιτίας της μη εκπλήρωσης των Δήμων/Κοινοτήτων των υποχρεώσεών τους όσον αφορά στα νεκροταφεία αυτά». Πάντως σύμφωνα και με τη νομολογία αυτές οι περιπτώσεις καταργήθηκαν με τον ΑΝ 582/1968 και η διοίκηση και διαχείριση των νεκροταφείων πέρασε ξανά στην Τοπική Αυτοδιοίκηση.

Στα άλλα θέματα έκανα επίσης μερικές αλλαγές. Κυρίως αντικατέστησα αρχαΐζουσες εκφράσεις με τις αντίστοιχες στη Δημοτική (θα με περιλάβει ο Άναρχος) αλλά και προσπάθησα σε αρκετά σημεία να γενικεύσω την αναφορά σε όλες ή έστω πολλές θρησκείες, ώστε να μη φαίνεται ότι καταφερόμαστε αποκλειστικά εναντίον της Εκκλησίας της Ελλάδας. Σύμφωνοι, η αφορμή είναι η ανακοίνωση της ΔΙΣ της ΕτΕ αλλά το θέμα είναι γενικότερο.

Κατά την τελευταία ανάγνωση του διαπίστωσα ότι με έπιασε υπερβάλων ζήλος σε μερικές από τις αλλαγές που έκανα (δεν ήταν δηλαδή απαραίτητο να γίνουν) αλλά τώρα βαριέμαι να τα ξαναλλάξω (να με συγχωρείς, Μελάνη). Τέλος, η επιστολή φαίνεται τεράστια αλλά αυτό οφείλεται στο ότι έχει πολλές διορθώσεις. Είναι αρκετά πιο συμμαζεμένη (σε μέγεθος) από την προηγούμενη και πιστεύω χωρίς να χάνει σε περιεχόμενο.
AoratiMelani έγραψε:
Δελτίο Τύπου/Ανοιχτή επιστολή προς το
Υπουργείο Εσωτερικών
με κοινοποίηση σε ΜΜΕ, πρόεδρο της βουλήςΠρόεδρο της Βουλής, πολιτικά κόμματα

Θέμα:
1. Δυνατότητα αποτέφρωσηςδημιουργίας Κέντρων Αποτέφρωσης Νεκρών σε όλα τα κοιμητήριανεκροταφεία και για όλους τους πολίτες
2. Κατάργηση καταγραφής του θρησκεύματος των πολιτών

Από ηλεκτρονικό δημοσίευμα της ιστοσελίδας Υστερόγραφα στις 3-9-14 πληροφορηθήκαμε ότι η Διαρκής Ιερά Σύνοδος αποφάσισε στην δεύτερη συνεδρία της του Σεπτεμβρίου την Τετάρτη 3 του μήνα, να αποστείλει έγγραφο στην Κυβέρνηση, σχετικά με το θέμα της αποτέφρωσης των νεκρών όπως αυτό αναφέρεται στα άρθρα 48 και 49 του Νόμου 4277/2014, στο οποίο θα επισημαίνεται ότι στα Ενοριακά Κοιμητήρια δεν δέχεται να υπάρχει αποτεφρωτήριο και ότι την απόφαση για την καύση ή την ταφή του σώματος, πρέπει να την λαμβάνει ο εκλιπών, ων εν ζωή, και όχι οι συγγενείς του. Γιατί πρέπει να αναφέρουμε την ιστοσελίδα Υστερόγραφα;
Σύμφωνα με ανάρτηση στον ιστοτόπο της Εκκλησίας της Ελλάδος η Διαρκής Ιερά Σύνοδος αποφάσισε κατά τη συνεδρία της στις 3 Σεπτεμβρίου να στείλει έγγραφο στην Κυβέρνηση σχετικά με το θέμα της αποτέφρωσης των νεκρών (και ειδικότερα σχετικά με τα άρθρα 48 και 49 του Νόμου 4277/2014) στο οποίο θα επισημαίνεται ότι
- «η ΔΙΣ δεν δέχεται να υπάρχει αποτεφρωτήριο στα Ενοριακά Κοιμητήρια» και ότι
- «την απόφαση για την καύση ή την ταφή του σώματος, πρέπει να την λαμβάνει ο εκλιπών, ων εν ζωή, και όχι οι συγγενείς του».


Με αυτή την αφορμήαφορμή αυτήν την ανακοίνωση θα θέλαμε να παραθέσουμε τις τοποθετήσειςθέσεις μας στα παραπάνω θέματα.

Δυνατότητα κατασκευής αποτεφρωτηρίου σε όλα τα κοιμητήριανεκροταφεία

Σύμφωνα με τον Συνήγορο του Πολίτη, δεν υπάρχουν πλέον ενοριακά κοιμητήρια. Όπως διαβάζουμε στην ετήσια έκθεση 2007 του Συνήγορου του Πολίτη, σημείο 3.1.3 με τίτλο "Ενοριακά κοιμητήρια", η εφαρμογή της διάταξης των ενοριακών κοιμητηρίων που περιλαμβανόταν στο Άρθρο 8 του ΑΝ 987/1946 έχει καταργηθεί με αλλεπάλληλες μεταγενέστερες διατάξεις (Άρθρο 1 παρ. 1 του ΑΝ 582/1968, Άρθρο 52 παρ. 3 του Ν 1416/1984, Άρθρο 24 παρ. 1α του ΠΔ 410/1995) όπως ρητά δέχονται η νομολογία (αποφάσεις ΣτΕ 4849-4850/1997) και το ΝΣΚ (γνωμοδότηση 316/1995: "η διοίκηση και διαχείριση όλων των νεκροταφείων που βρίσκονται σε λειτουργία, συμπεριλαμβανόμενων και των ιδρυθέντων από εκκλησιαστικών νομικών προσώπων, ανήκει στους οικείους δήμους [...] εξαιρούνται της αρμοδιότητας των Δήμων τα μη λειτουργούντα πλέον εκκλησιαστικά κοιμητήρια, καθώς και οι μεμονωμένοι τάφοι σε περιβόλους ενοριακών ναών.") Μάλιστα, η ίδια η Ιερά Σύνοδος της Εκκλησίας της Ελλάδος, απαντώντας σε σχετικό ερώτημα ενδιαφερόμενου πολίτη, είχε αποδεχθεί εγγράφως ότι "η διοίκησις και διαχείρισις των ταφικών χώρων και εν γένει παραρτημάτων ανήκει αποκλειστικώς εις την αρμοδιότητα των Δήμων." Οι πληροφορίες αυτές προέρχονται από την ετήσια έκθεση 2007 του Συνήγορου του Πολίτη, σημείο 3.1.3, με τίτλο "Ενοριακά κοιμητήρια".
Από τη σύσταση του Ελληνικού Κράτους η διοίκηση και διαχείριση των υπαρχόντων νεκροταφείων ανατέθηκε στους Δήμους και τις Κοινότητες και ίδρυση νέων αποφασίστηκε να γίνεται με δημοτική δαπάνη (Βασιλικό Διάταγμα της 28/3/1834). Μεταγενέστεροι νόμοι (Ν. 5148/1931 άρθρο 8, Α.Ν. 2200/1940 άρθρο 7, παρ. 2, Α.Ν. 582/1968 άρθρο 1 παρ. 1 και 3, άρθρο 2 παρ. 1 και άρθρο 4 παρ. 1) επίσης επισημαίνουν ότι η διοίκηση και διαχείριση των νεκροταφείων ανήκει στους Δήμους και τις Κοινότητες εκτός από μεμονωμένους τάφους που βρίσκονται στους περιβόλους ναών και μονών ή ιδρυμάτων. Όποιες εξαιρέσεις από αυτόν τον κανόνα δημιουργήθηκαν εξαιτίας του άρθρου 8 του Α.Ν. 987/1946 λύθηκαν οριστικά από το άρθρο 7 του Α.Ν. 582/1968: «Πάσα διάταξις γενική ή ειδική ρυθμίζουσα τα διά του παρόντος διεπόμενα θέματα καταργείται».

Τα παραπάνω ενισχύει και η υπάρχουσα νομολογία (Αποφάσεις 4849 και 4850/1997 του ΣτΕ, Γνωμοδότηση 316/1995 του Ν.Σ.Κ., Ετήσια έκθεση 2007 του Συνήγορου του Πολίτη (ενότητα 3.1.3). Μάλιστα σύμφωνα με την έκθεση του Συνηγόρου του Πολίτη «η ίδια η Ιερά Σύνοδος της Εκκλησίας της Ελλάδος, απαντώντας σε σχετικό ερώτημα ενδιαφερόμενου πολίτη, είχε αποδεχθεί εγγράφως ότι "η διοίκησις και διαχείρισις των ταφικών χώρων και εν γένει παραρτημάτων ανήκει αποκλειστικώς εις την αρμοδιότητα των Δήμων."»
Οι παραπάνω πληροφορίες είναι σίγουρα διαθέσιμες στη ΔΙΣ και είναι απορίας άξιο το ότιΕίναι άξιο απορίας το γεγονός ότι η ΔΙΣ επανέρχεται στο θέμα, προβάλλοντας εμμέσωςέμμεσα αξιώσεις διαχείρισης και διοίκησης σε χώρουςχώρων στους οποίους δεν έχει πλέον καμία νόμιμη αρμοδιότητα.

Ευελπιστούμε ότι οι αρμόδιοι κρατικοί φορείς θα αποσαφηνίσουν άμεσα το θέμα αυτό, διευκρινίζοντας ότι η διαχείριση των κοιμητηρίωννεκροταφείων υπάγεται στην αποκλειστική αρμοδιότητα των Δήμων και ότι συνεπώς μπορείείναι δυνατό να κατασκευαστει αποτεφρωτήριο σε οποιοδήποτε κοιμητήριονεκροταφείο με την προϋπόθεση ότι πληρούνται οι προϋποθέσεις του ΠΔ 31/2009.

Δυνατότητα αποτέφρωσης για όλους τους πολίτες

Όσον αφοράΘεωρούμε ότι το αίτημα της ΔΙΣ να έχει ληφθεί υποχρεωτικά ήδηη απόφαση περί αποτέφρωσης από τον εκλιπόντα όσο βρισκόταν εν ζωή και να μη δικαιούνται οι συγγενείς να λάβουν την απόφαση, θεωρούμε ότι είναι άστοχο, διότι προϋποθέτει ότι γνωρίζουμε εκ προοιμίου τη βούληση όλων των πολιτών και μάλιστα ότι αυτή περιλαμβάνει την ταφή ενώ δεν περιλαμβάνει την αποτέφρωση. Στην πραγματικότητα όμως δεν έχουμε τρόπο να γνωρίζουμε τη βούληση κανενός πολίτη, εφόσον δεν έχει προβεί σε σχετική δήλωση, και δεν έχουμε δικαίωμα να υποθέσουμε ότι επιθυμεί τον έναν τρόπο (ταφή ή αποτέφρωση) αλλά δεν επιθυμεί τον άλλον (αποτέφρωση ή ταφή). Με την ίδια ακριβώς λογική, θα μπορούσαμε να απαιτούμε δήλωση του άμεσα ενδιαφερομένου προκειμένου να πραγματοποιηθεί ταφή. Ωστόσο δεν απαιτούμε καμία δήλωση, διότι η ταφή, όπως και η αποτέφρωση, συνιστούν αποδεκτούς υγειονομικά τρόπους αποκομιδής των νεκρών.

Το αίτημα της ΔΙΣ υποκρύπτει δύο άρρητες προϋποθέσεις: ότι οι πολίτες είναι χριστιανοί ορθόδοξοι και ότι αυτό συνεπάγεται απαραίτητα πως δεν επιθυμούν αποτέφρωση. Αν όμως γίνει δεκτό το αίτημα της ΔΙΣ, αφενός θα αδικηθούν καταφανώς όσοι πολίτες δεν είναι χριστιανοί ορθόδοξοι και δεν δεσμεύονται από τις θρησκευτικές τους πεποιθήσεις ως προς το θέμα της ταφής, αφετέρου θα αδικηθούν ακόμη και οι δηλωθέντες τυπικά ως χριστιανοί ορθόδοξοι (μεγάλο ποσοστό των Ελλήνων πολιτών) διότι ενδέχεται ότι παρά αυτήν τους την ιδιότητα επιθυμούν να διαφοροποιηθούν από τη θέση της Εκκλησίας στο συγκεκριμένο θέμα (και δεν είναι στην αρμοδιότητα του Κράτους να το ελέγξει αυτό). Επιπλέον στη συντριπτική πλειοψηφίαπλειονότητα το θρήσκευμά τους δηλώθηκε όταν οι ίδιοι ήταν βρέφη ή νήπια, χωρίς βούληση και χωρίς συναίσθηση της σημασίας και των συνεπειών αυτής της επιλογής, καθώς δεν υπάρχει καμία διαδικασία που να διασφαλίζει υποχρεωτικά την επιβεβαίωση της επιλογής αυτής από τον πολίτη κατά την ενήλικη ζωή του.

Για τους λόγους αυτούς θεωρούμε ότι η επιλογή της αποτέφρωσηςο τρόπος αποκομιδής των νεκρών θα πρέπει να μπορεί να γίνεται και από τους συγγενείς, εφόσον ο εκλιπών δεν έχει προβεί σε καμία δήλωση σχετικά με την επιθυμία του γύρω από το θέμα αυτόεκδηλώσει την επιθυμία του σχετικά.


Κατάργηση καταγραφής θρησκεύματος ανηλίκων

Με αφορμή τα παραπάνω επισημαίνουμε για άλλη μια φορά ότι θεωρούμε εσφαλμένο από πλευράς του Κράτους να δεσμεύει τον πολίτη όσον αφορά την άσκηση των δικαιωμάτων του και το φάσμα των επιλογών του με βάση μια δήλωση που έγινε ερήμην του ενόσω ήταν ανήλικος, όπως συμβαίνει κατά κανόνα με τη δήλωση θρησκεύματος.

Σύμφωνα με τη Γνωμοδότηση 687/1991 του Νομικού Συμβουλίου του Κράτους: «Η εκουσία απομάκρυνση από της Εκκλησίας [...] προϋποθέτει βουλητική ικανότητα του προσώπου, η οποία δεν συμπίπτει κατ' ανάγκην με την ικανότητα προς δικαιοπραξία του Αστικού Κώδικα, διότι η μεταβολή θρησκεύματος δεν αποτελεί δικαιοπραξία. Απαιτείται, δηλαδή, ηλικία οπωσδήποτε ώριμη, αν και άνευ ακριβεστέρου προσδιορισμού, που να μαρτυρεί, λαμβανομένης υπόψη και της εν γένει πνευματικής αναπτύξεως του συγκεκριμένου ατόμου, ότι τούτο έχει επίγνωση της σοβαρότητας της πράξεώς του, και δήλωση βουλήσεως, απαλλαγμένη από οποιαδήποτε βία ή ψυχική νόσο ή άλλη διαταραχή των πνευματικών δυνάμεών του, που να κωλύει την συνείδηση των πραττομένων.»

Εφόσον, σύμφωνα με την παραπάνω γνωμοδότηση, για την αποχώρηση από την Εκκλησία απαιτείται ηλικία ώριμη που να εξασφαλίζει πνευματική ανάπτυξη και συναίσθηση της σοβαρότητας της πράξεως καθώς και δήλωση βούλησης που να εξασφαλίζει την ελεύθερη και ανεπηρέαστη επιλογή, τα ίδια οφείλουν να απαιτούνται και για την εισδοχή στην Εκκλησία ή σε οποιονδήποτε θρησκευτικό οργανισμό όπως η Εκκλησία της Ελλάδος. Ένα βρέφος ή ένα νήπιο, ακόμη και ένα παιδί ηλικίας δημοτικού, δεν μπορεί να θεωρηθεί ότι έχουν ηλικία ώριμη, βούληση ή συναίσθηση της σοβαρότητας της πράξης τους όσον αφορά την εισδοχή σε κάποια θρησκεία. csar: Η συνέχεια της παραγράφου νομίζω ότι είναι μία λεπτομέρεια που δεν είναι απαραίτητηΕπειδή, δε, είναι πάρα πολύ δύσκολο να προσδιοριστεί επακριβώς η ωριμότητα, η συνειδητότητα και η ανάπτυξη της βούλησης όσον αφορά το θέμα του θρησκεύματος, δεδομένης μάλιστα της μεγάλης επιρροής που έχουν οι αρχές και οι επιθυμίες της οικογένειας στις επιλογές ενός ανηλίκου, και έως ότου η πολιτεία λάβει κάποια απόφαση περί της ελάχιστης ηλικίας για απόφαση εισδοχής σε θρήσκευμα, προτείνουμε ως όριο την τρέχουσα ηλικία της πολιτικής ενηλικίωσης, δηλαδή τα 18 έτη. Φυσικά οι γονείς διατηρούν το δικαίωμα να συμμετέχουν σε θρησκευτικές τελετές μαζί με τα τέκνα τους ή να οργανώνουν τελετές σχετικά με αυτά, εφόσον φυσικά οι τελετές δεν προκαλούν όχληση ή βλάβη στα τέκνα. Ωστόσο οι τελετές αυτές δεν θα πρέπει να έχουν καμία πολιτική αξία και συνέπεια.

Επομένως, καμία δήλωση περί του θρησκεύματος ανηλίκου δεν θα πρέπει να γίνεται δεκτή από το Κράτος ούτε να καταχωρείταικαταχωρίζεται σε αρχεία ούτε να λαμβάνεται υπ' όψη στις σχέσεις του ανηλίκου με το Κράτος καθ' οιονδήποτε τρόπο. Όσες τέτοιες δηλώσεις έχουν ήδη γίνει θα πρέπει να θεωρούνται άκυρες. Μόνον ο ίδιος ο πολίτης, ως συνειδητός ενήλικος, θα πρέπει να μπορεί να δηλώνει το θρήσκευμά του, εφόσον το επιθυμεί.

Ως συνέπεια των παραπάνω, όλοι οι πολίτες θα πρέπει να ενημερωθούν ότι για να θεωρούνται από πολιτική άποψη χριστιανοί ορθόδοξοι ή καθολικοί ή μουσουλμάνοι ή μέλη οποιασδήποτε άλλης θρησκείας με όλες τις σχετικές συνέπειες (μεταξύ άλλων και την αδυνατότητα αποτέφρωσης σε περίπτωση που γίνει δεκτό το σχετικό αίτημα της Εκκλησίας, γεγονός που θα πρέπει να αναφερθεί και να τονιστεί)με ό,τι αυτό συνεπάγεται (ευεργετήματα ή συνέπειες) οφείλουν να προσέλθουν στο οικείο ληξιαρχείο και να προβούν σε σχετική δήλωση. Διαφορετικά, από πλευράς Κράτους θα θεωρούνται ως μη ενταχθέντες σε θρήσκευμα. και συνεπώς οι συγγενείς τους θα μπορούν να επιλέξουν ελεύθερα τον τρόπο αποκομιδής του πτώματός τους. Το μέτρο αυτό είναι δίκαιο και πρακτικό, καθώς εξασφαλίζει σε όλους τους πολίτες την έκφραση της πραγματικής τους βούλησης.

Το μέτρο αυτό είναι δίκαιο και πρακτικό, καθώς εξασφαλίζει σε όλους τους πολίτες την έκφραση της πραγματικής τους βούλησης και δεν δημιουργεί κανένα πρόβλημα σε όσους επιθυμούν να παραμείνουν τυπικά χριστιανοί ορθόδοξοι, διότι θα μπορούν να προβούν πολύ απλά και σύντομα σε δήλωση επιβεβαίωσης του θρησκεύματός τους στο οικείο ληξιαρχείο, εφόσον αυτό χρειαστεί για πρακτικούς ή τυπικούς λόγους.

Κατάργηση καταγραφής θρησκεύματος όλων των πολιτών

Τέλος, κι επί τη ευκαιρία, επανερχόμαστε στο πάγιο αίτημά μας για κατάργηση της καταγραφής του θρησκεύματος των πολιτών στα Ληξιαρχεία. Ο μόνος λόγος για την τήρηση αρχείων με το θρήσκευμα των πολιτώνγια την καταγραφή του θρησκεύματος των πολιτών στα Ληξιαρχεία είναι, θεωρητικά, η παροχή ειδικών δικαιωμάτων με βάση το θρήσκευμα(λόγου χάρη η άρνηση στράτευσης, η ειδική διατροφή στο στρατό κ.τ.ό. csar: τι είναι «κ.τ.ό»;). Όμως αυτό συνιστά επίσηςδιάκριση με βάση το θρήσκευμα , κάτι αντίθετο μεκαι αντιτίθεται στα ανθρώπινα δικαιώματα. Εξάλλου η δήλωση που καταχωρείται στο Ληξιαρχείο δεν αντικατοπτρίζει απαραίτητα τις πεποιθήσεις του πολίτη, αλλά πιστοποιεί απλώς την ένταξή του σε κάποιον θρησκευτικό οργανισμό —ένταξη η οποία μπορεί να έχει γίνει ερήμην του, εάν είναι ανήλικος ή να έχει γίνει για καθαρά κοινωνικούς, οικογενειακούς ή πρακτικούς λόγους, εάν είναι ενήλικος.

Εάν το Κράτος επιθυμεί να σεβαστεί τις ποικίλες φιλοσοφικές, ιδεολογικές και συνειδησιακές ιδιαιτερότητες των πολιτών (μέσα στις οποίες συγκαταλέγονται καιόχι μόνον οι θρησκευτικές πεποιθήσεις αλλά και η χορτοφαγία, η μη-βία κ.ά.), μπορεί να παρέχει στους πολίτες ένα φάσμα επιλογών στο οποίο θα έχουν δικαίωμα όλοι, ανεξαιρέτως και ανεξαρτήτως της ένταξής τους σε θρησκευτικό οργανισμόένα φάσμα επιλογών σε όλους ανεξαιρέτως τους πολίτες και ανεξάρτητα από το αν ανήκουν ή όχι σε κάποιον θρησκευτικό οργανισμό ή σε ποιον θρησκευτικό οργανισμό ανήκουν.

_________________
"Atheism: A non-prophet organization." (George Carlin)


Κορυφή
 Προφίλ  
Απάντηση με παράθεση  
ΔημοσίευσηΔημοσιεύτηκε: 16 Σεπ 2014 08:22
ΔημοσίευσηΔημοσιεύτηκε: 16 Σεπ 2014 08:22 
Χωρίς σύνδεση
Άβαταρ μέλους

Εγγραφή: 27 Φεβ 2009 16:19
Δημοσιεύσεις: 14432
Όνομα Ιστότοπου:
Αόρατη Μελάνη
Έριξα μια ματιά πλάγια, καλό το βρίσκω. Ας ποσταριστεί κάπου χωρίς τα χρωματάκια και τις διαγραφές, γιατί αλληθωρίζω και δεν μπορώ να το διαβάσω κανονικά. Αλλά μη με συνερίζεστε, σίγουρα είναι τέλειο, προχωρήστε το.

In csar we trust. :violin:

_________________
Η θρησκευτική γλώσσα είναι μια μεταφορά. Το πρόβλημα είναι όταν παρασύρεται κανείς από τη μεταφορά κι αρχίζει να τη βλέπει σαν κυριολεξία. Rebbecca Goldstein


Κορυφή
 Προφίλ  
Απάντηση με παράθεση  
ΔημοσίευσηΔημοσιεύτηκε: 16 Σεπ 2014 08:59
ΔημοσίευσηΔημοσιεύτηκε: 16 Σεπ 2014 08:59 
Χωρίς σύνδεση
Άβαταρ μέλους

Εγγραφή: 30 Δεκ 2010 15:59
Δημοσιεύσεις: 8808
Τοποθεσία: Διδυμότειχο Έβρου
Spoiler: Εμφάνιση
Παράθεση:
Δελτίο Τύπου/Ανοιχτή επιστολή προς το
Υπουργείο Εσωτερικών
με κοινοποίηση σε ΜΜΕ, Πρόεδρο της Βουλής, πολιτικά κόμματα

Θέμα:
1. Δυνατότητα δημιουργίας Κέντρων Αποτέφρωσης Νεκρών σε όλα τα νεκροταφεία και για όλους τους πολίτες
2. Κατάργηση καταγραφής του θρησκεύματος των πολιτών


Σύμφωνα με ανάρτηση στον ιστοτόπο της Εκκλησίας της Ελλάδος, η Διαρκής Ιερά Σύνοδος αποφάσισε κατά τη συνεδρία της στις 3 Σεπτεμβρίου να στείλει έγγραφο στην Κυβέρνηση σχετικά με το θέμα της αποτέφρωσης των νεκρών (και ειδικότερα σχετικά με τα άρθρα 48 και 49 του Νόμου 4277/2014) στο οποίο θα επισημαίνεται ότι:
- «η ΔΙΣ δεν δέχεται να υπάρχει αποτεφρωτήριο στα Ενοριακά Κοιμητήρια» και ότι
- «την απόφαση για την καύση ή την ταφή του σώματος, πρέπει να την λαμβάνει ο εκλιπών, ων εν ζωή, και όχι οι συγγενείς του».

Με αφορμή αυτή την ανακοίνωση θα θέλαμε να παραθέσουμε τις θέσεις μας στα παραπάνω θέματα.

Δυνατότητα κατασκευής αποτεφρωτηρίου σε όλα τα νεκροταφεία

Από τη σύσταση του Ελληνικού Κράτους η διοίκηση και διαχείριση των υπαρχόντων νεκροταφείων ανατέθηκε στους Δήμους και τις Κοινότητες και η ίδρυση νέων αποφασίστηκε να γίνεται με δημοτική δαπάνη (Βασιλικό Διάταγμα της 28/3/1834). Μεταγενέστεροι νόμοι (Ν. 5148/1931 άρθρο 8, Α.Ν. 2200/1940 άρθρο 7, παρ. 2, Α.Ν. 582/1968 άρθρο 1 παρ. 1 και 3, άρθρο 2 παρ. 1 και άρθρο 4 παρ. 1) επίσης επισημαίνουν ότι η διοίκηση και διαχείριση των νεκροταφείων ανήκει στους Δήμους και τις Κοινότητες εκτός από μεμονωμένους τάφους που βρίσκονται στους περιβόλους ναών και μονών ή ιδρυμάτων. Όποιες εξαιρέσεις από αυτό τον κανόνα δημιουργήθηκαν εξαιτίας του άρθρου 8 του Α.Ν. 987/1946 λύθηκαν οριστικά από το άρθρο 7 του Α.Ν. 582/1968: «Πάσα διάταξις γενική ή ειδική ρυθμίζουσα τα διά του παρόντος διεπόμενα θέματα καταργείται».

Τα παραπάνω ενισχύει και η υπάρχουσα νομολογία (Αποφάσεις 4849 και 4850/1997 του ΣτΕ, Γνωμοδότηση 316/1995 του Ν.Σ.Κ., Ετήσια έκθεση 2007 του Συνήγορου του Πολίτη (ενότητα 3.1.3). Μάλιστα σύμφωνα με την έκθεση του Συνηγόρου του Πολίτη «η ίδια η Ιερά Σύνοδος της Εκκλησίας της Ελλάδος, απαντώντας σε σχετικό ερώτημα ενδιαφερόμενου πολίτη, είχε αποδεχθεί εγγράφως ότι "η διοίκησις και διαχείρισις των ταφικών χώρων και εν γένει παραρτημάτων ανήκει αποκλειστικώς εις την αρμοδιότητα των Δήμων."» Είναι άξιο απορίας το γεγονός ότι η ΔΙΣ επανέρχεται στο θέμα, προβάλλοντας έμμεσα αξιώσεις διαχείρισης και διοίκησης χώρων στους οποίους δεν έχει καμία νόμιμη αρμοδιότητα.

Ευελπιστούμε ότι οι αρμόδιοι κρατικοί φορείς θα αποσαφηνίσουν άμεσα το θέμα αυτό, διευκρινίζοντας ότι η διαχείριση των νεκροταφείων υπάγεται στην αποκλειστική αρμοδιότητα των Δήμων και ότι συνεπώς είναι δυνατό να κατασκευαστει αποτεφρωτήριο σε οποιοδήποτε νεκροταφείο με την προϋπόθεση ότι πληρούνται οι προϋποθέσεις του ΠΔ 31/2009.

Δυνατότητα αποτέφρωσης για όλους τους πολίτες

Θεωρούμε ότι το αίτημα της ΔΙΣ να έχει ληφθεί υποχρεωτικά η απόφαση περί αποτέφρωσης από τον εκλιπόντα όσο βρισκόταν εν ζωή και να μη δικαιούνται οι συγγενείς να λάβουν την απόφαση είναι άστοχο, διότι προϋποθέτει ότι γνωρίζουμε εκ προοιμίου τη βούληση όλων των πολιτών και μάλιστα ότι αυτή περιλαμβάνει την ταφή ενώ δεν περιλαμβάνει την αποτέφρωση. Στην πραγματικότητα όμως δεν έχουμε τρόπο να γνωρίζουμε τη βούληση κανενός πολίτη, εφόσον δεν έχει προβεί σε σχετική δήλωση, και δεν έχουμε δικαίωμα να υποθέσουμε ότι επιθυμεί τον έναν τρόπο (ταφή ή αποτέφρωση) αλλά δεν επιθυμεί τον άλλον (αποτέφρωση ή ταφή). Με την ίδια ακριβώς λογική, θα μπορούσαμε να απαιτούμε δήλωση του άμεσα ενδιαφερομένου προκειμένου να πραγματοποιηθεί ταφή. Ωστόσο δεν απαιτούμε καμία δήλωση, διότι η ταφή, όπως και η αποτέφρωση, συνιστούν αποδεκτούς υγειονομικά τρόπους αποκομιδής των νεκρών.

Το αίτημα της ΔΙΣ υποκρύπτει δύο άρρητες προϋποθέσεις: ότι οι πολίτες είναι χριστιανοί ορθόδοξοι και ότι αυτό συνεπάγεται απαραίτητα πως δεν επιθυμούν αποτέφρωση. Αν όμως γίνει δεκτό το αίτημα της ΔΙΣ, αφενός θα αδικηθούν καταφανώς όσοι πολίτες δεν είναι χριστιανοί ορθόδοξοι και δεν δεσμεύονται από τις θρησκευτικές τους πεποιθήσεις ως προς το θέμα της ταφής, αφετέρου θα αδικηθούν ακόμη και οι δηλωθέντες τυπικά ως χριστιανοί ορθόδοξοι (μεγάλο ποσοστό των Ελλήνων πολιτών) διότι ενδέχεται ότι παρά αυτή τους την ιδιότητα επιθυμούν να διαφοροποιηθούν από τη θέση της Εκκλησίας στο συγκεκριμένο θέμα (και δεν είναι στην αρμοδιότητα του Κράτους να το ελέγξει αυτό). Επιπλέον στη συντριπτική πλειονότητα το θρήσκευμά τους δηλώθηκε όταν οι ίδιοι ήταν βρέφη ή νήπια, χωρίς βούληση και χωρίς συναίσθηση της σημασίας και των συνεπειών αυτής της επιλογής, καθώς δεν υπάρχει καμία διαδικασία που να διασφαλίζει υποχρεωτικά την επιβεβαίωση της επιλογής αυτής από τον πολίτη κατά την ενήλικη ζωή του.

Για τους λόγους αυτούς θεωρούμε ότι ο τρόπος αποκομιδής των νεκρών θα πρέπει να μπορεί να γίνεται και από τους συγγενείς, εφόσον ο εκλιπών δεν έχει εκδηλώσει την επιθυμία του σχετικά.


Κατάργηση καταγραφής θρησκεύματος ανηλίκων

Με αφορμή τα παραπάνω επισημαίνουμε γι' άλλη μια φορά ότι θεωρούμε εσφαλμένο από πλευράς του Κράτους να δεσμεύει τον πολίτη όσον αφορά την άσκηση των δικαιωμάτων του και το φάσμα των επιλογών του με βάση μια δήλωση που έγινε ερήμην του ενόσω ήταν ανήλικος, όπως συμβαίνει κατά κανόνα με τη δήλωση θρησκεύματος.

Σύμφωνα με τη Γνωμοδότηση 687/1991 του Νομικού Συμβουλίου του Κράτους: «Η εκουσία απομάκρυνση από της Εκκλησίας [...] προϋποθέτει βουλητική ικανότητα του προσώπου, η οποία δεν συμπίπτει κατ' ανάγκην με την ικανότητα προς δικαιοπραξία του Αστικού Κώδικα, διότι η μεταβολή θρησκεύματος δεν αποτελεί δικαιοπραξία. Απαιτείται, δηλαδή, ηλικία οπωσδήποτε ώριμη, αν και άνευ ακριβεστέρου προσδιορισμού, που να μαρτυρεί, λαμβανομένης υπόψη και της εν γένει πνευματικής αναπτύξεως του συγκεκριμένου ατόμου, ότι τούτο έχει επίγνωση της σοβαρότητας της πράξεώς του, και δήλωση βουλήσεως, απαλλαγμένη από οποιαδήποτε βία ή ψυχική νόσο ή άλλη διαταραχή των πνευματικών δυνάμεών του, που να κωλύει την συνείδηση των πραττομένων.»

Εφόσον, σύμφωνα με την παραπάνω γνωμοδότηση, για την αποχώρηση από την Εκκλησία απαιτείται ηλικία ώριμη που να εξασφαλίζει πνευματική ανάπτυξη και συναίσθηση της σοβαρότητας της πράξεως καθώς και δήλωση βούλησης που να εξασφαλίζει την ελεύθερη και ανεπηρέαστη επιλογή, τα ίδια οφείλουν να απαιτούνται και για την εισδοχή σε οποιονδήποτε θρησκευτικό οργανισμό όπως η Εκκλησία της Ελλάδος. Ένα βρέφος ή ένα νήπιο, ακόμη και ένα παιδί ηλικίας δημοτικού, δεν μπορεί να θεωρηθεί ότι έχουν ηλικία ώριμη, βούληση ή συναίσθηση της σοβαρότητας της πράξης τους όσον αφορά την εισδοχή σε κάποια θρησκεία.

Επομένως, καμία δήλωση περί του θρησκεύματος ανηλίκου δεν θα πρέπει να γίνεται δεκτή από το Κράτος ούτε να καταχωρίζεται σε αρχεία ούτε να λαμβάνεται υπ' όψη στις σχέσεις του ανηλίκου με το Κράτος καθ' οιονδήποτε τρόπο. Όσες τέτοιες δηλώσεις έχουν ήδη γίνει θα πρέπει να θεωρούνται άκυρες. Μόνον ο ίδιος ο πολίτης, ως συνειδητός ενήλικος, θα πρέπει να μπορεί να δηλώνει το θρήσκευμά του, εφόσον το επιθυμεί.

Ως συνέπεια των παραπάνω, όλοι οι πολίτες θα πρέπει να ενημερωθούν ότι για να θεωρούνται από πολιτική άποψη χριστιανοί ορθόδοξοι ή καθολικοί ή μουσουλμάνοι ή μέλη οποιασδήποτε άλλης θρησκείαςμε ό,τι αυτό συνεπάγεται (ευεργετήματα ή συνέπειες) οφείλουν να προσέλθουν στο οικείο ληξιαρχείο και να προβούν σε σχετική δήλωση. Διαφορετικά, από πλευράς Κράτους θα θεωρούνται ως μη ενταχθέντες σε θρήσκευμα. Το μέτρο αυτό είναι δίκαιο και πρακτικό, καθώς εξασφαλίζει σε όλους τους πολίτες την έκφραση της πραγματικής τους βούλησης.


Κατάργηση καταγραφής θρησκεύματος όλων των πολιτών

Τέλος, κι επί τη ευκαιρία, επανερχόμαστε στο πάγιο αίτημά μας για κατάργηση της καταγραφής του θρησκεύματος των πολιτών στα Ληξιαρχεία. Ο μόνος λόγος για την καταγραφή του θρησκεύματος των πολιτών στα Ληξιαρχεία είναι, θεωρητικά, η παροχή ειδικών δικαιωμάτων (λόγου χάρη η άρνηση στράτευσης, η ειδική διατροφή στο στρατό κ.τ.ό. Όμως αυτό συνιστά διάκριση, και αντιτίθεται στα ανθρώπινα δικαιώματα. Εξάλλου η δήλωση που καταχωρίζεται στο Ληξιαρχείο δεν αντικατοπτρίζει απαραίτητα τις πεποιθήσεις του πολίτη, αλλά πιστοποιεί απλώς την ένταξή του σε κάποιον θρησκευτικό οργανισμό —ένταξη η οποία μπορεί να έχει γίνει ερήμην του, εάν είναι ανήλικος ή να έχει γίνει για καθαρά κοινωνικούς, οικογενειακούς ή πρακτικούς λόγους, εάν είναι ενήλικος.

Εάν το Κράτος επιθυμεί να σεβαστεί τις ποικίλες φιλοσοφικές, ιδεολογικές και συνειδησιακές ιδιαιτερότητες των πολιτών (μέσα στις οποίες συγκαταλέγονται όχι μόνον οι θρησκευτικές πεποιθήσεις αλλά και η χορτοφαγία, η μη-βία κ.ά.), μπορεί να παρέχει ένα φάσμα επιλογών σε όλους ανεξαιρέτως τους πολίτες και ανεξάρτητα από το αν ανήκουν ή όχι σε κάποιον θρησκευτικό οργανισμό ή σε ποιον θρησκευτικό οργανισμό ανήκουν.


Το ξεκαθάρισα από χρωματισμούς, έκανα και κάνα δυο διορθωσούλες (αχρωμάτιστες). Γενικά καλό μου φαίνεται κι εμένα.
κ.τ.ό.=και τα όμοια

_________________
"Του είχαν δείξει την ασημαντότητα και τη φτηνή κενότητα των μικρών θεών της γης, με τα κακομοίρικα ανθρώπινα ενδιαφέροντά τους και τις διασυνδέσεις τους –τα μίση, τους θυμούς, τις αγάπες και τις ματαιοδοξίες τους– τη λαχτάρα τους να τους υμνούν και να θυσιάζουν σ' αυτούς, και την απαίτησή τους να τους πιστεύουν, κάτι άκρως αντίθετο με τη λογική και τη Φύση."
"Through the Gates of the Silver Key" By H. P. Lovecraft (with E. Hoffmann Price)
avatar


Κορυφή
 Προφίλ  
Απάντηση με παράθεση  
ΔημοσίευσηΔημοσιεύτηκε: 16 Σεπ 2014 10:13
ΔημοσίευσηΔημοσιεύτηκε: 16 Σεπ 2014 10:13 
Χωρίς σύνδεση
Άβαταρ μέλους

Εγγραφή: 27 Φεβ 2009 16:19
Δημοσιεύσεις: 14432
Όνομα Ιστότοπου:
Αόρατη Μελάνη
Πολύ ωραία! Μόνο εκείνο το
Παράθεση:
εφόσον ο εκλιπών δεν εκδηλώσει την επιθυμία του σχετικά.
να γινόταν
Παράθεση:
εφόσον ο εκλιπών δεν έχει εκδηλώσει την επιθυμία του σχετικά.
διότι αν εκδηλώσει ο εκλιπών την επιθυμία του, αλλάξω επάγγελμα και θα γίνω μέντιουμ :mrgreen:

_________________
Η θρησκευτική γλώσσα είναι μια μεταφορά. Το πρόβλημα είναι όταν παρασύρεται κανείς από τη μεταφορά κι αρχίζει να τη βλέπει σαν κυριολεξία. Rebbecca Goldstein


Κορυφή
 Προφίλ  
Απάντηση με παράθεση  
ΔημοσίευσηΔημοσιεύτηκε: 16 Σεπ 2014 10:52
ΔημοσίευσηΔημοσιεύτηκε: 16 Σεπ 2014 10:52 
Χωρίς σύνδεση
Άβαταρ μέλους

Εγγραφή: 30 Δεκ 2010 15:59
Δημοσιεύσεις: 8808
Τοποθεσία: Διδυμότειχο Έβρου
Το διόρθωσα επί τόπου. Μήπως "είχε"; :think:

_________________
"Του είχαν δείξει την ασημαντότητα και τη φτηνή κενότητα των μικρών θεών της γης, με τα κακομοίρικα ανθρώπινα ενδιαφέροντά τους και τις διασυνδέσεις τους –τα μίση, τους θυμούς, τις αγάπες και τις ματαιοδοξίες τους– τη λαχτάρα τους να τους υμνούν και να θυσιάζουν σ' αυτούς, και την απαίτησή τους να τους πιστεύουν, κάτι άκρως αντίθετο με τη λογική και τη Φύση."
"Through the Gates of the Silver Key" By H. P. Lovecraft (with E. Hoffmann Price)
avatar


Κορυφή
 Προφίλ  
Απάντηση με παράθεση  
ΔημοσίευσηΔημοσιεύτηκε: 18 Σεπ 2014 15:03
ΔημοσίευσηΔημοσιεύτηκε: 18 Σεπ 2014 15:03 
Χωρίς σύνδεση
Άβαταρ μέλους

Εγγραφή: 07 Νοέμ 2013 02:56
Δημοσιεύσεις: 181
tasos_didymoteicho έγραψε:
Το διόρθωσα επί τόπου. Μήπως "είχε"; :think:


Ο παρακείμενος περιγράφει πράξεις που έγιναν στο παρελθόν και έχουν ολοκληρωθεί τη στιγμή που μιλάμε.

Ο υπερσυντέλικος εκφράζει κάτι παρόμοιο αλλά η χρήση του είναι κανονικά σε σύγκριση με το χρονισμό κάποιας άλλης πράξης.

Βάσει αυτών θα έλεγα ότι ο υπερσυντέλικος ταιριάζει στην περίπτωση που συγκρίνουμε το πότε και αν έχει εκδηλώσει ο εκλιπών επιθυμία με το πότε και αν γίνεται κάποια άλλη πράξη.

Αυτό που με προβληματίζει είναι το γεγονός ότι το υποκείμενο του ρήματος δεν υφίσταται πλέον και δεν μπορεί να προβεί σε περαιτέρω πράξεις.

Τείνω προς τον υπερσυντέλικο...

_________________
“The fact that we live at the bottom of a deep gravity well, on the surface of a gas covered planet going around a nuclear fireball 90 million miles away and think this to be normal is obviously some indication of how skewed our perspective tends to be.” ― Douglas Adams.


Κορυφή
 Προφίλ  
Απάντηση με παράθεση  
ΔημοσίευσηΔημοσιεύτηκε: 20 Σεπ 2014 06:35
ΔημοσίευσηΔημοσιεύτηκε: 20 Σεπ 2014 06:35 
Χωρίς σύνδεση

Εγγραφή: 23 Σεπ 2012 08:00
Δημοσιεύσεις: 1646
Τοποθεσία: Dhahran (Saudia) και Doha (Qatar)
Ναι, ναι, προφανώς «είχε». Το διόρθωσα όπως και κάτι άλλες αβλεψίες (κενά και παρενθέσεις που έλειπαν κάτι τελικά ν κ.τ.ό.)
Παράθεση:
Δελτίο Τύπου/Ανοιχτή επιστολή προς το
Υπουργείο Εσωτερικών
με κοινοποίηση σε ΜΜΕ, Πρόεδρο της Βουλής, πολιτικά κόμματα

Θέμα:
1. Δυνατότητα δημιουργίας Κέντρων Αποτέφρωσης Νεκρών σε όλα τα νεκροταφεία και για όλους τους πολίτες
2. Κατάργηση καταγραφής του θρησκεύματος των πολιτών


Σύμφωνα με ανάρτηση στον ιστοτόπο της Εκκλησίας της Ελλάδος, η Διαρκής Ιερά Σύνοδος αποφάσισε κατά τη συνεδρία της στις 3 Σεπτεμβρίου να στείλει έγγραφο στην Κυβέρνηση σχετικά με το θέμα της αποτέφρωσης των νεκρών (και ειδικότερα σχετικά με τα άρθρα 48 και 49 του Νόμου 4277/2014) στο οποίο θα επισημαίνεται ότι:
- «η ΔΙΣ δεν δέχεται να υπάρχει αποτεφρωτήριο στα Ενοριακά Κοιμητήρια» και ότι
- «την απόφαση για την καύση ή την ταφή του σώματος, πρέπει να την λαμβάνει ο εκλιπών, ων εν ζωή, και όχι οι συγγενείς του».

Με αφορμή αυτή την ανακοίνωση θα θέλαμε να παραθέσουμε τις θέσεις μας στα παραπάνω θέματα.

Δυνατότητα κατασκευής αποτεφρωτηρίου σε όλα τα νεκροταφεία

Από τη σύσταση του Ελληνικού Κράτους η διοίκηση και διαχείριση των υπαρχόντων νεκροταφείων ανατέθηκε στους Δήμους και τις Κοινότητες και η ίδρυση νέων αποφασίστηκε να γίνεται με δημοτική δαπάνη (Βασιλικό Διάταγμα της 28/3/1834). Μεταγενέστεροι νόμοι (Ν. 5148/1931 άρθρο 8, Α.Ν. 2200/1940 άρθρο 7, παρ. 2, Α.Ν. 582/1968 άρθρο 1 παρ. 1 και 3, άρθρο 2 παρ. 1 και άρθρο 4 παρ. 1) επίσης επισημαίνουν ότι η διοίκηση και διαχείριση των νεκροταφείων ανήκει στους Δήμους και τις Κοινότητες εκτός από μεμονωμένους τάφους που βρίσκονται στους περιβόλους ναών και μονών ή ιδρυμάτων. Όποιες εξαιρέσεις από αυτό τον κανόνα δημιουργήθηκαν εξαιτίας του άρθρου 8 του Α.Ν. 987/1946 λύθηκαν οριστικά από το άρθρο 7 του Α.Ν. 582/1968: «Πάσα διάταξις γενική ή ειδική ρυθμίζουσα τα διά του παρόντος διεπόμενα θέματα καταργείται».

Τα παραπάνω ενισχύει και η υπάρχουσα νομολογία (Αποφάσεις 4849 και 4850/1997 του ΣτΕ, Γνωμοδότηση 316/1995 του Ν.Σ.Κ., Ετήσια έκθεση 2007 του Συνήγορου του Πολίτη –ενότητα 3.1.3). Μάλιστα, σύμφωνα με την έκθεση του Συνηγόρου του Πολίτη, «η ίδια η Ιερά Σύνοδος της Εκκλησίας της Ελλάδος, απαντώντας σε σχετικό ερώτημα ενδιαφερόμενου πολίτη, είχε αποδεχθεί εγγράφως ότι "η διοίκησις και διαχείρισις των ταφικών χώρων και εν γένει παραρτημάτων ανήκει αποκλειστικώς εις την αρμοδιότητα των Δήμων."» Είναι άξιο απορίας το γεγονός ότι η ΔΙΣ επανέρχεται στο θέμα, προβάλλοντας έμμεσα αξιώσεις διαχείρισης και διοίκησης χώρων στους οποίους δεν έχει καμία νόμιμη αρμοδιότητα.

Ευελπιστούμε ότι οι αρμόδιοι κρατικοί φορείς θα αποσαφηνίσουν άμεσα το θέμα αυτό, διευκρινίζοντας ότι η διαχείριση των νεκροταφείων υπάγεται στην αποκλειστική αρμοδιότητα των Δήμων και ότι συνεπώς είναι δυνατό να κατασκευαστεί αποτεφρωτήριο σε οποιοδήποτε νεκροταφείο με την προϋπόθεση ότι πληρούνται οι προϋποθέσεις του ΠΔ 31/2009.

Δυνατότητα αποτέφρωσης για όλους τους πολίτες

Θεωρούμε ότι το αίτημα της ΔΙΣ να έχει ληφθεί υποχρεωτικά η απόφαση περί αποτέφρωσης από τον εκλιπόντα όσο βρισκόταν εν ζωή και να μη δικαιούνται οι συγγενείς να λάβουν την απόφαση είναι άστοχο, διότι προϋποθέτει ότι γνωρίζουμε εκ προοιμίου τη βούληση όλων των πολιτών και μάλιστα ότι αυτή περιλαμβάνει την ταφή ενώ δεν περιλαμβάνει την αποτέφρωση. Στην πραγματικότητα όμως δεν έχουμε τρόπο να γνωρίζουμε τη βούληση κανενός πολίτη, εφόσον δεν έχει προβεί σε σχετική δήλωση, και δεν έχουμε δικαίωμα να υποθέσουμε ότι επιθυμεί τον έναν τρόπο (ταφή ή αποτέφρωση) αλλά δεν επιθυμεί τον άλλον (αποτέφρωση ή ταφή). Με την ίδια ακριβώς λογική, θα μπορούσαμε να απαιτούμε δήλωση του άμεσα ενδιαφερομένου προκειμένου να πραγματοποιηθεί ταφή. Ωστόσο δεν απαιτούμε καμία δήλωση, διότι η ταφή, όπως και η αποτέφρωση, συνιστούν αποδεκτούς υγειονομικά τρόπους αποκομιδής των νεκρών.

Το αίτημα της ΔΙΣ υποκρύπτει δύο άρρητες προϋποθέσεις: ότι οι πολίτες είναι χριστιανοί ορθόδοξοι και ότι αυτό συνεπάγεται απαραίτητα πως δεν επιθυμούν αποτέφρωση. Αν όμως γίνει δεκτό το αίτημα της ΔΙΣ, αφενός θα αδικηθούν καταφανώς όσοι πολίτες δεν είναι χριστιανοί ορθόδοξοι και δεν δεσμεύονται από τις θρησκευτικές τους πεποιθήσεις ως προς το θέμα της ταφής, αφετέρου θα αδικηθούν ακόμη και οι δηλωθέντες τυπικά ως χριστιανοί ορθόδοξοι (μεγάλο ποσοστό των Ελλήνων πολιτών) διότι ενδέχεται ότι παρά αυτή τους την ιδιότητα επιθυμούν να διαφοροποιηθούν από τη θέση της Εκκλησίας στο συγκεκριμένο θέμα (και δεν είναι στην αρμοδιότητα του Κράτους να το ελέγξει αυτό). Επιπλέον στη συντριπτική πλειονότητα το θρήσκευμά τους δηλώθηκε όταν οι ίδιοι ήταν βρέφη ή νήπια, χωρίς βούληση και χωρίς συναίσθηση της σημασίας και των συνεπειών αυτής της επιλογής, καθώς δεν υπάρχει καμία διαδικασία που να διασφαλίζει υποχρεωτικά την επιβεβαίωση της επιλογής αυτής από τον πολίτη κατά την ενήλικη ζωή του.

Για τους παραπάνω λόγους θεωρούμε ότι ο τρόπος αποκομιδής των νεκρών θα πρέπει να αποφασίζεται από τους συγγενείς, εφόσον ο εκλιπών δεν είχε εκδηλώσει την επιθυμία του σχετικά.


Κατάργηση καταγραφής θρησκεύματος ανηλίκων

Με αφορμή τα παραπάνω επισημαίνουμε γι' άλλη μια φορά ότι θεωρούμε εσφαλμένο από πλευράς του Κράτους να δεσμεύει τον πολίτη όσον αφορά την άσκηση των δικαιωμάτων του και το φάσμα των επιλογών του με βάση μια δήλωση που έγινε ερήμην του ενόσω ήταν ανήλικος, όπως συμβαίνει κατά κανόνα με τη δήλωση θρησκεύματος.

Σύμφωνα με τη Γνωμοδότηση 687/1991 του Νομικού Συμβουλίου του Κράτους: «Η εκουσία απομάκρυνση από της Εκκλησίας [...] προϋποθέτει βουλητική ικανότητα του προσώπου, η οποία δεν συμπίπτει κατ' ανάγκην με την ικανότητα προς δικαιοπραξία του Αστικού Κώδικα, διότι η μεταβολή θρησκεύματος δεν αποτελεί δικαιοπραξία. Απαιτείται, δηλαδή, ηλικία οπωσδήποτε ώριμη, αν και άνευ ακριβεστέρου προσδιορισμού, που να μαρτυρεί, λαμβανομένης υπόψη και της εν γένει πνευματικής αναπτύξεως του συγκεκριμένου ατόμου, ότι τούτο έχει επίγνωση της σοβαρότητας της πράξεώς του, και δήλωση βουλήσεως, απαλλαγμένη από οποιαδήποτε βία ή ψυχική νόσο ή άλλη διαταραχή των πνευματικών δυνάμεών του, που να κωλύει την συνείδηση των πραττομένων.»

Εφόσον, σύμφωνα με την παραπάνω γνωμοδότηση, για την αποχώρηση από την Εκκλησία απαιτείται ηλικία ώριμη που να εξασφαλίζει πνευματική ανάπτυξη και συναίσθηση της σοβαρότητας της πράξεως καθώς και δήλωση βούλησης που να εξασφαλίζει την ελεύθερη και ανεπηρέαστη επιλογή, τα ίδια οφείλουν να απαιτούνται και για την εισδοχή σε οποιονδήποτε θρησκευτικό οργανισμό όπως η Εκκλησία της Ελλάδος. Ένα βρέφος ή ένα νήπιο, ακόμη και ένα παιδί ηλικίας δημοτικού, δεν μπορεί να θεωρηθεί ότι έχουν ηλικία ώριμη, βούληση ή συναίσθηση της σοβαρότητας της πράξης τους όσον αφορά την εισδοχή σε κάποια θρησκεία.

Επομένως, καμία δήλωση περί του θρησκεύματος ανηλίκου δεν θα πρέπει να γίνεται δεκτή από το Κράτος ούτε να καταχωρίζεται σε αρχεία ούτε να λαμβάνεται υπ' όψη στις σχέσεις του ανηλίκου με το Κράτος καθ' οιονδήποτε τρόπο. Όσες τέτοιες δηλώσεις έχουν ήδη γίνει θα πρέπει να θεωρούνται άκυρες. Μόνον ο ίδιος ο πολίτης, ως συνειδητός ενήλικος, θα πρέπει να μπορεί να δηλώνει το θρήσκευμά του, εφόσον το επιθυμεί.

Συνεπώς όλοι οι πολίτες θα πρέπει να ενημερωθούν ότι για να θεωρούνται από πολιτική άποψη χριστιανοί ορθόδοξοι ή καθολικοί ή μουσουλμάνοι ή μέλη οποιασδήποτε άλλης θρησκείας με ό,τι αυτό σημαίνει (ευεργετήματα ή συνέπειες) οφείλουν να προσέλθουν στο οικείο ληξιαρχείο και να προβούν σε σχετική δήλωση. Διαφορετικά, από πλευράς Κράτους θα θεωρούνται ως μη ενταχθέντες σε θρήσκευμα. Το μέτρο αυτό είναι δίκαιο και πρακτικό, καθώς εξασφαλίζει σε όλους τους πολίτες την έκφραση της πραγματικής τους βούλησης.


Κατάργηση καταγραφής θρησκεύματος όλων των πολιτών

Τέλος, κι επί τη ευκαιρία, επανερχόμαστε στο πάγιο αίτημά μας για κατάργηση της καταγραφής του θρησκεύματος των πολιτών στα Ληξιαρχεία. Ο μόνος λόγος για την καταγραφή του θρησκεύματος των πολιτών στα Ληξιαρχεία είναι, θεωρητικά, η παροχή ειδικών δικαιωμάτων (λόγου χάρη η άρνηση στράτευσης, η ειδική διατροφή στο στρατό κ.τ.ό). Όμως αυτό συνιστά διάκριση, και αντιτίθεται στα ανθρώπινα δικαιώματα. Εξάλλου η δήλωση που καταχωρίζεται στο Ληξιαρχείο δεν αντικατοπτρίζει απαραίτητα τις πεποιθήσεις του πολίτη, αλλά πιστοποιεί απλώς την ένταξή του σε κάποιον θρησκευτικό οργανισμό —ένταξη η οποία μπορεί να έχει γίνει ερήμην του, εάν είναι ανήλικος ή να έχει γίνει για καθαρά κοινωνικούς, οικογενειακούς ή πρακτικούς λόγους, εάν είναι ενήλικος.

Εάν το Κράτος επιθυμεί να σεβαστεί τις ποικίλες φιλοσοφικές, ιδεολογικές και συνειδησιακές ιδιαιτερότητες των πολιτών (μέσα στις οποίες συγκαταλέγονται όχι μόνον οι θρησκευτικές πεποιθήσεις αλλά και η χορτοφαγία, η μη-βία κ.ά.), μπορεί να παρέχει ένα φάσμα επιλογών σε όλους ανεξαιρέτως τους πολίτες και ανεξάρτητα από το αν ανήκουν ή όχι σε κάποιον θρησκευτικό οργανισμό ή σε ποιον θρησκευτικό οργανισμό ανήκουν.

_________________
"Atheism: A non-prophet organization." (George Carlin)


Κορυφή
 Προφίλ  
Απάντηση με παράθεση  
ΔημοσίευσηΔημοσιεύτηκε: 20 Σεπ 2014 08:55
ΔημοσίευσηΔημοσιεύτηκε: 20 Σεπ 2014 08:55 
Χωρίς σύνδεση
Άβαταρ μέλους

Εγγραφή: 09 Δεκ 2010 18:12
Δημοσιεύσεις: 9482
Όνομα Ιστότοπου:
Απελευθέρωση από τα δεσμά!
πολύ ωραίο.

_________________
Επιστήμη: Συστηματική μελέτη των δεδομένων προς εξαγωγή συμπερασμάτων. ( δεδομένα --> συμπεράσματα )
        ΟΧΙ ΤΟ ΑΝΑΠΟΔΟ.
_______________________________
Blog: Απελευθέρωση από τα δεσμά!


Κορυφή
 Προφίλ  
Απάντηση με παράθεση  
ΔημοσίευσηΔημοσιεύτηκε: 20 Σεπ 2014 10:48
ΔημοσίευσηΔημοσιεύτηκε: 20 Σεπ 2014 10:48 
Χωρίς σύνδεση
Άβαταρ μέλους

Εγγραφή: 30 Δεκ 2010 15:59
Δημοσιεύσεις: 8808
Τοποθεσία: Διδυμότειχο Έβρου
Έτοιμο το βρίσκω. (Κάνα δυο μικρολαθάκια διόρθωσα επιτόπου στο ίδιο.) Μπορεί να πάει για ψήφισμα.

_________________
"Του είχαν δείξει την ασημαντότητα και τη φτηνή κενότητα των μικρών θεών της γης, με τα κακομοίρικα ανθρώπινα ενδιαφέροντά τους και τις διασυνδέσεις τους –τα μίση, τους θυμούς, τις αγάπες και τις ματαιοδοξίες τους– τη λαχτάρα τους να τους υμνούν και να θυσιάζουν σ' αυτούς, και την απαίτησή τους να τους πιστεύουν, κάτι άκρως αντίθετο με τη λογική και τη Φύση."
"Through the Gates of the Silver Key" By H. P. Lovecraft (with E. Hoffmann Price)
avatar


Κορυφή
 Προφίλ  
Απάντηση με παράθεση  
ΔημοσίευσηΔημοσιεύτηκε: 20 Σεπ 2014 11:06
ΔημοσίευσηΔημοσιεύτηκε: 20 Σεπ 2014 11:06 
Χωρίς σύνδεση
Άβαταρ μέλους

Εγγραφή: 27 Φεβ 2009 16:19
Δημοσιεύσεις: 14432
Όνομα Ιστότοπου:
Αόρατη Μελάνη
Νταν.

_________________
Η θρησκευτική γλώσσα είναι μια μεταφορά. Το πρόβλημα είναι όταν παρασύρεται κανείς από τη μεταφορά κι αρχίζει να τη βλέπει σαν κυριολεξία. Rebbecca Goldstein


Κορυφή
 Προφίλ  
Απάντηση με παράθεση  
Τελευταίες δημοσιεύσεις:  Ταξινόμηση ανά  
Δημιουργία νέου θέματος Απαντήστε στο θέμα  [ 39 Δημοσιεύσεις ]  Μετάβαση στην σελίδα Προηγούμενη  1, 2


Μέλη σε σύνδεση

Εγγεγραμμένα μέλη: Bing [Bot], Yahoo [Bot]


Δεν μπορείτε να δημοσιεύετε νέα θέματα σε αυτή τη Δ. Συζήτηση
Δεν μπορείτε να απαντάτε σε θέματα σε αυτή τη Δ. Συζήτηση
Δεν μπορείτε να επεξεργάζεστε τις δημοσιεύσεις σας σε αυτή τη Δ. Συζήτηση
Δεν μπορείτε να διαγράφετε τις δημοσιεύσεις σας σε αυτή τη Δ. Συζήτηση
Δεν μπορείτε να επισυνάπτετε αρχεία σε αυτή τη Δ. Συζήτηση

Αναζήτηση για:
Powered by phpBB® Forum Software © phpBB Group

Ελληνική μετάφραση από το phpbbgr.com